فـــــراز و فـــــرود مبــارزات انتخاباتـی دو سناتـــور

فرهاد فرجاد

رقابت باراک اوباما و جان مک‌کین در روز چهارم نوامبر با حضور مردم آمریکا پای صندوق‌های رای و انتخاب چهل‌وچهارمین رییس‌جمهور ایالات متحده به پایان می‌رسد. نتیجه نهایی، محصول روندی است که طی مبارزات انتخاباتی دو رقیب پیموده شده است. در حقیقت، فراز و نشیب‌های این مسیر پرهزینه و طاقت‌فرسای مالامال از سفر، نطق،‌ اعلامیه و مناظره، در نهایت تاثیرگذارترین عامل بر تصمیم مردم آمریکا است. روزنامه تلگراف آمریکا در آستانه انتخابات، فهرستی از ۱۲ رویداد عمده و بارز در مسیر مبارزات انتخاباتی مک‌کین و اوباما را تهیه کرده که ترجمه آن را از نظر می‌گذرانید

۱۲- صید ۱۵۰میلیون دلاری اوباما

اولین سرنخ‌ها درباره برتری نسبی اوباما به هیلاری کلینتون را باید در بهار ۲۰۰۷ و زمانی دانست که ستاد انتخاباتی اوباما پول بیشتری را جذب کرد. تاکنون بیش از چهار میلیون آمریکایی از اوباما حمایت مالی به عمل آورده‌اند. پس از انتخابات مقدماتی، اوباما تعهدات خود درباره مرزبندی جلب کمک‌های مالی را نادیده گرفت و به این ترتیب راه را برای دریافت نامحدود کمک باز کرد. به لطف این تدبیر، ستاد انتخاباتی اوباما ۱۵۰میلیون دلار کمک مالی دریافت کرد. به ترتیبی که در هفته پایانی رقابت‌های انتخاباتی نسبت پول خرج شده ستاد اوباما در مقابل مک‌کین، سه به یک است.

۱۱-سرماخوردگی به موقع اوباما

اواسط فوریه، در شب برگزاری انتخابات مقدماتی در ویسکانسین، برای هیلاری کلینتون محرز شد که نمی‌تواند در جلب آرای هیات نمایندگان حزبی، با اوباما برابری کند. از آن سو، اوبامای سرماخورده مشغول قرائت نطق پیروزی خود بود که برای لحظه‌ای مجبور شد سخنرانی خود را قطع کند و به جمعیت بگوید: «ناچارم آب بینی خود را بگیرم.» جمعیت - که به گفته ستاد تبلیغاتی اوباما ۱۷هزار نفر بود- ناگهان در همهمه و خنده و تشویق فرو رفت. سادگی و صداقت اوباما در این صحنه، محبوبیت او را بین هوادارانش افزایش داد.

۱۰-دردسر پاریس هیلتون برای مک‌کین

تابستان امسال مک کین با هدف ایجاد حفره در موج محبوبیت اوباما حمله‌ای را تدارک دید که سر آخر به ضرر خودش تمام شد. مک‌کین سناتور سیاهپوست ایلینوی را به لحاظ حس شهرت طلبی به ستاره‌های مشهوری چون بریتنی اسپیرز و پاریس هیلتون تشبیه کرد. پاریس هیلتون، برآشفته از این تشبیه، ویدئویی را تهیه و در وب سایت Funny or Die منتشر کرد.

ستاره ۲۷ ساله دنیای مد و موسیقی و سینما در این پاسخ ویدئویی، رو به دوربین می‌گوید: «هی آمریکا، من پاریس هیلتون، یک ستاره مشهور هستم. من به عهد بوق تعلق ندارم و مثل آن یکی (منظور اوباما است) هم قول تغییر و تحول نمی‌دهم ولی وقتی آن آقای مو سفید (منظور مک کین است) از نام من در تبلیغاتش استفاده می‌کند، حتما به این معناست که من خیال دارم رییس‌جمهور شوم. ضمن تشکر از این آقای مو سفید محترم، مایلم آمریکا بداند که کاملا آمادگی رهبری کشور را دارم.»

