مردی در پشت روزنامه‌ها

آناهیتا عبداللهی - هر کالایی از تولید تا مصرف، مسیری را می‌پیماید که مصرف کننده نهایی آن معمولا مجالی برای فکر کردن به آن را پیدا نمی‌کند. روزنامه نیز به عنوان کالا، همین سرنوشت را دارد. مطالب روزنامه توسط خبرنگاران نوشته می‌شود، دبیران گروه‌ها، نوشته‌های خبرنگاران را حک و اصلاح می‌کنند، سردبیران این مطالب را تائید نهایی می‌کنند. حروفچین‌ها، مطالب را تایپ می‌کنند، مصححان آنها را می‌خوانند و غلط‌های نگارشی را اصلاح می‌کنند، نمونه‌خوان‌ها، نسخه نهایی را می‌خوانند که آخرین اشتباهات احتمالی را برطرف کنند، مدیران مسوول اجازه چاپ را صادر می‌کنند، روزنامه پس از طی مراحل فنی، چاپ و به توزیع‌‌کنندگان سپرده می‌شود و توزیع‌کنندگان آن را به دست کیوسک‌داران می‌سپارند. اینجا دیگر نقطه پایان فعالیت گردانندگان روزنامه است و فعالیت بازار آغاز می‌شود. یک سر این بازار کیوسک‌داران هستند و سر دیگر آن خریداران روزنامه. کیوسک‌داران به عنوان مرحله پایانی عرضه روزنامه بار سنگینی را به دوش می‌کشند. آنها برای انجام این وظیفه دشوار ناگزیرند در شمار سحرخیز‌ترین افراد جامعه باشند و در سرما و گرمای عذاب‌آور، روزنامه و دیگر انواع نشریات را به دست خوانندگان برسانند. آنها در طول فعالیت خود بارها با عتاب‌ها و اعتراض‌هایی مواجه می‌شوند که حق آنها نیست و گاه زیر نگاه‌های حسادت‌بار کسانی قرار می‌گیرند که نمی‌دانند همه عایدات کیوسک‌ به کیوسک‌داران تعلق نمی‌گیرد. روزنامه دنیای‌اقتصاد برای ارج نهادن به کیوسک‌داران کشور که از نظر ما به نوعی همکاران مطبوعاتی به شمار می‌روند، از این هفته، هر پنج‌شنبه یکی از کیوسک‌داران را به مردم معرفی می‌کند. به این امید که گوشه کوچکی از زحمات کیوسک‌داران را جبران کرده باشد. نزدیک کیوسک شدم، اطراف کیوسک تعدادی مشغول خواندن روزنامه در حالت سر پا بودند. به مرد مهربانی که داخل کیوسک بود، سلام کردم و درخواست کردم که به چند سوال پاسخ دهد.گفت: همه آدرس از من می‌پرسند، شما هم سوال بپرسید.حسین جوادی، دکه‌دار رو‌به‌روی سینما استقلال ۲۳سال است که مشغول به این کار است.در جواب سوال من درباره رضایتش از حرفه‌ای که مشغول است، لبخندی می‌زند. کمی سکوت می‌کند و می‌گوید: «کار خیلی سختی است، خیلی کم خانواده‌ام را می‌بینم. چون از ساعت ۵صبح باید اینجا باشم تا روزنامه‌ها را از رییس خط تحویل بگیرم و ساعت یازده و نیم شب هم کارم تمام می‌شود.» درباره دنیای اقتصاد با تعریف از کیفیتش می‌گوید: «۵۵ نسخه ازروزنامه تحویل می‌گیرم و تا ساعت ۳ بعد از ظهر هیچی نمی‌ماند.»اما این دکه‌دار خوشرو نسبت به مشتریانش انتظاراتی نیز دارد: «معمولا هر کسی که می‌آید روزنامه بخرد، از زیر روزنامه برمی‌دارد و بقیه روزنامه را به هم می‌زند. من مرتبا باید روزنامه‌ها را درست کنم ولی باور کنید روزنامه‌های وسط با ابتدا هیچ فرقی ندارد.»