تغییر نگرش به صاحبان سرمایه

پتونیا، به عنوان یک شرکت پیشرو در سال ۱۳۷۰تاسیس شد و اکنون پس از ۲۱ سال بعنوان اولین شرکت ایرانی همچنان به دنبال دستیابی به بالاترین سطح کیفیت در محصولات و خدمات خود است. شرکت پتونیا، با ۲۰ سال تجربه در زمینه تحقیق و تولید تجهیزات سیستم‌های حفاظت در برابر صاعقه و ارتینگ جهت کنترل صدمات، محافظت از افراد و تجهیزات و همچنین کنترل خوردگی برای بقا و دوام بیشتر سازه‌ها فعالیت می‌کند و با جذب متخصصان مجرب و حرفه‌ای و مهندسان برجسته، عزم خود را برای حرکت به سوی آینده ای روشن جزم نموده است. دست اندرکاران پتونیا سال‌هاست مشغول مطالعه، بررسی و تولید تجهیزات سیستم‌های ارتینگ و حفاظت در برابر صاعقه به منظور پیشگیری از خطرات برق گرفتگی و صدمه به تجهیزات و ماشین آلات هستند. علاوه براین، برای بقا و دوام بیشتر سازه‌ها نیز تولید و ارائه تجهیزات حفاظت کاتودیک در ردیف محصولات این شرکت قرار گرفته است. تجهیزات جوش احتراقی وکیت‌های عایقی فلنج‌ها همراه سایر تولیدات و به منظور تکمیل آنها نیز ارائه می‌شوند. همچنین ارائه محصولاتی با کیفیت برتر با ارائه پکیج‌های یکپارچه مذکور در یک پروژه، در کنار دیدگاه‌های فنی و مهندسی، بطور موثرتری عملکرد این سیستم‌ها را تضمین می‌کند.

بنابراین تفاوتی نمی کند که در صنایع نفت و گاز فعال باشید یا در صنایع ساختمان و سازه. حوزه فعالیت تان نیروگاه‌ها باشندیا پست‌های فشار قوی و سدها. پتونیا کلیه تجهیزات لازم برای سیستم‌های ارتینگ، حفاظت در برابر صاعقه و کنترل خوردگی، با حفظ یکپارچگی و با دیدگاه کاملا فنی و مهندسی و با کیفیتی که سال‌ها عملکرد مطمئن و تضمین شده ای دارند را ارائه می‌کند و با تجربه و تخصصی که دارد و با استفاده از بهترین مواد اولیه، سیستم‌های فوق را مطابق با آخرین استانداردهای بین‌المللی ارائه می‌نماید.

پروژه‌های انجام شده

از زمان تأسیس تاکنون، پتونیا در بیش از ۲ هزار پروژه در بازارهای ایران و خاورمیانه شرکت نموده است. در حال حاضر این شرکت پیمانکار طراحی و مهندسی، تأمین تجهیزات و نصب سیستم‌های ارتینگ، حفاظت از صاعقه و حفاظـــت کاتدیـــــک در دهها پروژه بزرگ مانند فازهای ۲۲-۲۴، ۱۲، ۱۱،... و همچنین پروژه اخیر سیستم حفاظت کاتدیک فاز ۱۴ انتخاب شده است و همچنان چندین پروژه دیگر را نیز در دست مذاکره دارد.

سیاست‌های سازمانی پتونیا بررعایت بالاترین سطح استانداردهای طراحی، مهندسی، مدیریت پروژه و تأمین مواد، تولید، نصب و خدمات پس از فروش استوار است. بدین منظور اکنون در آرشیوهای شرکت، کلیه استانداردهای مرتبط، از جمله سری استانداردهای BS ،IEC ،IEEE NACE ،ASME ،ASTM ،UL ،ANSI ،IGS ،NFPA و... موجود است.

علاوه بر آن، سیستم مدیریت کیفیت ISO ۹۰۰۰-۲۰۰۸ برای تضمین نیازها و انتظارات مشتریان طراحی و اجرا شده است. همچنین برای برقراری روابط کاری موثر و نزدیکتر با مشتریان و تمرکز بر نیازهای آنان، سیستم CRM در شرکت پتونیا مستقر گردیده است.

