اشتباه بزرگ چین در بازار سنگ آهن

دنیای اقتصاد - کارشناسان معتقدند که اگر چین می‌توانست قبل از اینکه شدیدا تحت فشار طرح‌های توسعه خود قرار گیرد مانند ژاپن امتیاز و حق استخراج معادن سنگ‌آهن را در خارج اخذ می‌کرد. از مشکلات افزایش قیمت سنگ‌آهن می‌توانست جان سالم به در برد. ژاپنی‌ها نه تنها توانسته‌اند در هند برای استخراج معادن سنگ‌آهن گوآ(Goa) امتیازات و موفقیت‌هایی را به‌دست آورند بلکه توانسته‌اند همچنان یکی از خریداران عمده مواد اولیه معدنی از شرکت دولتی NMDC باقی بمانند. توضیحا گوا یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان خصوصی سنگ‌آهن هند محسوب می‌شود. چین در محاسبه واردت سنگ‌آهن خود بسیار اشتباه کرد و هم اکنون آن را به قیمت بسیار بالایی از خارج می‌خرد. هند نیز بسیار در خرید و عقد قرارداد با شرکت‌های زغال‌سنگ خارجی دیر عمل می‌کند.

شرکت‌های عظیم معدنی در جهان مانند CVRD برزیل، BHP و ریوتنتو(Rio Tinto) متعلق به استرالیا و آمریکای‌جنوبی افزایش قیمت‌های خود را مدیون بالا رفتن تقاضا در آسیا خصوصا در چین هستند.

هند نیز با توجه به اهداف وبرنامه‌های توسعه فولادش که قرار است تا سال ۲۰-۲۰۱۹ حدود ۱۱۰میلیون تن فولاد تولید کند، یکی از معدود کشورهایی خواهد بود که نیاز شدیدی به سنگ‌آهن در مواد اولیه معدنی مورد نیاز فولادسازی‌های خود خواهد داشت. این کشور در سال ۲۰۰۵ تولیدش ۴۰میلیون تن فولاد بوده است.

نیاز فولادسازی‌ها به زغال کک شو

برای تولید ۱۱۰ میلیون تن فولاد به ۷۰میلیون تن زغال نیاز خواهد بود. اما نه ذخایر زغال کک شوی مرغوب هند به میزان ۶/۴میلیون تن کافی بوده و نه کیفیت آن برای تولید فولاد مطلوب است.

هند در حال حاضر فقط ۱۰میلیون تن زغال کک شوی کم‌خاکستر در داخل تولید می‌کند. اما چیزی که در هند استخراج می‌شود فقط پس از مخلوط با زغال وارداتی مرغوب قابل مصرف یا استفاده است.

کمبود عرضه داخلی خودروسازان هندی را مجبور به واردات سالانه ۱۵میلیون تن زغال و ۵/۲میلیون تن دیگر زغال کک‌شو نموده است.

برای تامین زغال کک شو دولت شرکت‌های فولادسازی و شرکت‌های زغال‌سنگ داخلی را تشویق به سرمایه‌گذاری در شرکت‌های زغال‌سنگ خارجی نموده است.

بر همین اساس اولین پیشنهاد شرکت فولاد استیل (SAIL) به شرکت فولادی VISAG (ویزاگ) هند این است که با یکدیگر در بخش تولید زغال کک شو در خارج سرمایه‌گذاری نمایند.

ضمنا SAIL در حال حاضر در استخراج معادن زغال‌سنگ دولتی بهارات (BHARAT) سرمایه‌گذاری نموده است.

با کاهش اخیر قیمت زغال‌سنگ فولادسازان تا حدی آرامش یافته‌اند. اما تضمینی نیز نیست که افزایش ۱۹درصدی قیمت زغال‌سنگ در سال گذشته سال آینده نیز تکرار نگردد.

خرید کامل و یا بخشی از معادن زغال‌سنگ خارجی فقط برای آنان آرامش فکری خواهد داشت.

چین در حال حاضر به دلیل بالا بودن قیمت سنگ آهن به میزان ۱۹درصد بین سال‌های ۲۰۰۷-۲۰۰۶ توسط سه شرکت معظم معدنی جهان آرامش خود را از دست داده است.

فصل کنونی دومین فصل در ۲۵ سال گذشته بود که نتایج مذاکرات بر سر قیمت سنگ آهن به هفته آخر ماه مه موکول گردید.

معمولا این مذاکرات در ماه فوریه آغاز و توافقات آن اول آوریل نهایی می‌گردد.

تولیدکنندگان اروپایی چین را به اشتباه انداختند

سیاست چین این بار این بود که با طولانی‌تر کردن دور مذاکرات تولیدکنندگان را خسته کند.

اما تولیدکنندگان اروپایی مانند آرسلور و تیسن گروپ و سپس نیپون استیل ژاپن (که تا حدی تسلیمانه موضوع تجدیدنظر قیمت‌ها را پذیرفتند) نقشه چینی‌ها را بر هم زدند و سرانجام در آن زمان شرکت فولاد چین ۱۹درصد درخواست افزایش قیمت سنگ‌‌آهن توسط CVRD (بزرگ‌ترین تولیدکننده و صادرکننده سنگ آهن در جهان) را پذیرفته و چین با استفاده از یک دیپلماسی اقتصادی و منطق زیرکانه از قبول قیمت‌های پیشنهادی شرکت‌های معدنی به فولادسازان اروپایی و ژاپنی شانه خالی کرده است.