هیجان ضربههای کاردک
مریم مجد مدیر هنری گالری اثر
نمایشگاه نقاشیهای بابک روشنینژاد این روزها در گالری اثر درحال برگزاری است. روشنینژاد با دوبعدی کردن فضا در تعدادی از کارهایش و با کشیدن پسزمینه تخت بزرگنمایی شده قصد دارد نقاشی کردن را نشان دهد. ایده اجرایی او بسیار نزدیک به ایدههای رمانتیک است که بیشتر در موسیقی رمانتیک سده نوزدهم هم دیده میشود. ضرباهنگ کاردک، قلم و پالت محدود رنگی او و همچنین اندازه بزرگ بومها گواهی بر این مدعاست. از نظر او اثرگذاری هدف یا اولویت اصلی هنرهای تجسمی نیست بلکه هنر دنبال آن است که کیفیتی تولید کند. این روش مواجهه از اینجا ناشی میشود که از نظر نقاش جهان تصویری با جهان دیداری مداخله میکند و بر محصول نهایی تاثیر میگذارد.
به این ترتیب موضوعات مورد نظرش ممکن است تخت و از بستر واقعگرایانه جدا شوند و لحنی آهنگین به خود بگیرند. بنابراین آثار روشنینژاد ابعادی کنایی و استعاری به خود میگیرند و تبدیل به چیز دیگری میشوند. در آثار این نقاش فرآیند نقاشی کردن یعنی تاکید برعمل نقاشی از اهمیت بسیاری برخوردار است. بهرهگیری از ابزاری کهنه همچون رنگ روغن برای کشیدن شمایلی که لحنی معاصر دارند فاصلهای بین مخاطب و اثر هنری ایجاد میکند که مهر تاییدی است بر تلقی غیرواقعگرایانه مواجهه هنرمند با موضوعات مورد نظر.در حقیقت روشنینژاد موضوعاتش را به هیجان ضربههای کاردک تشبیه میکند و جنبه استعاری وقتی به وجود میآید که این تشبیه ساخته شده باشد. در واقع ضرباهنگ حرکت کاردک و جرم رنگ، ضخامت رنگ و احساسی که رنگ به وجود میآورد استعارههایی تجسمی هستند. نمایشگاه انفرادی نقاشیهای بابک روشنینژاد با عنوان «رُخنبشت» تا فردا جمعه اول آذرماه نیز ادامه خواهد داشت.