معلمان و کارگران؛ ستون فقرات عرصه فرهنگ و اقتصاد

متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است: دو روزِ یازدهم و دوازدهم اردیبهشت، روزهایی است که در آن از مقام کارگر و منزلت معلم تقدیر به‌عمل می‌آید. فارغ از تجلیل زبانی و نمادین که به‌نوبه‌ خود کار بجا و صحیحی است، پیشرفت هر کشوری رَهینِ دو بال علم و عمل است. 

معلم در اولین مرحله‌ تحقق از این مقصود نقش‌آفرینی می‌کند. مسوولیت خطیر آموزشِ دانش، افزایش مهارت و بخش مهمی از رشد بینش و قالب‌ریزی هویت نسل آینده برعهده‌ او است. دانش‌آموزان و دانشجویان و طلابی که در کنار هر معلمی رشد می‌کنند، در آینده نه‌چندان دور، مهارت‌های آموخته و دانش‌های یادگرفته خود را به‌کار بسته و اِی بسا در خُلق‌وخو و رفتار و گفتار خود در انواع عرصه‌ها از محفل گرم خانواده تا محیط کار و کوچه و خیابان چون آینه‌ای، نمایش‌دهنده‌ رفتارها و گفتارهای معلمین خود خواهند بود.

از سوی دیگر، عرصه‌ کار، صحنه‌ وسیعی است به‌وسعت کشور که از داخل خانه‌ها، ادارات و واحدهای کسب‌وکار و مساجد گرفته تا مزارع و کارگاه‌ها و کارخانه‌ها و معادن و انواع زیادی از مشاغل خدماتی کشیده می‌شود. هرچقدر این پهنه‌ وسیع از دو عنصر سخت‌کوشی و تعهد که از ارکانِ هر توفیق بزرگی بشمار می‌‌روند بیشتر بهره‌مند باشد، پیشرفت کشور، بیشتر و بهتر تضمین می‌گردد. می‌دانیم یک کارگر در پرتو تعهد و حُسنِ عمل، گاه آن‌چنان جایگاهی می‌یابد که شایسته است همچون دست پُرمهر معلم و مربی، بر دست توانا و هنرمند او هم بوسه‌ تشکر و امتنان زده شود. این البته امری است که از دامان اولین مربیان هر کسی یعنی پدر و مادر او و پس از آن از درک محضر معلم قابل تامین است.

اینک که جمهوری اسلامی ایران بعد از بیش از چهل‌وهفت سال مجاهدت، با تکیه به فضل الهی در نبرد نظامی با دشمنانِ پیشرفت و تعالی خود، بخشی از توانمندی چشم‌گیر خود را به جهانیان ثابت کرده است، در مرحله‌ جهاد اقتصادی و فرهنگی نیز باید آنان را ناامید کرده و شکست دهد. معلمان موثرترین حلقه در نبرد فرهنگی و کارگران از موثرترین عناصر در نبرد اقتصادی خواهند بود؛ به‌طوری‌که می‌توان ادعا کرد که این دو، به منزله‌ ستون فقرات عرصه‌ فرهنگ و اقتصاد هستند. 

از این رو لازم است به اهمیت جایگاه خاص خود و فراتر از یک شغل ـ که در قبال فعالیت در آن، دستمزدی دریافت می‌شود ـ به‌خوبی واقف باشند. همچنان‌که باید به موازات این امر، توجه داشت که تجلیل‌های زبانیِ سالانه یا هرچند وقت یک‌بار گرچه بجا و مناسب است، ولی قدردانی از تلاش‌های این دو قشر باید عمیق‌تر و عملی‌تر از این حد باشد. بنده تصور می‌کنم همان‌طور که ملت عزیز ایران با حضور در میادین و خیابان‌ها از نیروهای نظامی کشور خود حمایتی درخور به‌عمل می‌آورند، شایسته است در یاری کردن معلمان و کارگران هم پشتیبانی قوی‌ای از خود نشان دهند. 

از جمله باید تعامل خانواده‌های دانش‌آموزان و دانشجویان در اداره‌ مدارس و دانشگاه‌ها، بیشتر از پیش فراهم شود و همچنین باید با اولویت دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل کشور از کارگرانِ مولد پشتیبانی کرده و به‌خصوص صاحبان کسب‌وکارهای آسیب‌دیده تا حد ممکن از تعدیل نیرو و جُداسازی نیروی کار خود، چه در واحدهای تولیدی و چه واحدهای خدماتی اجتناب کنند، بلکه هر کارگری را به‌‌منزله‌ ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی، منظور دارند؛  البته دولت محترم هم در حد مقدور از این عملِ خیرخواهانه حمایت کند.

ایران عزیز، همچنان که در پی سال‌ها تلاش در جایگاه یک قدرت نظامی ظاهر شده، ان‌شاءالله و به فضل الهی با ترسیم خطوط هویت ایرانی اسلامی و رسوخ هر چه بیشتر آن در اذهان و نفوس جوانان این کشور به دست مربیان و معلمین و با اولویت دادن به مصرف کالاهای تولید داخل که نتیجه‌ تلاش کارگران زحمتکش ایرانی است، مسیر عبور به‌سوی قله‌های پیشرفت و تعالی را خواهد پیمود و این البته با دعای خیر و وِساطت سرورمان عجل‌‌الله‌ تعالی فرجه‌الشریف هر چه سریع‌تر و بهتر صورت خواهد پذیرفت بِاِذن‌ِالله تعالی. والسلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته.

سیدمجتبی حسینی‌خامنه‌ای  -  ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