دکه - ۱۴۰۴/۰۲/۰۷
روزنامه کیهان در یادداشتی با تیتر «کدام فاکتور از فرمول مذاکره حذف شده است؟» نوشت: نگاهی گذرا به نزدیک به ۱۰۰ روزی که از ریاست‌جمهوری ترامپ می‌گذرد نیز به وضوح نشان می‌دهد بارزترین ویژگی ترامپ، اعتیاد او به «لاف‌های گزاف» است و به گوسفندی شبیه است که «ماسک گرگ» بر چهره زده است! در ادامه این مطلب آمده است: آمریکا اگر در لاف گزاف خود برای حمله نظامی به ایران کمترین احتمال موفقیتی داشت، لحظه‌ای درنگ نمی‌کرد و بارها نشان داده است که به هیچ ضابطه قانونی، ملاحظات حقوقی و انسانی و... پایبند نیست. آنچه در این میان مانع آمریکاست، اقتدار مثال‌زدنی جمهوری اسلامی است که طی چهل و چند سال گذشته به وضوح نشان داده شده است و دقیقا به همین علت است که اهداف خود را از طریق مذاکره دنبال می‌کند.
روزنامه فرهیختگان در مطلبی با تیتر «کدام رسانه؟ کدام گسل اجتماعی؟» نوشت: اگر ساختار، سیاستگذاری‌ها و رفتارهای کارگزاران یک رسانه به‌جای هدف‌گذاری آرمان‌های ملی طوری صورت‌بندی شود که در باور عمومی تبدیل به بخشی از کمپین سیاسی و اجتماعی یک جناح خاص تلقی شود، آن رسانه نه‌تنها امکان ترمیم گسل‌ها را نخواهد داشت، بلکه خود قسمتی از صورت‌مساله خواهد بود. در بخش دیگری از این مطلب آمده است: رسانه‌ای که به دور از اصول حرفه‌ای با منابع انسانی برخورد کند و اتوبوس اتوبوس نیرو بیاورد و ببرد، حتما قطار قطار اشتباه می‌کند. نیرویی که به‌جای سر برآوردن از دل رسانه‌ها و مرارت‌های آن از درون گعده‌ها و پاتوق سر برآورد برای رسانه هزینه‌زایی خواهد کرد و گسل‌های اجتماعی را فعال می‌کند. رسانه‌ای که در آن نیروهایش برای رئیس رسانه تعیین‌تکلیف می‌کنند و با فشار اجتماعی جلوی تصمیمات اصلاحی را می‌گیرند، در شرایط بحران، گسل‌ها را تشدید می‌کند و نمی‌تواند تصمیم بگیرد. رسانه‌ای که چنین کادریابی کرده باشد به‌جای دیدن مشکلات و رفتن سراغ راه‌حل‌های واقعی، ساده‌سازی می‌کند و در وهله نخست همه‌چیز را به توطئه‌های پنهان ربط می‌دهد.
