در انتظار ...

منیژه حکمت

در انتظار جشنواره سینمای امسال نشسته‌ام چند فیلم مرا سر ذوق می‌آورد؛ تردید، ما همه خوابیم، عیار چهارده، زادوبوم، درباره الی، صداها و... و همچنین در انتظار فیلم‌هایی از ریشه‌های اصلی این سینما که چند دهه سینمای ما را پایدار نگه داشته‌اند می‌نشینیم... چقدر دلم تنگ شده برای فیلم‌های ساخته نشده رخشان بنی‌اعتماد، تقوایی، نادری، مهرجویی، کیارستمی، عیاری و... که حتما خواهند ساخت و من از انتظار بیرون خواهم آمد و مجددا باز هم در انتظار می‌‌نشینم برای فیلم‌های بعدیشان.

نسل ما با سازدهنی، شازده احتجاب، دایره مینا، فرار از تله، طبیعت بی‌جان، غریبه در مه، لباسی برای عروسی، آبادانی‌ها، آرامش در حضور دیگران، تنگنا، قیصر، نرگس و... سینما را شناخت، سینمای مبتنی بر حس، تفکر، دانش، ....

با تمام فراز و نشیب‌های سیاست‌های سینمایی این سال‌ها، این فیلمسازان ریشه‌های سینمای ایران را در دل خاک این سرزمین گسترش دادند، جوانه‌های این درخت تناور فیلمسازان نسل بعدی بودند که افتخارات جهانی را برای این سرزمین رقم زدند؛ جعفر پناهی، بهمن قبادی، واروژکریم مسیحی، پرویز شهبازی، اصغر فرهادی و... ما در انتظار می‌مانیم و بچه‌های ما هم در آینده در انتظار خواهند ماند تا شاهد معجزه حس، نور و حرکت با نام این بزرگان بر پرده نقره‌ای سینمای ایران باشیم.