غذای حلال بخوریدتانورانی شوید

آنچه مسلم است غذای پاک و حلال در روح و قلب انسان اثر نیکو و غذای حرام، اثر بدی می‏گذارد و مخصوصاً روح‏ های لطیف و سبک با خوردن حتی یک لقمه غذای حلال یا حرام این اثر را به خوبی حس می‏کنند. اثر غذاهای حلال در سبکی و نور باطن و توجه به عبادات و نیز اثر غذاهای حرام در سنگینی و کدورت و کسالت در عبادات به خوبی مشهود است و لذا در روایات بسیاری بر کسب حلال و اجتناب از حرام تأکید شده است که به گوشه ای از آنها اشاره می‏کنیم.

رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم در سه روایت چنین فرموده‏اند:

۱ - عبادت هفتاد جزء است که بهترین جزء آن طلب روزی حلال است.

۲ - هر کس لقمه حلال بخورد، فرشته‏ای بالای سر او می‏ایستد و برای او طلب مغفرت می‏نماید تا از خوردن دست بکشد.

۳ - هر کس غذای حلال بخورد خداوند قلب او را تا چهل روز نورانی می‏گرداند.

امام صادق علیه السلام نیز فرموده اند: « طلب رزق حلال را رها نکن زیرا روزی حلال انسان را در دینش کمک می‏نماید.‌»

و در مورد اجتناب از غذای حرام و کسب حرام هم روایات زیادی از رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم نقل شده از آن جمله:

۱ - هر کس از راه غیر حلال مالی بدست آورد، توشه‏اش به سوی آتش است.

۲ - خدای تعالی می‏فرماید: « هر کس توجهی نکند که از چه راهی درهم و دینار به دست می‏آورد من هم توجهی نمی‏کنم که از چه دری او را داخل آتش می‌کنند».

۳ - وقتی لقمه حرام در شکم کسی واقع شد، هر فرشته‏ای در آسمانها و زمین او را لعنت می‌کند.

۴ - عبادت همراه با حرام‏خوری مانند ساختمان بر روی شن یا بر روی آب است. از مجموعه این احادیث روشن می‏شود که انسان باید در کسب خود دقت کند تا حلال باشد و در نتیجه غذایی که می‏خورد حلال باشد تا اثرات آن در قلب و روح او، نورانیت و لطافت باشد و عباداتش مقبول درگاه حضرت حق واقع گردد.

رهنمودهای اسلام در رابطه با تغذیه، تنها سلامت جسم را تضمین نمی ‏کند، بلکه تضمین کننده سلامت روح انسان‏‌ها نیز هست.

از آن جایی که عقل و علم به همه رازهای آفرینش احاطه ندارد، ممکن است حکمت برخی از رهنمودهای اسلام برای دانش امروز مجهول باشد، ولی این به معنای بی ‏دلیل بودن آن رهنمودها نیست؛ چنان چه فلسفه تعدادی از احکام اسلام در گذشته ناشناخته بود و امروز، علم به راز آن ها پی برده است.