بحران تبت و منافع اقتصادی آلمان در چین

محافل اقتصادی آلمان، این روزها نگران آن هستند که بحران تبت منتهی به تحریم بازی‌های المپیک در چین و تهدید منافع آنان شود. این محافل معتقدند که تغییرات مثبت در چین، تنها از طریق گسترش مناسبات اقتصادی با این کشور ممکن

است.

مدیران شرکت‌های آلمانی فعال در شانگهای بر این عقیده‌اند که اگر بحران تبت منتهی به آن شود که جهان غرب بازی‌های المپیک چین را تحریم کند، این امر اثری بر چینی‌ها نخواهد داشت. مدیر یکی از شرکت‌ها در این مورد می‌گوید: «تحریم، کمتر بر آنان اثر خواهد داشت، زیرا مساله تبت مثل مساله تایوان برای چینی‌ها بسیار بنیادی است.

این‌ها فاکتورهایی هستند که ما دماغ بالاها نمی‌توانیم ببینیم. ما، شانسی نداریم که با حربه اقتصاد به چیزی برسیم. تحریم المپیک، سبب خواهد شد که دولت و مردم چین، وجهه خود را از دست بدهند و این برای آنها بسیار دردناک خواهد بود».

هم شریک و هم رقیب

شرکت‌های آلمانی مستقر در شانگهای، چین را هم شریک و هم رقیب اقتصادی خود می‌شناسند. به این دلیل معتقدند که رقابت باید از راه‌های اقتصادی و نه از راه‌های سیاسی گسترش یابد. مدیر یکی دیگر از شرکت‌های آلمانی چنین می‌گوید: «من می‌گویم که ما به لحاظ اقتصادی به سختی با چین مرتبط هستیم. هم به عنوان واردکننده و هم به عنوان صادرکننده. ما، بر سر مقام قهرمانی صادرات در حال مبارزه با چین هستیم.

در صورت تحریم اقتصادی چین، در آلمان هم مشکل بزرگی خواهیم داشت».

محاسبه غلط

کسی که از آلمان چین را به تحریم اقتصادی تهدید کند، اهمیت مناسبات دو کشور را غلط محاسبه کرده است. آلمان، ممکن است به لحاظ اقتصادی یک غول باشد، اما به لحاظ سیاسی، در برابر چین، کوتوله‌ای بیش نیست و یک کوتوله، قادر به تهدید

نیست.

چین، اکنون به موتور رشد اقتصاد جهانی تبدیل شده است. از شکوفایی امپراتوری شرق، آلمانی‌ها نیز سود می برند. مدیر یکی دیگر از شرکت‌ها آلمانی معتقد است: «ما در اینجا سعی می‌کنیم برای آلمان سفارشاتی بگیریم و ایجاد درآمد کنیم تا امنیت فرصت‌های شغلی در آلمان تضمین شود. به این دلیل، تحریم چین، دقیقا به خودمان باز می‌گردد و کار را برای ما در اینجا دشوار می‌کند. شاید بشود اینطور جمع‌بندی کرد که ما در آینده به چین نیاز داریم نه چینی‌ها به ما».

مخالفت نسبی

اما برخی از مدیران شرکت‌های آلمانی نیز، تحریم بازی‌های المپیک را پیشاپیش و کاملا بد نمی‌دانند. آنها در عین حال می‌پرسند که تحریم، کدام هدف را باید دقیقا دنبال کند؟ مدیر یکی از شرکت‌ها چنین دیدگاهی را اینطور خلاصه می‌کند: «پرسش این است که من به چه چیزی می‌خواهم برسم و چه وسیله‌ای را به کار می‌گیرم که مرا به هدفم برساند؟ آنچه در حال حاضر اینجا اتفاق می‌افتد، در واقع می‌تواند در اروپا توجه برانگیزد. آدم می‌تواند با استفاده از آن، در افکار عمومی امتیاز بیاورد. اما تحریم، در محل اثر چندانی نخواهد داشت».

تبت بهانه است؟

بعضی‌ها نیز معتقدند که دلیل اصلی تهدید چین به تحریم المپیک، نگرانی برای تبت نیست، بلکه این خواست وجود دارد که چین را به توجیهی برای همه مشکلات امروز جهان تبدیل کنند. چین، به عنوان رقیب هراس‌انگیز و فاقد محبوبیت آلمان. ببینیم یک مدیرشرکت آلمانی دیگر در این مورد چه می‌اندیشد: «ما نمی توانیم خودمان را در جایگاه کسی قرار دهیم که دیگران را مجازات می‌کند. منظورم این است که این سیاست عملی نیست. به خصوص در این روزگار».

منبع: دویچه‌وله