برنامه سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران برای حضور پایدار در پارس جنوبی
اجرای سریع و بهینه پروژه‌های بزرگ و مهم ملی در بخش‌های مختلف صنعت، به ویژه پروژه‌های بزرگ نفت، گاز و پتروشیمی‌بر همه ابعاد اقتصادی، سیاسی و فرهنگی کشور اثر گذار است.
اجرای سریع و بهینه پروژه‌های بزرگ و مهم ملی در بخش‌های مختلف صنعت، به ویژه پروژه‌های بزرگ نفت، گاز و پتروشیمی‌بر همه ابعاد اقتصادی، سیاسی و فرهنگی کشور اثر گذار است. در این راستا نقش سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران به عنوان یکی از پیمانکاران اصلی در اجرای پروژه‌های بزرگ حوزه نفت و گاز، مانند فازهای ۱، ۶، ۷ و ۸ توسعه میدان گازی پارس جنوبی، از طریق سازماندهی زنجیره بزرگی از شرکت‌های مهندسی، ساخت تجهیزات، پیمانکاران ساخت، نصب و بهره‌برداری و تجمیع پتانسیل عظیم موجود در کشور حائز اهمیت می‌باشد. پروژه‌های ملی عظیمی که اجرای آنها علاوه بر ایجاد اشتغال مستقیم و غیرمستقیم در مقیاسی بزرگ، حرکت موثری در جهت ارتقای هرچه بیشتر توان ساخت داخل، رفع مشکلات کشور و نهایتا نیل به خودکفایی و استقلال کشور عزیزمان را در پی خواهد داشت.
معاونت گسترش پروژه‌های صنعتی سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران عهده‌دار این ماموریت می‌باشد و به منظور تحقق اهداف مذکور در اجرای پروژه‌های بزرگ داخلی و خارجی به عنوان پیمانکار عمومی‌یا سرمایه‌گذار بانی از طریق استفاده از کلیه امکانات داخلی، ارتقای دانش و تکنولوژی موجود در زمینه مدیریت اجرای پروژه‌ها، مهندسی، تهیه و تدارک تجهیزات و ماشین‌آلات در عرصه‌هایی نظیر نفت و گاز و پتروشیمی‌مشارکت می‌نماید. با این مقدمه، برخی از پروژه‌های مهم سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران را در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی در سه سرفصل معرفی می‌نماییم.
پروژه‌های اجرا شده
پروژه فاز اول توسعه میدان گازی پارس جنوبی
احداث پالایشگاه گاز فاز یک توسعه میدان گازی پارس جنوبی به مبلغ ۳۰۰ میلیون دلار و به ظرفیت یک میلیارد فوت مکعب گاز و چهل هزار بشکه میعانات گازی پس از تشکیل کنسرسیومی متشکل از سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و شرکت دایلم از کره‌جنوبی در سال ۱۳۷۸ آغاز و در سال ۱۳۸۲ به بهره‌برداری رسید. در این پروژه بیش از ۱۰۰ شرکت داخلی و خارجی فعالیت کرده و سهم ساخت داخل ۵۸ درصد بود.
پالایشگاه تابناک
این پروژه توسط کنسرسیومی متشکل از شرکت مدیریت طرح‌های صنعتی ایران (تابعه سازمان گسترش) و شرکت پایندان و با همکاری Kvaerner انجام شده است. فعالیت‌های مهندسی، خرید تجهیزات و تامین مواد، اجرا، نصب، پیش راه‌اندازی برای تاسیسات گاز با ظرفیت ورودی روزانه ۱۵۲۰ میلیون فوت مکعب گاز طبیعی شیرین جهت تولید میعانات گازی و گاز خشک طبیعی شامل متان و اتان از مهم‌ترین بخش‌های این پروژه است که در سال ۸۷ به بهره‌برداری رسید.
پروژه فازهای ۶، ۷ و ۸ توسعه میدان گازی پارس جنوبی
احداث پالایشگاه‌های گاز فازهای ۶، ۷ و ۸ توسعه میدان گازی پارس جنوبی به مبلغ بیش از ۲ میلیارد دلار و به ظرفیت روزانه ۹/۳ میلیارد فوت مکعب گاز، ۳/۱ میلیون تن LPG در سال و ۱۵۶ هزار بشکه مایعات نفتی در روز و روزانه ۷۸۰ تن گوگرد، در سال ۱۳۸۲ آغاز و نهایتا با تکمیل پالایشگاه، اخذ تاییدیه مربوطه از کارفرمای پروژه یعنی شرکت پتروپارس و راه‌اندازی در حضور ریاست محترم جمهوری، وزیران محترم نفت و صنایع و معادن و مدیران سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران در مهرماه سال ۱۳۸۷ به طور رسمی در عسلویه افتتاح و به بهره‌برداری رسید.
در این پروژه بیش از ۲۰۰ شرکت پیمانکاری و سازنده ایرانی مشارکت داشتند.
