جامعه متکامل نیازمند تکامل تشکل‌ها است

گروه تشکل‌ها - مشکلات مربوط به بتن، یکی از مشکلات مطرح در ساخت‌وسازها است. این که بتن نامطلوب، به مقاوم نبودن طرح‌های عمرانی - ساختمانی منجر می‌شود. یکی از مسائل بسیار مهم در سیستم ساخت‌وساز محسوب می‌شود. این دغدغه، حدود ۱۲ سال پیش باعث تاسیس انجمنی در عرصه بتن شد که در تلاش بود، تولید بتن آماده در کشور را وارد یک سیر منطقی و مطلوب کند تا به اصطلاح بتن به حد واقعی استاندارد نزدیک شود. این شد که انجمن صنفی تولیدکنندگان بتن آماده ظهور یافت. گفت‌وگوی دنیای اقتصاد را با دبیر این انجمن، مهندس حسین فروتن مهر بخوانید. حسین فروتن مهر، دبیر انجمن صنفی تولیدکنندگان بتن آماده در مورد هدف تاسیس این انجمن گفت: در اولین جلساتی که با اعضا داشتیم، هدفمان این بود که بتن را به صورت یک کالای استاندارد تولید کنیم و با یک استاندارد قابل اطمینان در جامعه توزیع کنیم.

به دنبال این هدف، آیین‌نامه استاندارد بتن آماده را با گروهی از استادان دانشگاه و اداره استاندارد تدوین کردیم.

از تاریخ ۱/۸/۸۱ نیز داشتن امتیاز استاندارد بتن آماده را به کارخانه‌های مربوط اجباری اعلام کردیم.

به این ترتیب از ۳۸ عضو این انجمن، ۳۴ عضو آن که استمرارا با انجمن همکاری داشتند، به داشتن آزمایشگاه تجهیز شدند و امتیاز استاندارد بتن را دریافت کردند.

وی افزود: در حاشیه این فعالیت‌ها سراغ شورای شهر و شهرداری رفته و از آنها درخواست کردیم تا در ساختمان سازی، به کسانی که از کارخانه‌های دارای گواهینامه دریافت بتن استاندارد، سیمان خریداری می‌کنند، پایان کار دهند.

همچنین برای تمام اعضا، شناسنامه بتن تهیه کردیم. از دیگر فعالیت‌های این انجمن، کسب اجازه تردد از اداره راهنمایی و رانندگی و وزارت کشور برای ماشین‌های پمپ بتن در ساعات ۱۰ تا ۳ بود تا بتواند کارهایی را که در ساعات شب نمی‌توانند انجام داد در طول روز انجام دهند.

فروتن مهر، در پاسخ به چگونگی ارتباط انجمن با اعضا نیز گفت: ما در انجمن با اعضای خود در روزهای یک‌شنبه جلسه می‌گذاریم. در طول هفته هم که هر یک از اعضا مشکلی داشته باشند، با ما تماس می‌گیرند و اگر هم نیاز به گفت‌وگوهای رودررو باشد به تشکیل جلساتی برای سخنرانی و همایش مبادرت می‌ورزیم.

وی در بیان مشکلات این تشکل گفت: اولین مشکل ما این است که جامعه درد ما را نمی‌داند. اصلی‌ترین ماده حیاتی تولید ما سیمان است و متاسفانه سال‌ها است که دچار معضل است.

به طوری که ما معمولا با ظرفیت ۳۵ تا ۴۰درصد کار می‌کنیم و این مشکل به توزیع سیمان برمی‌گردد.

مشکلات دیگری که انجمن با آنها مواجه است، فرسودگی ماشین‌آلات و گرانی خدماتی مانند لاستیک و لوازم یدکی است که به لحاظ اقتصادی پاسخگو نیست.

