دریای عمیق فاصله بین شیوه و سبک
محمدرضا درویشی آهنگساز
غالب آهنگسازها در طول عمرشان شیوه عوض می‌کنند. شیوه با سبک فرق دارد و در بین آهنگسازان غرب هم افرادی که صاحب سبک باشند خیلی کم است. در میان آنها باخ صاحب سبک است ولی بتهوون و موتسارت و... صاحب سبک نیستند. ما آهنگسازی در ایران نداشته و نداریم که صاحب سبک باشد. بین شیوه تا سبک یک دریای عمیق فاصله است. آهنگسازان معمولا در طول عمرشان دچار عوض کردن شیوه می‌شوند اما طبیعت به من از بیست سالگی این امکان را داد که شیوه آهنگسازی‌ام را در آن سال‌ها پیدا کنم و بر خلاف بسیاری از آهنگسازان شیوه‌ام تا امروز عوض نشده است.
در این آلبوم چهار قطعه وجود دارد و در چینش قطعات از ۶۰ سالگی به ۲۰ سالگی آمدیم. هر چهار اثر شامل یک جنس هارمونی است و شما می‌توانید تاریخشان را جا به جا کنید و هیچ تفاوتی هم نمی‌کند. مساله اصلی آهنگسازی من همین نکته کوچک است و بس. دسته‌بندی‌ها فرق می‌کند و به ظاهر یکسان است. آن جایزه‌ای که در سال ۲۰۰۲ در آمریکا به این کتاب داده شد برای همین موضوع بود که این طبقه‌بندی مبتنی بر انسان است نه چوب. دوتار که دوتار است این گوش انسان‌هاست که باهم تفاوت دارد. در مورد سازهای دارای پرده در موسیقی دستگاهی هم چنین است.. هر استادی دارای یک زیباشناسی در گوش هست. من آن را اندازه‌گیری کردم و برای همین گفتند این یک رساله سازشناسی مبتنی بر زیباشناسی انسان است.
