گلاب یا ماء الورد

گلاب مقوی قلب و دهانه معده است.خوردن آن برای رفع عوارض حادث از زکام و خونریزی از سینه، خشونت سینه، خفقان گرم، درد معده، روده ها، دل پیچه های سرد و گرم، درد کبد و طحال مفید است.بو کردن و مالیدن آن برای سردردهای گرم و درد چشم مفید است و اگر با قرنفل مخلوط شود برای سردردهای سرد و ناراحتی های سر نافع است. در بینی گرفتن آن برای تقویت دماغ، حواس، ایجاد نشاط، تقویت دل، رفع خماری، بی هوشی و خفقان مفید است و برای زکام مضر است، برای نیروی جنسی مضر است و موی سر را سفید می کند، از این نظر، باید با نبات و جلاب خورده شود.( جلاب یک نوشیدنی لذت بخش مقوی و ضد افسردگی است .)مصرف گلاب همچنین باعث از بین رفتن بوی بد دهان و خوشبو شدن آن و کمک به هضم غذا می شود.گلاب دو آتشه که از تقطیر دوباره گلاب به دست می آید، مسهل است.