۹-افزایش نیروها در عراق

موفقیت طرح افزایش نیروهای نظامی آمریکا در عراق و کاهش حملات تروریستی به صندوق ستاد انتخاباتی مک‌کین رونق داد. مک‌کین از حامیان اولیه اعزام نیروی بیشتر به عراق بود و موفقیت طرح او را قادر می‌ساخت تا قامتش را افراشته کند اما از بخت بد او، بین بازتاب موفقیت این طرح در رسانه‌ها و موعد انتخابات فاصله زیادی افتاد. به عبارت دیگر، موفقیت در عراق زودتر از آنچه مک‌کین می‌خواست، تحقق یافت. بدتر اینکه بحران مالی آمریکا نیز تمام شیرینی این موفقیت را زایل کرد. اخیرا در یک نظرسنجی، تنها هفت درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند که عراق، اولویت اول آنها در بحث انتخابات بوده است.

۸-نمایش جرمیا رایت

در ماه فوریه ویدئویی از پیشوای روحانی باراک اوباما منتشر شد که حاوی اظهارات عجیب و غریب او درباره نفوذ شیطان در بین سفیدپوستان آمریکا و نفرین کشور بود. اوباما بدون انکار آشنایی با کشیش «جرمیا رایت»، از ماجرا و اظهارنظر در این باره فاصله گرفت اما وقتی چند ماه بعد جرمیا رایت در «باشگاه مطبوعات ملی» ادعا کرد که اوباما به دلایل سیاسی درباره اظهارات او سکوت کرده، اوباما رسما اعلام کرد که «رایت» پیشوای او نیست. اوباما چند هفته بعد از عضویت در کلیسای متبوع رایت یعنی ترینیتی یونایتد (میشیگان) خارج شد.

۷-اوباما در برلین

بزرگ‌ترین رویداد در فعالیت‌های تبلیغاتی اوباما، نه در فلوریدا، اوهایو، میسوری و کلرادو، که در برلین شکل گرفت؛ زمانی که او در جولای گام به تور اروپا و خاورمیانه گذاشت. سخنرانی او در مقابل ۲۰۰هزار نفر از مردم برلین که دهه‌های پیش‌تر برای استقبال از ریگان و کندی به خیابان‌ها ریخته بودند، بسیار کسالت‌بار و خسته‌کننده بود. اگر اروپایی‌ها برای انتخابات آمریکا حق رای داشتند، اوباما هرگز شانسی برای ریاست جمهوری نداشت. از سوی دیگر، اوضاع برای اوباما وقتی خراب‌تر شد که طبقه کارگر آپالاچیا فریاد اعتراض خود را اینگونه سر دادند: بهتر نبود در این تابستان داغ، اوباما برای جلب آرای عمومی مردم آمریکا به جای اروپا در محلات فقیرنشینی چون «Main Street» یا «Armpit Hole» پرسه بزند؟

۶-نطق سارا پی‌لین در کنوانسیون ملی

انتخاب سارا پی‌لین گمنام در عرصه سیاست ملی را باید شوک‌آورترین تصمیم مک‌کین قلمداد کرد. نطق سارا پی‌لین در کنوانسیون جمهوری‌خواهان باعث شد تا دموکرات‌ها با اطلاق برچسب‌هایی چون

«هاکی مام» (طبقه‌ای از زنان آمریکایی که به‌رغم پیشرفت در مشاغل دولتی، کماکان خانواده را اولویت اول خود می‌دانند) او را به استهزا بگیرند. در همین برهه بود که انتشار شایعاتی درباره بارداری دختر ۱۷ ساله پی‌لین وجهه او را بیشتر مخدوش کرد.

۵-نمای روسیه از آلاسکا

سارا پی‌لین در نخستین مصاحبه تلویزیونی خود به عنوان معاون کاندیدای ریاست جمهوری درباره دیدگاهش پیرامون روسیه به چارلی گیبسون، مجری شبکه تلویزیونی ABC گفت: «روسیه را با دیده بصیرت می‌نگرم، چون همسایه بغلی ما است و از خاک آلاسکا می‌توان این کشور را دید.»

همین یک جمله برای نشان دادن آگاهی و دانش سیاسی و دیپلماتیک پی‌لین درباره مسائل بین‌المللی کافی بود!

