حیوانات سمبلیک

تیرداد سیفی‌اعلا

در اواسط قرن سیزدهم، لندنی‌هایی که اطراف رودخانه تایمز قدم می‌زدند، احتمالا خرس سفیدی را دیده‌اند که همراه با قلاده در دست صاحبش در کنار رودخانه پایین می‌آمد و در حالی که مرد کنار رودخانه می‌نشست خرس به درون آب می‌رفت و به دنبال شام آن شب می‌گشت. آن خرس متعلق به پادشاه هنری سوم بود. او می‌خواست ثروت خود را حفظ کند، لذا خرس مجبور بود غذای خود را پیدا کند. مردم لندن که برخی از آنها با هزینه نگهداری خرس آشنا بودند باید از این شم اقتصادی هنری سوم قدردانی کنند.

هنری نخستین پادشاهی نبود که حیوانات خانگی بزرگ نگه می‌داشت. در واقع، اکثر پادشاهان و خانواده‌های اشرافی از آغاز تمدن تا انقلاب فرانسه، خواهان حیواناتی با زیبایی فراوان بودند و هرچه بزرگتر، عجیب‌تر و خطرناک‌تر می‌شدند، محبوب‌تر بودند.نگهداری حیوانات هم در مصر باستان و هم در چین معمول بود. امپراتورهای چینی آنها را در مکانی به نام «پارک زیرکی» نگاه می‌داشتند،‌در مصر فراعنه حیواناتی مانند پلنگ و میمون و گاهی اوقات زرافه هم در محوطه کاخ خود نگهداری می‌کردند. اما در روم باستان، پرندگان بیشتر مورد توجه بودند. به طوری که اکتاوین، که بعدها امپراتور شد و مارک آنتونی را شکست داد، زاغ آموزش‌دیده او گفت: «درود بر اکتاوین پیروز». آموزش‌دهنده زاغ قبلا به او یاد داده بود در صورت پیروزی آنتونی بگوید: «درود بر آنتونی پیروز». مارها در زمانی که در روم یک معضل بودند به عنوان یکی از رایج‌ترین حیوانات خانگی انتخاب شدند. برخی اوقات در مهمانی‌های شبانه بر روی میزها و میان مهمان‌ها می‌خزیدند در حالیکه میهمانان در حال خوردن شام بودند. حیوانات وحشی، اهلی می‌شدند و آن گاه اجازه داشتند، آزادانه بگردند. امپراتور الاکالابوس شیرها و پلنگ‌های خود را گاهی به تالار پذیرایی و گاهی هم به اتاق مهمان‌ها می‌برد!هنگامی که این رسم به آفریقا و آسیا راه پیدا کرد، تمام اشراف در نقاط مختلف دنیا طالب حیوانات جالب بودند. لویی نهم امپراتور فرانسه یک فیل و یک جوجه تیغی داشت، ‌چارلز پنجم در اسپانیا از هفت فوک دریایی نگهداری می‌کرد و هنری چهارم در فرانسه دارای چهار میمون و یک طوطی بود. چارلز پنجم در فرانسه علاقه فراوانی به پرندگان داشت و تمام اتاق‌های کاخ سلطنتی را پر از پرندگانی کرد که درون قفسه‌هایی از طلا و نقره بودند. نه تنها ثروتمندان حیوانات عجیبی داشتند، بلکه حتی آنها را به کارهای عجیب‌تر وامی‌داشتند. همسر ناپلئون، ژوسفین، یک اوران گوتان داشت که سر میز شام با کت می‌نشست!مالکیت حیوانات تا قرن اخیر نیز ادامه داشت. شاعر فرانسوی بادلر، به خرچنگ قلاده می‌بست و جک جانسون، مشت‌زن حرفه‌ای، با پلنگ خود در خیابان‌های پاریس قدم می‌زد. اما با گذشت زمان، مردم به این نکته پی بردند که نگهداری از حیوانات به اطلاعات مخصوص نیاز دارد. عموم مردم دیگر موافق نگه داشتن خرس در حیاط یا شیر در اتاق پذیرایی نیستند.