طرف سوم مانع عادی شدن روابط تهران و قاهره می‌شود

شماره روزنامه: ۵۸۳۳ تاریخ چاپ: شماره خبر: ۴۰۰۵۴۱۶ خبر

دنیای‌اقتصاد : عصام عبد الشافی در یادداشتی برای العربی الجدید نوشت: «یکی از مشکلات واقعی حاکم بر روابط مصر و ایران در طول هفت دهه گذشته به‌ویژه از سال ۱۹۵۲ و وقوع تحولات سیاسی در مصر نقش برخی کشورهایی است که طرف سوم را در این روابط تشکیل می‌دهند و بر روند این روابط تاثیرگذار بوده‌‌‌اند.» به گزارش دیپلماسی ایرانی در این مطلب آمده است: «پس از موفقیت انقلاب مصر در سرنگونی مبارک، میزانی از استقلال در سیاست خارجی مصر در قبال ایران پدیدار شد. محمد مرسی، رئیس‌جمهور فقید مصر در سال ۲۰۱۲ برای مشارکت در نشست عدم‌تعهد به تهران سفر کرد. محمود احمدی‌نژاد نیز در فوریه سال ۲۰۱۳ به مصر سفر کرد و دیدارهای متعددی میان مسوولان و هیات‌‌‌های اقتصادی دو کشور برگزار شد؛ اما این مرحله به علت کودتا در مصر چندان به طول نینجامید و اوضاع مانند گذشته شد و تاثیر عربستان سعودی، اسرائیل، ایالات متحده آمریکا و امارات متحده عربی بر روابط مصر - ایران افزایش یافت.»

به گزارش العربی الجدید، اگرچه هیچ مانع واقعی برای تقویت روابط مصر و ایران در دوره پس از کودتا (در مصر) وجود نداشت؛ اما وابستگی حکومت مصر به این سه طرف مانع مهمی بوده است. در چارچوب ملاحظات پیشین و دگرگونی‌‌‌هایی که روابط مصر و ایران شاهد آن بوده است می‌توان گفت که عدم‌تعادل ساختاری که فرآیند سیاستگذاری خارجی مصر از آن رنج می‌‌‌برد با توجه به بحران‌های سیاسی و اقتصادی نظام سیاسی مصر ادامه خواهد یافت و این عدم‌تعادل پس از سیاست‌‌‌های عادی‌سازی که اکثر کشورهای حاشیه خلیج فارس با ایران اتخاذ کردند، چند نتیجه اساسی خواهد داشت. عصام عبد الشافی در ادامه این یادداشت نوشت: «نخستین آنها این است که حکومت مصر یکی از اهرم‌‌‌هایی را از دست داد که آن را برای ترساندن حکومت‌‌‌های حاشیه خلیج فارس از ایران به کار می‌‌‌گرفت.

دوم اینکه نظام مصر در سیاست خارجی خود وابسته‌‌‌تر خواهد شد و به علت قابلیت تسلیم شدن بیشتر در برابر فشارها به خاطر بحران‌های کنونی‌‌‌اش طرف سوم در کوتاه‌مدت تاثیر و سیطره بیشتری بر روابط مصر با ایران پیدا خواهد کرد.»در ادامه این مطلب تاکید شده، سومین نتیجه این است که این تحولات رخ داده در منطقه بلکه در جهان، حکومت مصر را در سایه ضعف اقتصادی‌‌‌اش وادار می‌کند در موارد بسیاری سیاست‌‌‌هایی را بپذیرد که به آن دیکته می‌شود و مجالی برای خروج از این وابستگی وجود ندارد؛ تا زمانی که این حکومت پابرجاست و سیاست‌‌‌های داخلی و خارجی‌‌‌اش بر همین مبنا پیش می‌رود، مگر اینکه تاحدودی از اراده سیاسی‌‌‌ای برخوردار شود که به این کشور اجازه مانور با برگه چین و روسیه را بدهد. به‌ویژه در سایه تحول نقش چین طی سه سال اخیر و ضعف دولت کنونی آمریکا و اینکه مصر کشوری است که از امکانات و توانمندی‌‌‌هایی برخوردار است اگر به خوبی آنها را مدیریت کند و اراده داشته باشد می‌تواند در تمام موضوعات منطقه تاثیر بگذارد.

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید
دنیای اقتصاد را بعنوان منبع مورد اعتماد خود به گوگل معرفی کنید افزودن