گواهینامه ISO ۹۰۰۰

شرکت پتونیا مفتخر به کسب گواهینامه ISO ۹۰۰۱-۲۰۰۰ از TÜV CERT به شماره ۴۴۱۰۰۱۱۵۸۹۰ شده وتاکنون جوایز بسیاری را از مراکز و بنیادهای مختلف اخذ نموده است. تعدادی از این جوایز به این شرح است:

جایزه کارآفرین ملی از هفتمین جشنواره تولید ملی سال ۸۸ ، جایزه کارآفرین ملی از هشتمین جشنواره تولید ملی سال ۸۹ ، جایزه بزرگان کارآفرین از اولین جشنواره ملی بزرگان کارآفرین سال ۸۹ ، تقدیرنامه از کمیسیون انرژی مجلس و سی و دومین جایزه کیفیت ایتالیا.

گفت وگوی دنیای اقتصاد با مهندس هدایتی مدیرعامل شرکت پتونیا را از دست ندهید.

آقای هدایتی، مختصری از سوابق شرکت پتونیا بگویید.

شرکت پتونیا در سال ۱۳۷۰ تاسیس شد. در آن زمان در زمینه سیستم ارتینگ و حفاظت صاعقه، متولی جدی وجود نداشت. این شرکت ابتدا جنبه تحقیقاتی داشت. من بیشتر در جنبه تحقیقاتی روی فعالیت شرکت کار می‌کردم و فضائی از آپارتمان مسکونی ام را به آزمایشگاه تبدیل کرده بودم و در همان فضا کار تحقیقاتی انجام می‌دادم. بعد از یک سال نخستین شرکت آسیایی و دهمین شرکت جهانی را در سیستم جوش احتراقی راه اندازی کردیم و به مرور به شرکت‌های مختلف اضافه شد.

اولین پروژه‌ها و قراردادها چه بود؟

در اولین کار، قرارداد پروژه ۵۰ هزار تومانی با بیمارستان خاتم الانبیاء بسته شد. این پروژه را در گاراژی در سر آسیاب مهرآباد با یک دریل ستونی آغاز کرده و با دستگاه‌های ابتدایی شروع به تولید کردیم. پس از چند سال به خاطر انفجار پودر جوش، تمام امکانات ما از بین رفت و در همان زمان به اطراف بومهن نقل مکان کردیم وکار خود را همچنان ادامه دادیم. در این کار مشکلات فراوانی داشتیم و پس از چندبار جابجایی در اطراف مردآباد کرج به فعالیت خود ادامه دادیم. در این کارگاه انواع مختلف سیستم حفاظت از صاعقه و جوش احتراق را تولید می‌کردیم.

کارخانه کجا تاسیس شد؟تولیداتش چه بود؟

کلنگ تاسیس کارخانه در زمینی به مساحت چهار هزار متر در عباس آباد زده شد و از آن زمان بود که فعالیت تولیدی ما به طور جدی آغاز شد. با توجه به اینکه پیش از تاسیس این کارخانه هیچ تجربه ای در ایران وجود نداشت، کارخانه ما برای اولین بار این محصولات را تولید کرد که محصولاتی انحصاری و متعلق به خودمان بود.

یکی از مواد اولیه پودر جوش ، زمانی جزو ضایعات کارخانه مس سرچشمه بود که ما آنها را تهیه کرده و با ترکیبات دیگر به پودر جوش تبدیل می‌کردیم. در همان سال اول کیفیت محصولات تولیدی ما مورد توجه زیادی قرار گرفت و خیلی زود توانستیم در زمینه صنایع نفت و گاز و برق جا باز کنیم و اکثر تجهیزات این کارخانه‌ها را تامین کردیم. با گذشت زمان به تدریج زمینه کاری ما بسط داده شد و وارد خط تولید سیستم‌های حفاظت کاتدیک شدیم و به تدریج بر توانمندی‌های شرکتمان اضافه کردیم.

ما در جریان کار خود به دلیل تعهدی که به کیفیت داشتیم در این زمینه هم مشتریان خود را پیدا کردیم و بیشترین پروژه‌های کاتدیک را گرفتیم. با توجه به اینکه شخصا علاقه زیادی به کارآفرینی دارم تمام تلاش خود را به کار بستم تا ضمن بهبودکیفیت ، زمینه‌های تولیدی کارخانه را هم افزایش بدهم.

چه برنامه‌هایی برای آینده دارید؟آیا محصولات جدیدتری تولید خواهید کرد؟

در ماههای اخیر نیز بنای ساخت کارخانه تجهیزات ضدانفجار را گذاشتیم. در این راستا بحث ساخت ترانس‌های رکتیفایر را شروع کردیم و با توجه به کیفیت و دقت بالای تولید با حجم سفارش‌های زیادی مواجه شدیم.

