گرمایش زمین چین را مبتلا کرد
شادی آذری<br>معدود مواردی از تبعات تغییرات جوی را میتوان به یاد آورد که چون چین و خسارات روی داده در آن باشند.
شادی آذری
معدود مواردی از تبعات تغییرات جوی را میتوان به یاد آورد که چون چین و خسارات روی داده در آن باشند.
بزرگترین دریاچه چین، دریاچه پویانگ، در استان جنوبشرقی چین به نام جیانگژی یکی از این موارد است. براساس آنچه در مباحث مربوط به گرمایش زمین این روزها مطرح است، آماری که در زیر میآید به واقع هشداردهنده و نگرانکننده است.
سطح دریاچه پویانگ از ۳۰۰۰کیلومتر مربع در تابستان به ۵۰کیلومترمربع کاهش یافت، این تنها ۶۷/۱درصد از اندازه دریاچه در ۶ماه پیش است.
دفتر اکولوژیهای آبی جیانگژی گزارش داده است که اندازه دریاچه در زمستان گذشته ۳۰۰تا ۵۰۰کیلومترمربع بوده است، یعنی ۱۰برابر بزرگتر از اندازه دریاچه در امسال. به نظر میرسد، عنوان این دریاچه یعنی «بزرگترین دریاچه چین» باید مورد تجدیدنظر قرار گیرد.
این دفتر در اوایل ماه دسامبر اعلام کرد که سطح آب این دریاچه به پایینترین سطح خود در طول تاریخ رسیده است، یعنی به کمتر از هشتمتر. رکورد دیگری هم قطعی است. با توجه به آنکه فصل خشکسالی تا ماه مارس ادامه مییابد و کاهش ریزش نزولات جوی در این استان از اواسط ماه سپتامبر از سال ۱۹۶۰ تاکنون بیسابقه است، مقامات اعلام کردهاند که در زمستان امسال خشکسالی ادامه مییابد و تا ۱۰سال آینده این روند تکرار میشود.
دشوار است که تصویر درستی از وضعیت واقعی تاثیر تغییرات جوی در چین نشان دهیم.
خبرگزاری ژینهوآ اعلام کرده است که صد هزار نفر از فقدان آب آشامیدنی در اطراف بزرگترین دریاچه چین رنج میبرند و یک دهکده با ۵۶چاه خود تنها میتواند از ۴چاه آب برداشت کند. اما دو دلیل باعث میشود که بحران چین چندان در رسانهها انعکاس نیابد. اول آنکه رسانههای خارجی در نشان دادن مسائلی که منافع چینیها را تامین میکند، کند عمل میکنند، دیگر آنکه اصحاب رسانه در چین چندان تشویق نمیشوند که عمق بحران را به نمایش گذارند.
بزرگترین دریاچه چین، خانه ۹۸درصد درناهای سیبری جهان است. از سوی دیگر در تابستان امسال ۵۰میلیون قطعه ماهی به این دریاچه ریخته شد. دولت این اقدام را به عنوان بخشی از احیای صنعت شیلات خود انجام داد تا با صید بیش از حد ماهی و آلودگی زیستمحیطی آنها مقابله شود.هماکنون جان این حیوانات در خطراست. مشکلات روستانشینان منطقه تنها به این موارد ختم نمیشود. مقامات جیانگژی اعلام کردهاند که صد هزار نفر از مردم از بیماریهای ناشی از ضعیف شدن و ناتوانی رنج میبرند. این منطقه بیشترین آسیب را در کشور دیده است.بلندترین رودخانه چین هم با خشکسالی شدید روبهرو است. دولت سرانجام در ماه سپتامبر پذیرفت که با وجود شرایط کنونی احداث سه سد و ادامه پروژه آنها در مسیر این رودخانه منجر به بروز یک فاجعه خواهد شد.
در ماه مارس ۲۰۰۷، ۶میلیون نفر در استان جنوبغربی سیچوآن با کمبود آب مواجه شدند. با فرا رسیدن ماه ژوئن استان لیائونینگ در شمال شرقی چین، با بدترین خشکسالی خود طی ۵۶سال گذشته مواجه شد و بیش از یک میلیون نفر و ۵/۱میلیون هکتار زمین کشاورزی در آن تحت تاثیر این بلا قرار گرفتند. در همین زمان ۷/۱میلیون نفر در استان گوآنگژی چین، در جنوب غربی این کشور شاهد شدت سیلابها در محل زندگیشان بودند.با شروع سال جدید هم وضع بهتر نشد. مقامات میگویند که سال ۲۰۰۸ میتواند سالی بدتر هم باشد و کاهش محصولات کشاورزی موجب افزایش تورم میشود و تا سال ۲۰۳۰ چین شاهد آن خواهد بود که همه ذخایر آبش با محدودیت روبهرو خواهد بود.
|
۱ |
|
|
۲ |
|
|
۳ |
|
|
۴ |
|
|
۵ |
|
|
۶ |
|
|
۷ |
|
|
۸ |
|
|
۹ |
|
|
۱۰ |
|