این پروژه متشکل از سه پالایشگاه گاز هر یک به ظرفیت ۳/۱ میلیارد فوت مکعب گاز در روز است که از دریا توسط سه خط لوله ۳۲ اینچی به ساحل آورده می‌شود.
عملیات جداسازی مایعات نفتی، تولید LPG و خشک کردن گاز از جمله مهم‌ترین فعالیت‌های پالایشگاه‌های مذکور می‌باشند و گاز تولیدی پس از مراحل جداسازی، به خط لوله انتقال به آغاجاری تحویل می‌گردد.
این پروژه توسط مشارکتی (Joint Venture) متشکل از سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و شرکت‌های TOYO و JGC از ژاپن و Daelim از کره‌جنوبی، اجرا گردید.
در این پروژه در زمان حداکثر فعالیت‌ها، حدود ۱۶۰۰۰ نفر مشغول به کار بوده و سهم ساخت داخل پروژه ۴/۵۲ است که در مقایسه با سایر پروژه‌های نفت و گاز اجرا شده در کشور بی‌نظیر می‌باشد. موفقیت سازمان در سهم ساخت داخل فازهای مذکور، این اطمینان را به وجود آورده است تا سازمان ۱۰۰ درصد پروژه‌های ۱۷ و ۱۸ پارس جنوبی را خود اجرا کند. این پروژه یکی از موفق‌ترین پروژه‌های بزرگ اجرا شده در کشور می‌باشد.
پروژه‌های در حال اجرا
پروژه فازهای ۱۷ و ۱۸ توسعه میدان گازی پارس جنوبی
هدف پروژه فازهای ۱۷ و ۱۸ توسعه میدان گازی پارس جنوبی بهره‌برداری از ظرفیت دو میلیارد فوت مکعب گاز در روز و تولید روزانه حدود یک میلیارد و هفتصد و پنجاه هزار فوت مکعب گاز شیرین برای انتقال به شبکه سراسری گاز می‌باشد.
تاسیسات این دو فاز شامل ۴ سکوی تولیدی با کمترین تجهیزات، به دلیل قابلیت کنترل از خشکی، هریک با ۱۲ چاه تولیدی و امکان افزایش تعداد چاه‌ها تا ۱۵ حلقه در اواخر بهره‌برداری، دو رشته خط لوله دریایی ۳۲ اینچ هریک به طول ۱۰۵ کیلومتر برای انتقال سه فاز سیالات تولیدی از سکو به پالایشگاه عسلویه و خطوط لوله ۵/۴ اینچ انتقال مواد شیمیایی لازم برای کنترل خوردگی و یخ‌زدگی از خشکی به سکوها که روی همین خطوط لوله ۳۲ اینچ سوار خواهند بود، می‌شود.
واحدهای slug catcher، شیرین‌سازی گاز و نم‌زدایی، تولید گاز اتان، تفکیک مایعات گازی، مرکاپتان‌زدایی از پروپان و بوتان، CO۲زدایی از گاز اتان، افزایش فشار گاز برای انتقال آن به خط لوله سراسری، تثبیت مایعات گازی، بازیافت گوگرد، انجماد گوگرد مایع و فرم‌گیری، مخازن ذخیره LPG و تلمبه‌های انتقال گاز مایع، مخازن ذخیره میعانات گازی و تلمبه‌های انتقالی میعانات گازی و سرویس‌های جانبی لازم به جز تولید برق نیز مهم‌ترین تاسیسات پالایشگاه خشکی این پروژه به شمار می‌رود.
تولید روزانه۲۸۸۰ تن پروپان- بوتان LPG ۸۰ هزار بشکه مایعات گازی و ۴۰۰ تن گوگرد، ۵۰ میلیون متر مکعب گاز پالایش شده برای انتقال به شبکه سراسری و ۷۰ میلیون فوت مکعب گاز اتان برای تحویل به شرکت ملی صنایع پتروشیمی و استفاده از آن به عنوان خوراک واحد اتیلن از جمله عمده محصولات تولیدی می‌باشند.
عملیات پروژه فازهای ۱۷ و ۱۸ توسعه میدان گازی پارس جنوبی فیمابین شرکت ملی نفت ایران و کنسرسیومی متشکل از سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، شرکت مهندسی و ساخت صنایع نفت و شرکت مهندسی و ساخت تاسیسات دریایی در سال ۱۳۸۵ شروع گردیده است.
مبلغ اولیه این قرارداد ۲،۰۴۹،۲۴۰،۷۴۰ دلار تعیین شده است. راهبری این مشارکت بر عهده سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران بوده و اعضا مسوولیت کل کار را در مقابل کارفرما برعهده دارند.
پروژه‌های آتی
در نظر است اجرای چند فاز جدید از توسعه میدان گازی پارس جنوبی به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران واگذار گردد تا سرعت توسعه این میدان عظیم در بخش متعلق به کشورمان افزایش یابد.تجربیات حاصله از اجرای موفق فازهای مختلف توسعه میدان گازی پارس جنوبی، موقعیت مناسبی را برای سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران در جهت انجام خدمتی دیگر به کشور فراهم آورده است.