ما همچنان به دنبال این هستیم که فضای کار را توسعه بدهیم و حجم تولیداتمان را بالا ببریم. همچنین طرح پایلوت تولید آندهای تیتانیوم MMO را در دست داریم که بزودی وارد خط تولید خواهد شد.

در سال‌های اخیر، محصولات کیت‌های عایقی فلنج و اسپلایس کیت‌ها و چندین محصول دیگر به مجموعه تولیداتمان اضافه شده و به صورت انبوه وارد بازار شده اند. بدلیل اهمیتی که ما برای تحقیقات در این زمینه قائل هستیم در جذب نیرو هم دقت بالایی به خرج داده ایم. میانگین سنی پرسنل ما ۲۶ سال است که اکثرا فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌های بزرگ هستند که ذهنیت کارآفرینی و تحقیقاتی دارند که این کار باعث شده حجم قراردادها هر سال افزوده شود. به همین دلیل این مجموعه باعث افتخار ماست.

ارزیابی کلی شما از عملکرد شرکت در شرایط کنونی چیست؟صادرات چه وضعیتی دارد؟

بطور کلی فعالیت‌های شرکت از سه بعد قابل بررسی است. در زمینه فعالیت در بازار داخلی، شرکت با حجم پروژه‌های قابل قبولی در حال تولید میباشد. بعد دیگر آن دسته از محصولاتی است که توسط کارفرمایان ایرانی در خارج از کشور در کشورهائی نظیر یمن، نیجریه، لبنان و... استفاده می‌نمایند، بعلاوه محصولاتی هستند که در خارج از کشور مستقیما توسط کارخانه پتونیا در منطقه جبل علی کشور امارات و همچنین سایر نمایندگان خارج از کشور عرضه می‌شوند.

در زمینه صادرات بایستی اذعان نمود که تعدیل نرخ ارز می‌توانست اتفاق مبارکی را در صادرات ایجاد کند.یعنی که این امر قیمت فروش محصولات ما را در مقابل محصولات مشابه خارجی کاهش چشمگیری داده و توانمندی رقابت با محصولات خارجی را افزایش می‌دهد. ولی متاسفانه به دلیل عدم گرایش مصرف کننده‌های خارجی از محصولات شرکت‌های ایرانی به دلایل سیاسی، این مزیت تحت شعاع قرار گرفته و به همین دلیل صادراتی به آن صورت نداریم.

آیاکیفیت محصولات شما از استانداردهای لازم برخوردار است؟

از آنجا که ما به کیفیت محصولات خود بشدت حساس هستیم، اکنون بسیاری از شرکتهای خارجی که دهها سال در این کار قدمت دارند، اعتراف دارند که کیفیت محصولات ما از تولیدات آنها بالاتر است. اخیرا در یک تستی که در کشور ترکیه روی محصول ما انجام دادند، کیفیت تولیدات ما را بسیار از رقیب آمریکائی با ۱۵۰ سال سابقه تولید، بالاتر ارزیابی کردند.

ما بعد از ۲۰ سال تولید محصولات، تا کنون هیچ وقت انعکاس منفی از طرف مصرف کننده نداشتیم که این مسئله کیفیت محصولاتمان را نشان می‌دهد.

به عنوان یک مخترع و صنعتگر مشکل اصلی صنعت کشور را چه می‌دانید؟

به نظر من بیشترکارآفرینان به نوعی مخترع هم هستند. یکی از مشکلات ما این است که متاسفانه در جامعه سینوسی حرکت می‌کنیم. در بانک‌ها را باز می‌کنیم که در زمینه تولیدات زودبازده فعالیت داشته باشند. این اقدام در نتیجه بدون برنامه ریزی بوده و بدون نتیجه می‌ماند و هیچ محرکی هم برای اشتغال زایی بیشتر نیست چرا که کار به دست افراد متخصص سپرده نشده است.

قرآن می‌فرماید وای بر ثروت اندوزان. وای بر کسانی که از این ثروت استفاده نمی کنند. ما باید جامعه خود را به سمت پیشرفت سوق بدهیم. ثروتمند بودن نعمتی است که خداوند آن را به هر کسی عطا نمی کند. باید در جامعه دید منفی به کارخانه دار و صنعتگر اصلاح شود، اما در سال‌های اخیر این دیدگاه شدیدتر هم شده است. متاسفانه برای توسعه تولید مساعدت زیادی نکردند تا بتوان با این هدف اشتغالزایی را افزایش داد. صنعتگر اگر پولی به دست می‌آورد آن را برای تولید و صنعت به کار می‌برد و باعث گردش مالی اقتصادی کشور می‌شود. بنابراین ما با دل و جان فعالیت خود را توسعه می‌دهیم و از طرف دیگر تلاش می‌کنیم تا حجم کار را زیاد کرده و به تنوع آن اضافه می‌کنیم.

