مرید میل
جان الیوت کرنز (۱۸۷۵-۱۸۲۳) یکی از مریدان جان استوارت میل بود که میل را هرگز ندیده بود. او در کتاب شرح تازهای در مورد برخی اصول مهم اقتصاد سیاسی که در سال ۱۸۷۴ منتشر کرد، از نظام ریکاردویی به ترتیبی که جان استوارت میل آن را توضیح داده بود، به دفاع برخاست. لیکن با دست شستن میل از «نظریه مزدمایه» موافقتی نداشت. افزون بر این، او نظر میل را در خصوص مهارتهای غیر رقابتی در بازار کار به تجارت داخلی و خارجی تعمیم داد و استدلال کرد که هر وقت قابلیت تحرک عوامل تولید میان شقوق مختلف کامل نیست، هم تقاضای متقابل و هم هزینه تولید در تعیین ارزش، دخالت دارند.
جان الیوت کرنز (۱۸۷۵-۱۸۲۳) یکی از مریدان جان استوارت میل بود که میل را هرگز ندیده بود. او در کتاب شرح تازهای در مورد برخی اصول مهم اقتصاد سیاسی که در سال ۱۸۷۴ منتشر کرد، از نظام ریکاردویی به ترتیبی که جان استوارت میل آن را توضیح داده بود، به دفاع برخاست. لیکن با دست شستن میل از «نظریه مزدمایه» موافقتی نداشت. افزون بر این، او نظر میل را در خصوص مهارتهای غیر رقابتی در بازار کار به تجارت داخلی و خارجی تعمیم داد و استدلال کرد که هر وقت قابلیت تحرک عوامل تولید میان شقوق مختلف کامل نیست، هم تقاضای متقابل و هم هزینه تولید در تعیین ارزش، دخالت دارند. همین مطلب است که احتمالا باعث شده که توجه او به نظریه ذهنی ارزش که در مقدمه کتاب نظریه اقتصاد سیاسی اثر جونز (۸۷) مورد اشاره قرار گرفته، جلب شود لیکن کرنز بیش از آن در افکار ریکاردویی غرق بود که بتواند بت شکنی جونز را درک کند. بررسی شتاب زده او از کتاب جونز نمونه بارزی است از دشواریهایی که دو چهره نو و قدیمی در درک یکدیگر دارند. کرنز را به حقآخرین اقتصاددانان کلاسیک دانستهاند و این لقب شایسته او است.
کرنز، اقتصاددانی است که به خلاف بسیاری دیگر از اقتصاددانان زمان خود به مسائل عملی اقتصاد پرداخته است. او در مقالات چندی که در سالهای ۱۸۵۸ و ۱۸۶۰ درباره اثرات کشف طلا بر سطح قیمتها در استرالیا منتشر کرد، از نظریه مقداری پول دفاع نمود. کرنز در کتاب دیگری تحت عنوان قدرت برده که در سال ۱۸۶۲ تالیف کرد، نشان داد که آدام اسمیت در محکوم کردن اقتصاد بردهداری به عنوان اقتصادی که دارای کارایی نیست، حق داشته است. این کتاب که در بریتانیا جزو کتابهای پر فروش درآمد، تاثیر زیادی بر هدایت افکار عمومی در اینکه آمریکای شمالی باعث جنگ داخلی در آمریکا شده، داشت. کتاب دیگر او ماهیت و روش منطقی اقتصاد سیاسی که در سال ۱۸۵۷ منتشر شد، شرح کاملی است راجع به روش کار اقتصاددانان کلاسیک انگلستان که با استفاده از نوشتههای اقتصاددانانی نظیر سینیور و جان استوارت میل تنظیم شده، لیکن از این نیز فراتر رفته و بر روش استقرایی و ذهنی مبتنی بر پارهای حقایق مربوط به تولید (مثل قانون بازده نزولی) و طبیعت انسان (مثل میل به حداکثر کردن بازده از طریق کاهش هزینهها) پافشاری کرده و به حقایق به کلی مستقل از نوع نظام اقتصادی و سیاسی دست یافته است.
کرنز در سال ۱۸۲۲ در کانتی لوث در ایرلند متولد شد. او در سال ۱۸۴۸ از کالج ترینیتی درجه لیسانس و در سال ۱۸۵۴ فوق لیسانس گرفت. کرنز در سال ۱۸۵۶ کرسی اقتصاد سیاسی را در دانشگاه دوبلین به دست آورد. یک سال بعد نیز به عضویت کانون وکلای ایرلند برگزیده شد، لیکن هیچگاه به شغل وکالت نپرداخت. کرنز در سال ۱۸۵۹ استاد کرسی اقتصاد و قضا در کالج کوئینر شد و تا سال ۱۸۷۰ این سمت را حفظ کرد. او در سال ۱۸۶۶ در عین حال استادی یونیورسیتی کالج دانشگاه لندن را پذیرفت. کرنز در سال ۱۸۷۲ به دلیل بیماری بازنشسته شد و در سن ۵۲ سالگی چشم از جهان فروبست.