انتقاد مرکز پژوهشهای مجلس از راهبردهای انفعالی مبارزه با موادمخدر
مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، شیوههای مدیریتی مبارزه با موادمخدر در ایران و تعدادی از کشورهای جهان را مورد مقایسه و بررسی قرار داد و از راهبردهای انفعالی و ناکارآمد مبارزه با این مواد در ایران انتقاد کرد.
مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، شیوههای مدیریتی مبارزه با موادمخدر در ایران و تعدادی از کشورهای جهان را مورد مقایسه و بررسی قرار داد و از راهبردهای انفعالی و ناکارآمد مبارزه با این مواد در ایران انتقاد کرد. دفتر مطالعات سیاسی مرکز پژوهشهای مجلس با بررسی سیاستها و شیوههای مدیریتی انگلیس، هلند، دانمارک، استرالیا، ایرلند، ایتالیا، سوئیس، اسکاتلند، ایالاتمتحده آمریکا و ایران در زمینه مبارزه و کنترل موادمخدر تصریح کرد که در سالهای قبل از انقلاب، طی سالهای ۱۲۸۹ تا سال ۱۳۴۷ هجری شمسی ۵۲ قانون و نظامنامه توسط دولتهای وقت در خصوص موادمخدر به تصویب رسیده، اما بهرغم تصویب قوانین مزبور در مقام عمل دولتها مبارزهای جدی برای مقابله با اعتیاد و قاچاق موادمخدر نداشتند و حتی برخی از اعضای دربار و نزدیکان محمدرضا پهلوی در شبکه قاچاق موادمخدر در ایران مشارکت داشتند.این گزارش، در ادامه راهبردهای مبارزه با موادمخدر در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی را طی شش مرحله ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰، ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷، ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۰، ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۵، ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰ و ۱۳۸۰ تاکنون مورد بررسی علمی قرار داده و افزود: از مهمترین نکات شایان توجه در دوران جمهوری اسلامی ایران سرمایهگذاری کشور در فرآیند مبارزه جدی با پدیده قاچاق موادمخدر و اعتیاد است و در این رابطه حدود سههزار و ۷۰۰ نفر از ماموران فداکار نیروی انتظامی به شهادت رسیدهاند.از نکات حائز اهمیت و قابل بررسی در فرآیند سیاستهای جمهوری اسلامی ایران در مبارزه با پدیده اعتیاد و قاچاق موادمخدر تلاشهای انجام یافته برای تجدیدنظر در سیاستهای گذشته و اتخاذ روشها و سازوکارهای کارآمدتر است که متناسب با روی آوردن دختران و زنان به مصرف دخانیات و موادمخدر صنعتی و کاهش سن اعتیاد و همچنین گسترش لجام گسیخته قاچاق و توزیع سازمان یافته ونسبتا آسان موادمخدر صنعتی در قالب قرصهای روان گردان در میان جوانان است و واقعیت ها حاکی از این نکته مهم است که اتخاذ سیاستهای انفعالی سازمانهای متولی مبارزه با موادمخدر نتیجه مطلوب و مناسبی را در موفقیت جمهوری اسلامی ایران در کنترل و مدیریت موادمخدر نخواهند داشت. بنابراین تجدیدنظر در راهبردهای گذشته و اتخاذ تدابیر منطقی مبتنی بر کارشناسیهای عمیق، ضرورتی عاجل دارد تا در پرتو بازنگری جدی بر آنها، مدیریتی علمی و کارآمد برای کنترل و کاهش اعتیاد و قاچاق موادمخدر در کشور اعمال شود.