ما باید پول داشته باشیم تا تولید کنیم. اگر دولت حمایت نمی کند دخالت بی جا هم نداشته باشد و چوب لای چرخ تولید کننده نگذارد. مسائلی مثل تأمین اجتماعی و مالیات‌های تکلیفی و اخیرا مالیات‌های پنج درصدی عوارض کمر تولید کننده‌ها را می‌شکند و توانی برای آنها نمی گذارد. برای مثال پس از انعقاد قرارداد، برای ضمانت بانکی ۱۰ الی ۲۰ درصد آن برداشته می‌شود. کارفرماشرایط مختلف را در قرارداد تحمیل می‌کند و از پنج درصد مالیات تا ۱۸ درصد بیمه به آن تحمیل می‌شود.

یک تولید کننده برای یک نامه ساده از تامین اجتماعی باید از دهها خوان بگذرد و در نهایت با تعهد حسابرسی شاید کارش انجام شود، و بعد هم در حسابرسی میبینید که به هزینه‌هائی شبیه کرایه ماشین معمولی یا کارهائی که کارگر شما در پایان وقت کاری در کارخانه کرده بایستی ۱۵ - ۱۶ % با احتساب جریمه بدهی. برای صدور سند کارخانه، آنهم برای در رهن قرار دادن در بانک، انواع مالیات ساخت و ساز و نقل و انتقال ۱۵ سال پیش را دادم. چرا باید بجای حمایت از تولید، با این خرج تراشی‌ها، سرمایه تولید کننده را بگیرند و چرا سراغ دلال‌ها نمی روند؟ در حقیقت سود اصلی را همین دلال‌ها می‌برند..

به گمان شما برای برون رفت از این وضعیت چه می‌توان کرد؟

باید از تولیدکننده حمایت بیشتری صورت بگیرد، چرا که بار مملکت روی دوش تولید کننده است. وقتی که همه دنیا تحریم مان کرده اند باید از ما حمایت شود تا زمین نخوریم. تولید فقط محدود به صنعت نیست و باید از شاخه‌هایی مانند کشاورزی و... نیز حمایت شود. متاسفانه افرادی که دلسوزی می‌کنند بیشتر از یک متر جلوتر را نمی بینند و آنهایی که مغرض هستند با دلال بازی به منافع خود فکر می‌کنند. دولت اگر واقعا قصد عملکرد صادقانه دارد باید تولیدکنندگان واقعی که عملکردشان اثبات شده است را شناسایی کند و به آنها وامهای بدون تضمین با بهره صفر درصد بدهد. وقتی صنعتگر از جان خود برای سرمایه گذاری مایه می‌گذارد باید حمایت شود. متاسفانه اخیرا به دلیل تغییر نرخ ارز برای تامین مواد اولیه میلیون‌ها تومان ضرر کردیم. برای مثال پیمانکاران مجبورند از کشورهای مختلف مواد اولیه خریداری کنند. ولی ما تحریم هستیم و نمی دانیم در این زمینه به چه نحوی باید فعالیت کنیم.

برای حل بخش عظیمی از مشکلات توصیه می‌کنم تعدادی از افرادی که در هیأت وزیران فعالیت می‌کند خاک صنعت و کشاورزی کشور را خورده باشند و از میان افرادی انتخاب شوندکه در این زمینه تجربه داشته و به موفقیت‌های بزرگ رسیده اند. اگر بخواهیم به صنعت کشور با دید مثبت نگاه کنیم صنعتگران بزرگ و تولید کنندگان باید در رأس قرار بگیرند که بتوانند مشکلات تولیدکنندگان را از نزدیک لمس ودرک کرده و از تصمیمات تولیدی حمایت کنند.

دولت زمانی می‌تواند مدیریت توانمندی داشته باشد که خود را از درآمدهای نفتی جدا کند. در این شرایط قدرت مدیریت دولتی ثابت می‌شود، چرا که هرکسی می‌تواند با درآمدهای نفتی مدیریت کند. اما زمانی که جامعه بدون تکیه به درآمدهای نفتی مدیریت شود،آن وقت است که می‌توان درد صنعت و صنعتگران را فهمید.