ماندگاران عرصه حماسه تجلیل شدند
مریم خباز<br>سرود گوشنواز جمهوری اسلامی ایران که در سالن اجلاس سران طنین انداخت اسفندیار رحیم مشایی که مشغول روبوسی با سرداران سپاه و امرای ارتش بود، به نشانه احترام در جا ایستاد. دیروز همه آمده بودند از حمید سوریان و محمد پنجعلی گرفته تا انوشیروان ارجمند، ابوالفضل پورعرب و رییس بنیاد حفظ و نشر آثار امام (ره).
مریم خباز
سرود گوشنواز جمهوری اسلامی ایران که در سالن اجلاس سران طنین انداخت اسفندیار رحیم مشایی که مشغول روبوسی با سرداران سپاه و امرای ارتش بود، به نشانه احترام در جا ایستاد. دیروز همه آمده بودند از حمید سوریان و محمد پنجعلی گرفته تا انوشیروان ارجمند، ابوالفضل پورعرب و رییس بنیاد حفظ و نشر آثار امام (ره). محمد گلریز هم آنجا بود و البته هاتفی، معاون سازمان صنایع دستی. آنان به این مراسم آمده بودند تا از کسانی که جان خود را در راه وطن به هیچ گرفتهاند و اندیشه را به خاطر وطن پرواز دادهاند، تجلیل کنند. کلیپها هم همین را میگفت وقتی که صادق آهنگران در حال تسبیح گرداندن به آن چشم دوخته بود. دولتآبادی، معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی هم همین گفتهها را برای سخنرانیاش آماده کرده بود. او میگفت سازمان تحت فرمانش قصد دارد حماسه دفاع مقدس را به ثبت جهانی برساند؛ چرا که ایرانیها ریشههای فرهنگیشان را از دست دادهاند و این میراث معنوی با زندهبودنش میتواند یاریرسان باشد.
اسفندیار رحیممشایی نیز با همین مقصود اما با کلامی متفاوت پشت تریبون آمد. او نیز با «اللهم عجل لولیک الفرج» آغاز کرد و از فاطمه(س) و اهل بیت و جهل تاریخ درباره آنها گفت و از جهلی که برداشت ما از دفاع مقدس را فراگرفته است: «شهیدان انسانهایی بودند که نشان دادند مراتب هستی انسانی بسیار فراتر از آن است که در جریان زندگی روزمره اسیر امور مادی برای پاسخگویی به نیازهای اولیهشان شوند؛ همانهایی که راه را گشودند که آدمیان از نگاه ساده سربردارند و به افقهای بلند حیات انسانی بیاندیشند.»
مشایی که کلامش را با نگاههای شاعرانه و الفاظ لطیف همراه میکرد البته مطمئن بود که گفتههایش برای بخش مهمی از بشریت چون ابیاتی از واژگان منظم و جلوهای از زیبایی است همانهایی که همچنان از ارزیابی آنچه که در هشت سال دفاع مقدس پدید آمده، ناتوانند: «امروز هیچ کس مدعی نیست که حقیقت دفاع مقدس را به انصاف و درستی تحلیل میکند اما این میراث معنوی در زمان نمرده؛ بلکه حیات متعالی روزافزون گرفته و محصولاتش یکی پس از دیگری اثری جاودانه از خود بروز میدهد؛ همان محصولاتی که برای شناخت و تبیین به زمان نیاز دارد.»
او البته به آینده امیدوار بود: «آن زمان که معادله حیات بشری را به درستی بنویسند و رابطه جهان و انسان و خدا را به درستی تفسیر کنند، درمییابیم که چگونه زیباترین بستههای وجود (انسان) شمع شدند و سوختند و ساختند تا شب سیاه ستم و دوره حاکمیت عفریت کفر و نفاق و جهل دامنه حیات را بر آدمیان تنگ نکند.»
مشایی با این نگاه ویژه خویش، میراثداری را نیز تعریف کرد: «میراثداری چیزی جز آن نیست تا بکوشیم راه گم نشود و طنین حقیقت در آسمان زندگی انسان با طراوت بماند و سبزینههای حیات در برابر توفانهای نابودکننده پایدار باشد».
او در حالی که به وفور از شیطان و نقشههای سیاهش برای آدمیان و فهم انسانهای کوچک از انسانهای بزرگ یاد میکرد، بار دیگر به ماموریتی که به گمان او ۳۰ سال است آغاز شده است، اشاره کرد: «پایدار نگه داشتن دفاع مقدس تا روز موعود، مضمون ماموریت جمهوری اسلامی است. ما ماموریت داریم تا در کمرکش تاریخ به استواری بایستیم و کاروان خسته برآمده از تاریخ را از خطر هجوم راهزنان با امنیت عبور دهیم.»
ماندگاران
در این مراسم از خانواده شهیدان جهانآرا و رحیم آنجفی، صادق آهنگران، محمد گلریز، کویتیپور، گروه موسیقی آباده (نواهای ماندگار)، عکاسان دفاع مقدس (لحظههای ماندگار)، خانواده قیصر امینپور، پرویز بیگی جیبآبادی (شاعران ماندگار)، رسول ملاقلیپور، محمدحسین لطیفی، سعید سهیلی، جمال شورجه (تصاویر ماندگار)، سعید علامیان، اسدا... مشایخی و عطائیان (خبرهای ماندگار) با اهدای تندیس و لوح افتخار تجلیل شد.