اجرایی باشیم

محسن موحدیان عطار، معاون وزیر جهاد کشاورزی که در عین حال رییس سازمان نظام مهندسی کشاورزی نیز هست، در روزهای اخیر از موضع مدیریت یک نهاد صنفی - اجرایی ضمن تاکید بر ضرورت واگذاری فعالیت‌های دولت به بخش خصوصی خواستار نقش‌آفرینی سازمان نظام مهندسی کشاورزی در این فرآیند از طریق عملیاتی ساختن رویکردها شد. در این خصوص اشاره به دو نکته ضروری است: ۱-حضور مسوولان دولتی در راس نهادهای صنفی- اجرایی نظیر نظام مهندسی کشاورزی یا در سطحی بالاتر تعیین رییس یک تشکل از سوی رییس‌جمهوری حتی اگر محدود به انتخاب از بین دو یا سه گزینه باشد، تشکل‌هایی نظیر سازمان نظام دامپزشکی و سازمان نظام مهندسی معدن در کنار مخدوش‌کردن اصل آزادی و استقلال تشکل‌های صنفی، مزیتی هر چند جانبی به همراه دارد. واقعیت اینکه حضور مسوولان دولتی به عنوان نمایندگان برگزیده بخش خصوصی و نیمه‌دولتی یا ارتباط آنان با مسوولان ارشد کشور می‌تواند فرصتی برای انتقال مشکلات بخش خصوصی، دست‌اندرکاران آن و مهم‌تر از همه آشنایی آنان با موانع تشکل‌گرایی باشد. از این‌رو می‌توان ضمن انتقاد از مکانیسم انتخابی مدیر دولتی به عنوان رییس یک نهاد صنفی- اجرایی همچون سازمان نظام مهندسی کشاورزی از فرصت حضور رییس این مجموعه در ساختار مدیریتی وزارتخانه مرتبط با فعالیت این نهاد استفاده کرد.

۲ - به گواهی تجربه‌های ناکام گذشته می‌توان، ناکامی در تبدیل ایده به راهکارهای اجرایی موفقیت‌آمیز را از جمله اصلی‌ترین مشکلات ایرانیان قلمداد کرد.

هر چند نمی‌توان عملیاتی کردن ایده‌ها، روش‌ها و رویکردها را کم‌اهمیت جلوه کرد، اما شاید بتوان از این طریق گره‌های متعدد فعالیت‌های اجرایی را در حد امکان کاهش داد. در نظر گرفتن واقعیت‌ها، برنامه‌ریزی و هدف‌گذاری براساس ظرفیت‌ها به شرط تدوین راهبردها می‌تواند، به سریع‌تر پیمودن گام‌های این فرآیند پیچیده اما قابل دستیابی بینجامد.

سازمان نظام مهندسی کشاورزی می‌تواند از تجربه اندوخته شده نیم قرنی تشکل‌های فعال در حوزه دامداری، شیلات و کشاورزی استفاده کند. در این صورت آنچه خواستار آن شده را محقق کند.

گروه تشکل‌ها