شورای عالی صادرات و جای خالی تشکل‌ها

ارزش صادرات ترکیه در ۷ماه گذشته از مرز ۵۰میلیارد دلار گذشت. ارزش صادرات ایران در ۴ماه گذشته در حدود ۱۰درصد رقم یاد شده است. چرا ترکیه در رشد صادرات با شتاب در این سال‌های اخیر کامیاب بوده است؟ به نظر می‌رسد یکی از دلایل رشد پرشتاب صادرات در این کشور همسایه ایران دخالت‌های کمتر دولت در روند و فرآیند صادرات است. در ایران اما از دیرباز و از ۳۰سال پیش نهاد دولت در هر عرصه‌ای خود را وارد کرده است و ده ها شورا درست کرده که به جای تسریع در امور، برخی اوقات کارها را کند کرده است. ترکیب شوراهای عالی نیز عموما دولتی بوده و نقش نهادهای مدنی در آن ناچیز است. روز گذشته یک عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس گفته است «ترکیب شورای عالی صادرات در نشست اخیر این کمیسیون اصلاح شد.»

بر پایه این خبر، وزارت راه و ترابری نیز به عضویت شورای عالی صادرات افزوده شده است.

آیا صادرکنندگان و نهادهای مدنی آنها جایی در ترکیب شورای عالی صادرات دارند؟ به نظر می‌رسد دیدگاه کلان دولت این است که همه تصمیم‌ها درباره هر موضوع خرد و کلان اقتصادی، بازرگانی، صنعتی باید در این نهاد متمرکز شود و واگذاری بخشی از قدرت به فعالان صادرات صنعتی هنوز در هاله‌ای از تردید قرار دارد.

شورای عالی صادرات با چند عضو دولتی در عرصه تولید، بازرگانی، رایزنی، بازاریابی و... چه نقشی می‌تواند داشته باشد. آیا بهتر نیست در ترکیب شورای عالی صادرات تعدادی از نهادهای مدنی با داشتن حق رای حضور داشته باشند. به عنوان مثال غیر از اتاق بازرگانی و صنایع و معادن که به هر حال در ترکیب این شورا در اقلیت قرار دارد، نمی‌توان از انجمن مدیران صنایع، از کنفدراسیون صنعت ایران، از کنفدراسیون صادرات ایران و... دعوت کرد تا با داشتن حق رای در اجلاس این شورا حضور داشته باشند؟ ترکیب شورای عالی صادرات باید به نفع فعالان بازرگانی و صنعتی غیردولتی تغییر کند. البته یادمان باشد دولت هرگز تن به این کار نمی‌دهد جز اینکه با اصرار و پافشاری نهادهای مدنی مواجه شود.

گروه تشکل ها