روزی برای سینمای ایران

۲۱شهریور‌ماه روز ملی سینما است‌، سینمایی که امسال را با نشاط و رونق نسبی در گیشه آغاز کرده و بیش از گذشته امید به حیات را در خود دارد.

سینمای ایران که با وجود رقیبان تازه نفس از شرق آسیا، آمریکای‌جنوبی و آثار پرهزینه سینمای غرب‌، همچنان بر‌بام ‌افتخار تکیه‌زده و به عنوان وجهه انسانی - اخلاقی سینمای جهان شناخته می‌شود. سینمایی که با وجود توفیق‌ها همچنان از نمایش اعم محصولات خود و جذب مخاطب انبوه ناتوان است و نبود سالن همچون «زخم ناسور» برگرده صنعت فیلم ماندگار است.

روز سینمای ملی‌، یادآور گرفتاری‌های این حوزه نیست، اما بیم و نگرانی از آینده و افسوس فرصت‌های از دست رفته و نیروهای به و حاشیه رفته همچنان مایه آزار این عرصه است. چه موها در این عرصه سپید و چه تن‌ها رنجور شده و به رغم نامرادی روزگار و قصه پر غصه هنرمندان این عرصه در پی نان‌، همچنان هنر هفتم در این سامان زنده است. سینمایی که «سینمای ملی» را همچون دم مسیحایی در کالبد خود دارد و اهتمام مدیریت و اهالی سینما بر احیای آن، آرمان‌ها را زنده و افق آینده را روشن ساخته است. سینما امسال بیش از هر زمان در کانون توجه قرارداشته و دیدار رهبر معظم انقلاب اسلامی با کارگردانان و تاکید ایشان بر مشارکت این عرصه در چرخه توسعه کشور‌، نشانگر اهمیت این هنر نزد بزرگان کشور است. حال که سینما بیش از پیش در نگاه‌ها قراردارد و شمارش معکوس برای برپایی دهمین جشن سینمای ایران آغاز شده، همدلی، وفاق و امید به‌آینده، فصلی جدید برای دستیابی به چشم‌اندازی روشن را رقم خواهد زد. امروز به سینمای ملی تعلق دارد، سینمایی که سالن ندارد، فیلم دارد، خلاقیت دارد اما گرفتار منفعت‌جویی، سطحی‌نگری و سری‌سازی‌های تکراری اما نه شاید گرفتار غم نان برای ارتزاق هنرمند نماها است. سینمای ملی برگرفته از آیین، اعتقاد و سنت برتر ایرانی با نگاه جدی به هویت‌، واقعیت و امید شکل می‌گیرد و نیاز مخاطب وطنی به دور از سطحی‌نگری و تنگ‌نظری را در قاب خود جای می‌دهد. چراغی در سینما به واسطه سینماگران دلسوز، مولف و صاحب سبک روشن شده و کورسوی آن تاابد در تارک هنراصیل ایرانی در سیمای سینمای ملی روشن خواهد ماند. سینما واقعیت انکار‌ناپذیر و هنر- صنعت برتر و سفیر فرهنگ کشور برای تعامل با دیگران با زبان هنر است. سینما و روز ملی سینما جاری و دستیابی به سینمای ملی آرمانی ماندگار است.