طرحی مغایر قانون اساسی

نعمت احمدی*

طرح: هادی حیدری

اجبار به تحصیل دختران در ناحیه محل سکونت خود، نوعی کج‌سلیقگی است که بعید می‌دانم در مجلس یا در نهایت در شورای نگهبان به تصویب برسد. طرح بومی‌سازی جنسیتی جدا از مشکلات اجتماعی، به طور آشکاری مغایر با چند اصل قانون اساسی از جمله اصل ۱۹ و ۲۰ است و حقوق حقه مساوی افراد را تحت‌‌شعاع نگاه جنسیتی قرار می‌دهد. آیا نمایندگان محترم مجلس توجه کرده‌اند که این قانون مانع انتخاب آزادانه شغل از طریق تحصیلات دانشگاهی از سوی نیمی از شهروندان جامعه می‌شود. چه گونه می‌خواهیم میان متقاضیان تحصیل و پراکندگی نامتوازن رشته‌های دانشگاهی در سراسر کشور تعادل ایجاد کنیم؟ یا اینکه باید منتظر باشیم خانواده‌ها برای تامین‌ آینده دخترشان به استان‌هایی مهاجرت کنند که رشته موردنظر فرزندشان در دانشگاه‌های آن استان ارائه می‌شود.اما نکته مهم دیگری که وجود دارد، تکیه طراحان بر بالا بردن ضریب ایمنی دختران دانشجوی جامعه است منتها از راه پاک کردن صورت مساله، اگر دختران ما در شهر غریب مورد هجمه قرار می‌گیرند تقصیر آنهاست یا مردان متجاوز؟ چگونه است که به جای اینکه امنیت را برای آن دختر مظلوم فراهم کنیم به جای اینکه دانشگاه‌های بزرگ و مرجع را صاحب خوابگاه کنیم. می‌خواهیم دختران جامعه را وادار به سکونت در محل تحصیل خود کنیم. از طرف دیگر آیا فقط این دختران غیربومی هستند که تبعات ناامنی اجتماعی بر آنها حادث می‌شود یا اینکه اگر دختران غیربومی در استان نباشند، آن استان تهی از جرم و زمینه‌های تجاوز مردان می‌شود؟عطف به این موارد است که چنین طرحی را می‌توان ناقض صریح آزادی‌های فردی و راه‌حلی عجولانه و غیرمدبرانه است که البته باز تاکید می‌کنم، بعید می‌دانم در مجلس رای بیاورد.

*حقوقدان