سرنــوشت کـــــــــــردان معلق میان پاســتور و بهارستـــان

مرجان توحیدی

مجلس در هفته پیش رو باید تصمیم مهمی بگیرد، تصمیمی که یا منجر به صف آرایی نمایندگان در مقابل دولت می‌شود تا این بار شان و جایگاه خود را در نزد افکار عمومی حفظ کنند یا آن که مصلحت‌ها‌‌، وعده‌ها و... فشار‌ها بر نقش نظارتی مجلس اثر می‌گذارد تا نمایندگان هشتم؛ هم پشت دولت باشند و هم در مشت آن. موضوع استیضاح علی کردان‌‌، وزیر کشور و اصرار نمایندگان بر انجام یا عدم انجام آن در شرایط فعلی به مهم‌ترین چالش بین دولت و مجلس تبدیل شده است‌‌، مجلسی که البته تنها چند تن از چهره‌های شاخص آن سردمدار این موضوع شده‌اند و سایر نمایندگان نظاره‌گر لفاظی یک طرفه‌‌ای شده‌اند که تنها با سکوت و بی اعتنایی دولت مواجه است. هر چند نمایندگان و طراحان استیضاح وزیر کشور طی روزهای اخیر تمام تلاش خود را به کار بسته‌اند تا برای جلوگیری از هر اتفاقی نظیر عدم اعلام وصول طرح استیضاح توسط هیات رییسه یا رای اعتماد مجدد احتمالی به کردان (به دلیل حامیان گسترده وزیر کشور در جمع نمایندگان مجلس و هیات رییسه) در صورت طرح استیضاح؛ برای حفظ‌شان مجلس این چالش در پاستور ختم شود و به بهارستان کشیده نشود.

به عبارت دیگر چنانچه مباحث اقتصادی نظیر بودجه و سرباز زدن دولت از اجرای قانونمند آن یا اصرار و پافشاری‌اش بر اجرایی شدن طرح تحول قبل از انتخابات آتی و حتی توقف یکباره قانون مالیات بر ارزش افزوده (مصوب مجلس هفتم) بدون اجازه و تصویب نمایندگان را از موضوعات مورد بحث بین دولت و مجلس و حتی با قابلیت چانه زنی ارزیابی کنیم، اما موضوع کردان به دلیل حواشی پیرامون آن و تلاش دولت برای حفظ موضع خود مهم‌ترین رودررویی سیاسی مجلس و دولت تلقی می‌شود. در حقیقت از روزی که مجلس به‌رغم همه ابهاماتی که درباره مدرک دکترای کردان در روز رای اعتماد و البته توسط ایثارگرانی‌های مجلس (حامیان توکلی) و یکی دو چهره شاخص از حامیان دولت مطرح شد؛ قبول کرد که گزینه مورد نظر احمدی‌نژاد را وارد کابینه نهم کند، اولین خط‌کشی‌ها بین این نمایندگان مجلس و دولت پدیدار شد. مرزبندی که البته انتظار هم می‌رفت به دلیل در پیش بودن رقابت‌های آتی انتخابات ریاست جمهوری در مجلس اصولگرا روشن شود. چه، مجلس هشتم هم چون هفتم و حتی بیشتر از هفتمی‌ها داعیه اصولگرایی و حمایت از دولت مکتبی را دارند، اما گرایش‌ها و چرخش‌ها در آستانه رقابت‌های انتخاباتی اصولگرایان مجلس را هم متاثر ساخته است.

بنابراین طبیعی به نظر می‌رسد،اگر زمانی ایثارگرانی‌ها‌ در مجموعه شورای هماهنگی نیروهای انقلاب از قالیباف به احمدی‌نژاد رسیدند این بار هم بخواهند از احمدی‌نژاد به گزینه نزدیک به خود برسند که در این میان حداد عادل به دلیل صف‌بندی‌اش با دولت در اواخر کار مجلس هفتم و گوشه‌نشینی‌اش در مجلس هشتم گزینه مناسب‌تری خواهد بود. بر این اساس اصرار و ابرام این تعداد از نمایندگان مجلس بر موضوع کردان اگر یک وجه آن پاسخ دادن به بی‌اعتنایی احمدی‌نژاد به واکنش و خواست نمایندگان باشد، روی دیگر آن متاثر از رقابت پیش روست؛ بنابراین بهترین حالت برای این تعداد از نمایندگان پیروزی مجلس در این قائله است. چه اصلا خود مجلس این بحث را آغاز کرد و پس از رای اعتماد هم به عناوین مختلف و وسیله‌های گوناگون به این مساله دامن زد تا نشان دهد که این تعداد از نمایندگان نمی‌خواهند به تصمیم احمدی‌نژاد و انتخاب او گردن نهند. این چنین بود که اگر احمد توکلی این موضوع را از طریق رسانه‌اش یعنی سایت الف پیگیری کرد و با استعلام از دانشگاه آکسفورد جعلی بودن مدرک را تایید کرد؛ به همراه یارانش سکوت رسانه‌ای را پیشه کرد تا بیش از این به مخالفت با دولت متهم نشود و از این رهگذر مطهری و چند تن از نمایندگانی که نامشان عنوان نشده است، بحث استیضاح کردان (از یاران و دوستان لاریجانی در زمان ریاست بر سازمان صدا و سیما) را با محورهای عدم صداقت و دریافت حقوق با مدرکی که جعلی بوده است را در دست پیگیری قرار دادند. استیضاح کنندگان اغوای نمایندگان و مجلس را در روز رای اعتماد توسط کردان مهم ترین دلیل استیضاح مطرح می کنند‌‌، چه به گفته مطهری اگر کردان در همان روز به این مطلب اذعان کرده بود شاید هیچ یک از این امواج در مجلس ایجاد نمی‌شد. چرا که علاوه بر جعلی بودن مدرک دکترای کردان در گزارشی که توسط کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس و به دستور علی لاریجانی تهیه شد،مشخص شد که وی فوق لیسانس هم ندارد و تعدادی از واحدهای مقطع لیسانس را طی کرده است که منجر به اخذ مدرک نشده است. هر چند که این مطالب در روز رای اعتماد مطرح شد و البته کردان هم در پاسخ همه این تردیدها تاکید کرد که مدرک خود را به هیات رییسه ارائه خواهد کرد، اگرچه این اتفاق هم نیفتاد.

