ویتامین ث
ویتامین ث یک ویتامین محلول در آب است که برای رشد و ترمیم بافت‌ها در نقاط مختلف بدن لازم است.
ویتامین ث یک ویتامین محلول در آب است که برای رشد و ترمیم بافت‌ها در نقاط مختلف بدن لازم است. عکس: سعید عامری
این ویتامین برای تشکیل کلاژن (پروتئین مهمی که در تشکیل پوست به کار می‌رود) لازم است. ویتامین ث برای بهبود زخم‌ها، ترمیم و نگهداری استخوان‌ها، دندان‌ها و غضروف‌ها ضروری است.
ویتامین ث یکی از مهم‌ترین آنتی‌اکسیدان‌های بدن است. ویتامین‌ای و بتاکاروتن (منابع آن در سبزیجات و میوه‌های رنگین موجود است) هم دو آنتی‌اکسیدان مهم هستند. آنتی‌اکسیدان‌ها موادی هستند که بدن را در برابر اثرات جدی و آسیب‌رسان ناشی از رادیکال‌های آزاد محافظت می‌کند. رادیکال‌های آزاد هم موادی هستند که از تبدیل غذا به انرژی ایجاد می‌شوند. افزایش تولید رادیکال‌های آزاد به مرور زمان در پیشرفت روند پیری نقش دارد و می‌تواند در بروز مشکلاتی نظیر انواع سرطان‌ها، بیماری‌های قلبی عروقی و مشکلات التهابی موثر باشد. آنتی‌اکسیدان‌ها باعث کاهش آسیب ناشی از مواد شیمیایی و آلوده‌کننده‌هایی نظیر دود سیگار می‌شوند. مقادیر بالای ویتامین C در پیشگیری از سرماخوردگی، درمان آسم و سرعت التیام زخم‌ها مفید است. همچنین ویتامین ث در کاهش خطر بروز بیماری‌هایی چون آب مروارید، انواع سرطان‌ها و بیماری‌های قلبی عروقی، تصلب شرایین یا آترواسکروزیس موثر است.کمبود ویتامین ث می‌تواند مشکلات زیر را در بدن ایجاد نماید: خشکی و نازک شدن موها، التهاب لثه‌ها و خونریزی از آنها، فلس‌فلس و زمخت شدن پوست، کاهش سرعت التیام زخم‌ها، خون‌مردگی سطحی، خونریزی بینی، ضعیف شدن مینای دندان، تورم و درد مفاصل، آنمی (کم‌خونی)، کاهش توان بدن در مقابله با عفونت و احتمالا افزایش وزن به دلیل کاهش سرعت متابولیسم و تولید انرژی در بدن.بدن به تنهایی قادر به ساخت ویتامین ث نیست و همچنین نمی‌تواند آن را ذخیره نماید بنابراین بسیار مهم است که ویتامین ث در رژیم غذایی روزانه موجود باشد.
نقص شدید ویتامین ث که با اسکوروی شناخته می‌شود، بیشتر در بالغین مبتلا به سوء تغذیه دیده می‌شود. همچنین در زمان موجود عفونت، بیماری، جراحی، هر گونه آسیب و یا وجود زخم بدن به مقادیر بالاتری از ویتامین ث احتیاج دارد.به این دلیل که ویتامین ث در بدن تولید نمی‌شود، باید آن را از طریق مواد غذایی از جمله میوه و سبزیجات تامین کرد. بعضی از بهترین منابع ویتامین ث پرتقال، طالبی، انبه، فلفل سبز، گریپ‌فروت، توت فرنگی، کیوی، گوجه‌فرنگی و گل کلم، را می‌توان نام برد. برگ سبز سبزیجات از جمله اسفناج هم حاوی مقادیر بالایی از ویتامین است. ویتامین ث به نور و حرارت حساس است.بهتر است این سبزیجات و یا منابع غنی از ویتامین ث به صورت خام و یا نیمه‌پخته مصرف شود.
ویتامین ث جذب آهن را افزایش می‌دهد. این موضوع برای افراد مبتلا به آنمی ناشی از فقر آهن بسیار مهم است. در زمان وجود استرس (چه از نظر روحی و چه از نظر فیزیکی)، دفع ادراری ویتامین ث افزایش می‌یابد. مقادیر بالای ویتامین ث برای حفظ عملکرد سیستم ایمنی در این زمان لازم است.
به این دلیل که ویتامین ث ویتامینی محلول در آب است. دوزهای بالای آن مسمومیت ایجاد نمی‌کند اما دوز بیشتر از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز می‌تواند باعث بروز اسهال، نفخ و یا درد معده شود.ویتامین ث در اشکال مختلف وجود دارد. قرص جویدنی، پودر جوشان، آمپول، قرص جوشان ویتامین ث در دوزهای مختلف وجود دارد. شرکت داروسازی اسوه برای اولین بار در ایران قرص جویدنی ویتامین ث را در ۴طعم میوه‌ای (گیلاس، پرتقال، انگور و تمشک) تولید کرده است و در آینده‌ای نزدیک طعم (کیوی) نیز به آنها اضافه خواهد شد.
معمولا در فرمولاسیون قرص‌های جویدنی ویتامین ث برای کاهش طعم ترش ویتامین ث یا اسید اسکوربیک از شیرین‌کننده‌هایی نظیر شکر و یا سدیم ساخارین استفاده می‌شود اما در ترکیب قرص ویتامین ث اسوه از سدیم اسکوربات استفاده شده است. در نتیجه علاوه بر کاهش طعم ترش و اسیدی آن، عوارض ناشی از وجود شیرین‌کننده‌ها از جمله چاقی کاهش یافته است. در ضمن به دلیل کاهش خاصیت اسیدی، از عوارض گوارشی هم کاسته شده است. قرص جویدنی ویتامین ث اسوه هم اکنون در داروخانه‌های سراسر کشور توزیع شده است.
