فریاد لالایی
رامین وطن نیا آهنگساز
آلبوم «نشو» شامل هفت قطعه است که دو قطعه آخر را یک ماه و نیم قبل از انتشار ساخته‌ام. بیشتر قطعه‌های این آلبوم ارکستراسیونی براساس کوارتت دارند. سازها مانند چهار درخت در کنار هم قرار می‌گیرند که البته سازبندی‌ها در قطعه‌های مختلف عوض می‌شود.قطعه «لالایی» این اثر را در سوگ پدربزرگم ساختم و در آن صدای ارکستری زهی با تکنوازی کلارینت را می‌شنوید که کلارینت در بستر ارکستر زهی لالایی را فریاد می‌زند.
«بلوچی» نام قطعه‌ای است که موسیقی‌اش سه قسمت دارد که بخش نخست آن ریتمیک است و رقص‌های بلوچی را روایت می‌کند. در ادامه فضایی تعلیق مانند را می‌شنویم و در‌ادامه وارد موسیقی با حرکت می‌شویم. دلیل این فضای تعلیق این بود که الانِ بلوچستان و دشت‌های خاصش بیشتر فضایی تخت و بدون حرکت و تعلیق مانند را برایم تداعی می‌کند و نمی‌دانم چقدر درست است یا نه اما دوست داشتم تجربه‌اش کنم. «صیرورت تا ۲۷.۷» صیرورت به معنی از بودن تا شدن است و زمانی که این قطعه را ساختم دقیقا بیست و هفت سال و هفت دهم سال از عمرم گذشته بود و قطعه با فضایی‌گنگ و تعلیق مانند شروع می‌شود، چرا که پیش از تولد را نمی‌دانم چگونه بوده، پس با صدای قلب و صداهای گنگ‌درون رحم شروع می‌شود و سپس تولدم و دوران کودکی و در ادامه موسیقی الکترونیکی می‌شنویم که سفر به تهران را روایت می‌کند.