هراس از عقب نشینی

به هر روی پس از آن که مطهری پرچمدار استیضاح در مجلس شد‌‌، حامیان توکلی هم از امضای طرح استیضاح سرباز زده و به این نکته بسنده کردند که ما آنچه را باید انجام می‌دادیم، انجام داده و اکنون رییس جمهور باید نسبت به این مساله پاسخ دهد. به عبارت دیگر این عده نمی‌خواهند آنچه را در مجلس کلید زده‌اند به پای همه نمایندگان نوشته شود. از سوی دیگر تعویق‌های مکرر در ارائه طرح استیضاح به هیات رییسه به بهانه در پیش بودن تعطیلات مجلس همگی به فرصت‌هایی تعبیر شد که نمایندگان به رییس جمهور داده اند تا پیش از آن که مجلس وارد عمل شود این مساله در پاستور پایان گیرد و به بهارستان کشیده نشود. نامه مطهری در روزهای مانده به اعلام وصول طرح به کردان مبنی بر این که برای حفظ اعتبار خود روی مین استعفا برود هم حکایت از این دارد که ظاهرا نمایندگان از مانور دادن بر این مساله به لحاظ سیاسی ارضا شده‌اند و تنها برای اثبات قدرت خود می‌خواهند این مساله در دولت ختم شود.البته دلیل این تلاش هم این است که مطهری قبلا گفته بود ممکن است در روزهای مانده به اعلام وصول طرح، لابی‌هایی از سوی هواداران کردان برای منتفی شدن این موضوع آغاز شود. از آنجا که کردان هم به گفته دهقان از حامیان وسیعی در مجلس و هیات رییسه برخوردار است، هر اقدامی ممکن به نظر برسد؛ از وعده به نمایندگان یا به گفته مطهری تحت فشار قرار دادن نمایندگان شهرستانی از سوی فرمانداران و استانداران در حوزه‌های انتخابیه. بنابراین به نظر می‌رسد که هراس از به نتیجه رسیدن این لابی‌ها و وعده‌ها و فشارها بر نمایندگان شهرستانی و حضور افرادی چون باهنر در پشت این ماجرا باشد که طراحان استیضاح را از به سرانجام رسیدن این طرح دچار تردیدهای جدی کرده و آنها را وادار کرده است تا به هر وسیله‌ای که شده از جمله تشکیل کمیته سه نفره (مرکب از باهنر، میرتاج‌الدینی و صدر) جهت مذاکره با کردان او را به استعفا وادار کنند تا مبادا در خوش‌بینانه‌ترین حالت اگر هم استیضاح در مجلس طرح شد به رای اعتماد مجدد مجلس بینجامد. حضور توکلی و روح‌ا... حسینیان (مخالفان کردان در روز رای اعتماد ) در جلسه‌ای با رییس مجلس که خروجی آن تشکیل این کمیته ۳ نفره بود، موید این نکته است. در حقیقت این عده از نمایندگان به دلیل نگرانی از مخدوش شدن وجهه مجلس در مقابل موضوع کردان آن هم برای دومین بار در تلاش هستند که شخص وزیر کشور یا رییس جمهور را وارد عمل کنند تا به این وسیله نشان دهند که قدرت مجلس تا به حدی بود که یا کردان مجبور به استعفا شد یا احمدی‌نژاد مجبور شد وی را عزل کند. به این شکل هم جایگاه مجلس در نزد افکار عمومی تقویت و هم مجلس از رای اعتماد اولیه به کردان تبرئه می‌شود. در این میان سکوت معنا دار احمدی‌نژاد و کردان هم در نوع خود قابل توجه است و از اطمینان خاطر آنان نسبت به واکنش احتمالی مجلس و هواداران کردان در جمع نمایندگان حکایت دارد. شاید به همین دلیل است که احمدی‌نژاد هم کردان را به مقاومت در برابر نمایندگان تشویق می‌کند. به هر روی باید دید نمایندگان در صورت اعلام وصول طرح از سوی هیات رییسه ظرف امروز تا ۱۰ روز آینده چه واکنشی از خود نشان می‌دهند.