افزایش نرخ ارز، توسعه‌بخش انرژی‌های نو؟
«پرونده ویژه» این هفته دنیای اقتصاد هم، مشابه هفته پیش، به انرژی‌های دوستدار محیط زیست اختصاص یافته؛ به این امید که بتوانیم چارچوب تحلیلی جامع‌تری را پیش‌روی مخاطبین علاقه‌مند به این مقوله قرار دهیم.
«پرونده ویژه» این هفته دنیای اقتصاد هم، مشابه هفته پیش، به انرژی‌های دوستدار محیط زیست اختصاص یافته؛ به این امید که بتوانیم چارچوب تحلیلی جامع‌تری را پیش‌روی مخاطبین علاقه‌مند به این مقوله قرار دهیم. اما در حاشیه انبوه مسائل مرتبط با مقوله انرژی‌های سبز، پرسشی هست که با وجود اهمیت فراوان، به ندرت مورد بررسی قرار گرفته: آیا افزایش اخیر قیمت دلار، «توجیه اقتصادی» سرمایه‌گذاری برای توسعه «انرژی‌های نو» را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد؟
توضیح آنکه، وقتی قیمت دلار ظرف یک سال حدودا سه برابر شده، هزینه فرصت (یا به بیان دیگر «عدم‌النفع») ناشی از سوزاندن هر بشکه نفت در داخل کشور نیز، تقریبا سه برابر شده است.
به این ترتیب، اگر هم‌اکنون دولت چارچوبی برای خرید تضمینی برق تولیدی توسط انرژی‌های دوستدار محیط زیست به قیمت‌های بین‌المللی تنظیم کند، چه بسا سرمایه‌گذاری در این حوزه‌ها از توجیه اقتصادی بالایی برخوردار شود. برای رسیدن به این چارچوب، لازم است وزارت نیرو به عنوان فروشنده انحصاری برق در کشور، با در نظر گرفتن قیمت روز دلار، قیمت جهانی یک بشکه نفت را در اختیار تولیدکننده‌ای قرار دهد که انرژی برقی معادل انرژی حاصل از سوزاندن یک بشکه نفت را از طریق انرژی بادی یا انرژی خورشیدی و امثالهم تامین می‌کند.
البته قطعا بررسی دقیق این موضوع مستلزم محاسبات متعددی است که شرح آنها به مقاله‌ای مشروح نیازمند بوده و این یادداشت کوتاه، صرفا کوشش برای فتح بابی در این زمینه است.
