رقــــم‌هـا و گـــفتـه‌هـا - ۲۷ مهر ۸۷

روزبه جوان

با دقت در اظهارنظر‌های مسوولان رده‌های مختلف، به راحتی می‌توان همه آن‌ها را در چند دسته‌بندی کلی جا داد و البته همه در یک نکته مشترک هستند. عموم مدیران و مسوولان وقتی که به منظور حضور رسانه‌ای سخن می‌گویند انگار که مسوولیت خود را فراموش کرده و در قامت یک تحلیل‌گر و یا حتی یک منتقد ظاهر می‌شوند. از کم‌کاری گذشتگان انتقاد می‌کنند و از وضعیت موجود اظهار نگرانی. راهکار و راه حلی هم اگر ارائه می‌کنند هیچ نشانی از یک برنامه منسجم عملیاتی ندارد و انگار نه انگار که شخص گوینده خود وظیفه‌ای بر عهده دارد و قدرت و امکاناتی در دست تا به همین مشکلات و معضلات بپردازد. داستان آمار و ارقام ارائه شده از سوی مسوولان هم سرنوشت مشابهی دارد. آمار‌های نگران‌کننده و هشداردهنده هر حوزه عموما از مرجعی، غیر از متولی آن حوزه اعلام می‌شود و در ایده‌آل‌ترین حالت اگر از سوی آن مقام مسوول تکذیب نشود، با سکوت و بی‌تفاوتی مواجه می‌شود. کاش مدیران به جای تحلیل و تفسیر‌های غیرمسوولانه الفت بیشتری با آمار و ارقام و برنامه‌های عملیاتی داشتند.