بدون تشکل‌ها، تصمیم‌گیری خطای بسیاری خواهد داشت
«تشکل‌ها در آینده باید قدرتمند‌تر حرکت کنند تا قدرت بیابند و قوی بمانند، چرا که بدون تشکل‌ها، تصمیم‌گیری‌ها، خطای بسیاری خواهد داشت.»
«تشکل‌ها در آینده باید قدرتمند‌تر حرکت کنند تا قدرت بیابند و قوی بمانند، چرا که بدون تشکل‌ها، تصمیم‌گیری‌ها، خطای بسیاری خواهد داشت.» عبارت بالا، از دکتر پرویز نظری، دبیر سابق انجمن صنایع شوینده، آرایشی و بهداشتی است که در فاصله انجام مصاحبه تا چاپ آن جای خود را به یکی دیگر از همکاران داد. وی که همزمان عضو سابق هیات‌مدیره انجمن نیز بود در خصوص هدف از تشکیل انجمن به دنیای اقتصاد گفت: هدف در حقیقت این بود که بتوانیم مشکلات صنفی را حل کنیم و در سیاست‌گذاری‌ها، قانون‌گذاری‌ها و دستورالعمل‌هایی که در ادارات صادر می‌شود به صورت کارشناسی دخالت کنیم. همچنین با نظارت بر فعالیت اعضا، از تضییع حقوق مصرف‌کنندگان جلوگیری کنیم. هدف اصلی و غایی این بود که انجمن بتواند مسائل صنعت را دقیق‌تر و کارشناسی شده‌تر به صورت جمعی، به گوش مسوولان کشور برساند که در این هدف مهم هم خوشبختانه موفق بوده‌ایم.
وی خاطرنشان ساخت: این انجمن، جزو تشکل‌های موفق در کشور به شمار می‌آید. ارتباط بسیار نزدیکی با ادارات ذی‌ربط از جمله کمیسیون اقتصادی مجلس، وزارت صنایع و به‌ویژه اداره کل نظارت بر مواد خوراکی، آرایشی که زیر نظر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است، دارد. می‌توان اینگونه عنوان کرد که تا حدودی توانسته‌ایم در برابر مشکلات با کارشناسی به عمل آمده در کمیسیون‌هایی که جزو ارکان این تشکل‌ها است مطرح و مشکلات را از پیش روی برداریم.
نظری در پاسخ به این پرسش که خود را به چه میزان موفق ارزیابی می‌کنید، گفت: واقعیت این است که نمی‌توان گفت انجمن به طور صددرصد موفق بوده اما به نظر من، انجمن بیش از ۶۰درصد در کار خود موفق بوده است. در جاهایی هم که موفق عمل نکرده‌ایم تا اندازه‌ای به خود ما برمی‌گردد. یعنی خودمان می‌توانستیم کمی فعالانه‌تر با مسائل برخورد کنیم و موفقیت بیشتری کسب کنیم.
دبیر انجمن صنایع شوینده در خصوص مشکلات پیش‌رو و اینکه چرا این انجمن نتوانسته بهتر عمل کند، گفت: دولت به تشکل‌ها توجه می‌کند ولی واقعیت این است که زیرمجموعه‌هایش الزامی نمی‌بینند که با تشکل‌ها همکاری کنند.
متاسفانه این الزام قانونی وجود ندارد. وقتی مدیریت یک وزارتخانه عوض می‌شود و مدیران جدید آشنایی چندانی هم با سوابق ندارند، وقتی بخشنامه‌ای صادر می‌شود که صنعت از آن متضرر می‌شود، دیگر مجالی برای مشورت خواستن به وجود نمی‌آید.
وی اضافه کرد: از سال ۱۳۷۸ برای حذف یارانه پودر، دلایل کارشناسی مختلفی آوردیم که این یارانه مفید نیست، اما هنوز به نتیجه نرسیده‌ایم.
دکتر نظری درباره چگونگی تقویت جایگاه تشکل‌ها، گفت: باید الزامات قانونی در تصمیم‌گیری‌ها جدی گرفته شود، تشکل‌های تخصصی باید بتوانند در کنار تصمیم‌گیری‌ها مشارکت کنند.
وی در خصوص اینکه آیا دنبال بسترسازی قانونی برای رفع این مشکل بوده‌اید؟ گفت: فرصت پیگیری این مسائل را نداشته‌ایم. یکی از مشکلات اصلی، تغییرات زودهنگام مدیریت بعضی از سازمان‌ها است. کوتاه بودن عمر مدیریت، موجب شده تا پس از هر تغییر مدیریتی، دوباره درگیر مسائل تازه‌ای شویم. باید از اول با مدیر کل یا مسوول مربوطه جدید مسائل تشکل‌ها رامطرح کنیم و این توضیحات مجدد و تکراری، حرکت ما را کند می‌کند.
در حقیقت این فرآیند جزو وظایف تشکل نیست. نظری درباره آینده تشکل‌گرایی در ایران، گفت: تشکل‌ها باید در آینده قدرتمند حرکت کنند، تا قدرت بیابند و قدرتمند بمانند. برای رسیدن به این مهم باید بسترسازی کرد. چرا که بدون تشکل‌ها، تصمیم‌گیری، خطای بسیاری خواهد داشت.
وی در خصوص مشکلات پیش روی تشکل‌گرایی در ایران، افزود: یکی از مشکلات این تشکل، امکانات مالی ضعیف است. از آن جایی که تشکل‌ها از حق عضویت اعضا اداره می‌شوند، این حق عضویت‌ها هم مسائل انجمن را نمی‌چرخاند. اعضای هیات‌مدیره بسیاری از تشکل‌ها، به صورت افتخاری کار می‌کنند.
دکتر نظری در خصوص زمان تاسیس انجمن و تعداد اعضای آن، گفت: انجمن در سال ۱۳۷۶ تشکیل شد. انجمن ابتدا در وزارت کار و اموراجتماعی به ثبت رسید، ولی با توجه به اینکه با گذشت زمان احساس کردیم مسائلمان با وزارت کار و اموراجتماعی سنخیت چندانی ندارد، در سال ۷۹ خود را زیر پوشش اتاق بازرگانی قرار دادیم. با این تغییر تعداد اعضای هیات‌مدیره هم از ۵نفر به ۷نفر افزایش یافت. در مورد تعداد اعضایی که به ما پیوسته‌‌اند، باید بگویم که چون در ابتدا ضابطه چندانی برای صدور پروانه وجود نداشت و هر کارخانه‌ای بدون توجیه اقتصادی می‌توانست صاحب پروانه شود، تعداد اعضا به ۲۲۰نفر رسید که بعد‌ها به خاطر مشکلات این واحد‌های تولیدی یا بسته شدند یا آن را واگذار کردند و تعداد اعضا به ۱۱۸واحد رسید. در حال حاضر، ما ۱۲۴واحد تولیدی عضو داریم که مجموع اینها حدود ۹۵درصد محصولات شوینده - بهداشتی کشور را تولید می‌کنند.