۴-جو لوله‌کش

اواخر سال ۲۰۰۷، باراک اوباما به همراه اعضای ستاد تبلیغاتی خود در تولدو، اوهایو، با شماری از مردم به بحث و گفت‌وگو نشست. در بین جمعیت، فردی به نام «جو ورزلباکر» که لوله‌کشی ساختمان پیشه او بود از طرح اوباما درباره افزایش مالیات‌های عمومی انتقاد کرد. جو ورزلباکر به اوباما گفت که به عنوان یک شهروندان سختکوش آمریکایی ۱۲سال را با تلاش و سعی فراوان به کار مشغول بوده و اکنون می‌خواهد با خرید شرکتی که در آن مشغول به کار است، به رویاهای خود دست بیابد، اما با طرح افزایش مالیات‌ها او به رویاهای آمریکایی خود نخواهد رسید.

این مناظره سرپایی، نام جو را بر سر زبان‌ها انداخت.

رسانه‌ها او را «جو لوله‌کش» و نماد طبقه کارگر آمریکا خواندند. در آخرین مناظره تلویزیونی مک‌کین و اوباما نام جو لوله کش ۲۵ بار تکرار شد و مک‌کین از این ماجرا به عنوان حربه‌ای برای انتقاد از سیاست‌های اقتصادی اوباما استفاده کرد.

۳-لحظه تلخ اوباما

پیش از انتخابات مقدماتی، باراک اوباما درباره روستاییان محروم و دردمند پنسیلوانیا که به لحاظ اقتصادی لگدمال شده‌اند، اظهار نظری عجیب کرد و گفت: آنها بسیار گوشت تلخ هستند و برای خالی کردن عقده‌های ناشی از محرومیت، به تفنگ‌هایشان و همان ناسازگاری و لجاجتشان با دیگران آویخته‌اند. هیلاری کلینتون از این اظهار نظر به نفع خود نهایت بهره‌برداری را کرد. بعدها، سارا پی‌لین نیز در نطق خود در کنوانسیون ملی جمهوری‌خواهان، این اظهار نظر اوباما را به بازی گرفت. اگر چه اوباما به خاطر اهانتش به جامعه روستایی پنسیلوانیا رسما عذرخواهی کرد، اما بدون هیچ تردیدی باید پذیرفت که او در انتخابات چهارم نوامبر آرای بسیاری از شهرهای کوچک و روستاها را از دست خواهد داد.

۲-پیروزی اوباما در آیوا

شبی که انتخابات مقدماتی آیوا برگزار شد، بسیاری بر این باور بودند که فاتح آرای آیوا، هیلاری کلینتون است. کلینتون و معاونش جان ادواردز با استقبال گرم مردم این ایالت روبه‌رو بودند، اما برگ برنده اوباما تمام معادلات کلینتون را به هم ریخت و البته خرد و منطق و آداب و رسوم انتخاباتی را هم زیر سوال برد. رای اولی‌ها! هزاران نوجوان رای اولی آن شب در ده‌ها مدرسه و سالن ورزشی صف کشیدند و به نفع اوباما رای دادند.

۱-پایه‌های اقتصاد استوار است

روز ۱۵ سپتامبر، همزمان با فروپاشی دراماتیک وال‌استریت و انتشار صدای مهیب بحران اقتصادی، جان مک‌کین در بیانیه‌ای از روی یک متن از پیش آماده شده، چنین خواند: «پایه‌های اقتصاد کشور استوار است.» این ادعای عجیب که پیش از آن، گاه و بیگاه توسط مقامات دولتی مطرح می‌شد تا در کاهش بی‌اعتمادی مصرف‌کنندگان به بازار موثر افتد، همهمه‌ای به پا کرد. مک‌کین ثابت کرد که از سکته قلبی اقتصاد غول پیکر آمریکا هیچ نمی‌داند. عصر همان روز ستاد تبلیغاتی مک‌کین بیانیه‌ دیگری را صادر و اعلام کرد که «اقتصاد کشور بحران را تجربه می‌کند»، اما دیگر برای جبران اشتباه مضحک صبحگاه، دیر شده بود.