تولدی که شمع‌هایش روشن ماند
نگاه سوم - خانه هنرمندان به مناسبت هفتاد سالگی زنده‌یاد مرتضی ممیز شامگاه روز شنبه میزبان دوستان و گرافیست‌های ایرانی و خارجی بود. در این مراسم شمع‌های جشن‌تولد ممیز را کسی خاموش نکرد. این مراسم با گشایش سه نمایشگاه پوستر همراه بود.
نگاه سوم - خانه هنرمندان به مناسبت هفتاد سالگی زنده‌یاد مرتضی ممیز شامگاه روز شنبه میزبان دوستان و گرافیست‌های ایرانی و خارجی بود. در این مراسم شمع‌های جشن‌تولد ممیز را کسی خاموش نکرد. این مراسم با گشایش سه نمایشگاه پوستر همراه بود. عکس: ایسنا
بن‌باس هلندی و آلن لوکرنک فرانسوی، دوستان ۳۰ساله ممیز، همراه با آیدین آغداشلو میهمانان ویژه این جشن تولد بودند.
بن باس که از حضور جمع کثیر علاقه‌مندان ممیز در خانه هنرمندان شگفت‌زده شده بود، گفت: «ما اینجا سالگرد تولد مرد بزرگی را جشن می‌گیریم که علاوه بر طراحی بزرگ، معلم بسیار خوبی هم بود. مرگ او قلب بسیاری از ما را متاثر کرد. مرتضی ممیز در قلب ما، گفت‌وگوهای ما و در داستان‌های ما جای دارد و ما از مرتضی به خاطر تاثیری که در زندگیمان گذاشت سپاسگزاریم.»
در این نمایشگاه، پوسترهایی از سیدمحمد احصایی، عباس کیارستمی، آیدین آغداشلو، قباد شیوا و ابراهیم حقیقی و ۳۰ گرافیست خارجی در نگارخانه ممیز به معرض دید عموم گذاشته شده است. همچنین ۲۰ پوستر از بن باس و آلن لوکرنک در نگارخانه میرمیران به نمایش درآمده‌اند.
آلن لوکرنک از دیگر کسانی بود که در این مراسم سخنرانی کرد. وی پس از تشکر به خاطر دعوتش به این مراسم درباره نحوه ورود ممیز به عرصه گرافیک گفت: «هدفی که مرتضی ممیز داشت توسعه این هنر در وطنش بود. او هم مانند بسیاری تحت تاثیر مکاتبی که در تضاد با هم بودند قرار گرفت. اما باید توجه داشت تحت تاثیر مکتبی قرار گرفتن به معنی کپی کردن از آن مکتب نیست.»
وی در ادامه افزود: «از همان ابتدا ممیز می‌دانست تحصیلات در این رشته اهمیت دارد و به همین دلیل تلاش بسیاری کرد تا بتواند این رشته را از زیر سلطه نقاشی خارج کند و به صورت یک رشته مجزا درآورد. نتیجه این تلاش هم این شد که امروز گرافیست‌های ایرانی یکی از فعال‌ترین و اصیل‌ترین‌های این رشته محسوب می‌شوند.»
آیدین آغداشلو سومین نفری بود که برای سخنرانی پشت تریبون قرار گرفت. او ممیز را جسورترین گرافیست خواند و گفت: «جسارت مرتضی ممیز در درهم شکستن مجموعه زیبایی شناسی از پیش فرض شده‌ای بود که گرافیک ایران به آن خو کرده بود. به همین دلیل است که شگفتی و تعجب با کار او همراه می‌شود.»
همسر مرتضی ممیز علت برگزاری این مراسم را چنین عنوان کرد: «مرتضی دوست داشت جشن تولد مفصلی برای هفتادسالگی‌اش بگیرد. چرا که معتقد بود اگر هفتادسالگی را رد کند حتما به هشتادسالگی هم خواهد رسید. ما با برگزاری این مراسم می‌خواستیم آرزوی او را برآورده کنیم. ما پیش‌بینی نمی‌کردیم همه دوستان مرتضی که برای این جشن و نمایشگاه دعوت شدند در اینجا حضور یابند تا بتوانیم جشن را به این شکوه برگزار کنیم.» نشست‌های تخصصی، کارگاه عملی و علمی، جلسات سخنرانی از جمله دیگر برنامه‌های تدارک دیده شده برای این مراسم بود.