با توجه به این که اکثر سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در این صنف مربوط به گذشته است، ناچاریم با مشکلات پیش‌رو کنار آییم، تا لااقل، بتوانیم سیستم کارگریمان را که در حال حاضر کارگران بیمه شده زیادی در سیستم هستند حفظ کنیم. فروتن مهر، در پاسخ به این پرسش که «تعامل شما با دولت چگونه است»، خاطر نشان کرد: ما به تمام ارگان‌ها از جمله دفتر ریاست جمهوری، وزارت صنایع، بازرگانی و... نامه نوشته و مشکلات خود را اعلام کرده‌ایم. با اصرار از آنها وقت گرفتیم تا به درد دل هایمان توجه کنند. آنها به تمام حرف‌های ما گوش دادند و پذیرفتند که مشکلات ما واقعی است، اما زمانی که قرار می‌شود راهکارهایی برای رفع مشکلاتمان به اجرا گذاشته شود، دچار یکسری موانع و مشکلات می‌شویم. وی افزود: اگر بتوانیم بتن را به صورت استاندارد در جامعه به استفاده همگانی برسانیم، شاید تمام مسائل ساخت و ساز این کشور حل شود. با توجه به اینکه در حال حاضر، ۲۵درصد بودجه کشور صرف ساخت و ساز می‌شود چنانچه به صورت درست هزینه شود و از بتن، بهروری درست به عمل آید دیگر ساختمان‌هایی با عمر ۳۰-۲۵ سال نخواهیم داشت و به طور یقین می‌توانیم عمر ساختمان‌ها را به بالای ۲۵۰ تا ۳۰۰ سال افزایش دهیم.

فروتن‌مهر در بیان چگونگی بسترسازی این مهم، گفت: باید به تلاش‌هایمان ادامه دهیم و در کنار آن به فرهنگ‌سازی استفاده از بتن استاندارد در جامعه بپردازیم. به این معنا که در مدارس استفاده بهینه از بتن را به افراد آموزش دهیم تا آنها با ساخت و ساز بتن آماده و نیز مقاومت‌های ویژه بتن آشنا شوند.

این که در مقایسه با کشورهای خارجی از نظر بتن در چه وضعیتی هستیم» پرسش دیگری بود که دبیر انجمن صنفی بتن آماده استاندارد چنین پاسخ داد: اگر بخواهیم خود را با کشورهای خارجی مقایسه کنیم باید گفت که فاصله‌ ما با آنها بسیار زیاد است. از سال‌های پیش، سهمیه تهران از بتن آماده به این صورت بوده که از کل آن، ۸۰ درصد را به ما می‌دهند و ۲۰درصد دیگر به فرآورده‌های دیگر مثل موزائیک، ایرانیت و... تعلق می‌گیرد، در حالی که، در کشورهای اروپایی، ۶۵ تا ۷۰درصد از بتن تولیدی آنها توسط بتن آماده توزیع می‌شود.

واقعیت این است که آنها، بخشی به نام بخش مردمی یا عمرانی به آن صورتی که در کشور ما هست ندارند.

وی در مورد جایگاه تشکل‌ها در توسعه اقتصاد گفت: در کشور ما حدود ۸-۷ سال است که تشکل‌ها دارند جان می‌گیرند.

سازمان‌های جهانی مانند ILO و ILE نیز از تشکل‌های غیردولتی حمایت می‌کنند.

در واقع، اگر قرار است یک جامعه‌ای به تکامل برسد، باید تشکل‌ها به تکامل برسند، تا بتوانند آن جامعه را پویا و گویا کنند و این، کاری است که به دست مردم انجام می‌پذیرد و مردم یعنی بخش خصوصی.

فروتن‌مهر در خصوص موانع پیش روی تشکل‌ها نیز گفت: موانع زیاد است. اولین مشکل ما این است که اقتصاد ما دولتی است. برای رفع آن، از یک طرف باید اقتصادمان را به بخش خصوصی، آن هم در معنای واقعی کلمه و نه در حد شعار و حرف، واگذار کنیم، به گونه‌ای که تولید در دست بخش خصوصی قرار گیرد و از طرف دیگر، تشکل‌ها باید قوی و گویا شوند تا بتوانند درست کار کنند و در واقع خصوصی‌سازی را به اوج برسانند.

فروتن مهر، در پاسخ به این پرسش که «چه پیشنهادهایی برای رسیدن به جایگاه واقعی تشکل‌ها دارید» گفت: وجود تشکل‌ها در جامعه، اجبار است و چه بخواهیم و چه نخواهیم تشکل‌ها باید ایجاد شوند و جایگاه مطلوب خود را به دست آورند.

دولت هم باید کمک کند و فرصت را برای تشکل‌ها فراهم کند تا آنها بتوانند درد دل‌های خود را با دولتمردان در میان بگذارند و مشکلات خود را بیان کنند، همچنین برای حل مشکلات مطرح، قدم‌های اساسی بردارند تا بخش خصوصی بتواند زنده، پویا و گویا حرکت کند.