تعیین شرایط سختگیرانه برای بانک‌های اروپایی

هفت کشور بزرگ صنعتی و گروه واحد پولی یورو مصمم هستند با دخالت خود در حوزه‌ مالی مانع از بروز رکود اقتصادی شوند. ولی شرط این اقدام آنها برای نجات، کنترل سختگیرانه ‌است.

برای مردم یک چیز قابل قبول نیست و آن اینکه: دولت‌ها برای نجات بانک‌ها از جیب مالیات‌دهندگان خرج کنند و با این کار خسارت‌ها را عمومی کرده، (به عبارت دیگر آن را سرشکن کنند) و وقتی بحران به آخر رسید، آنگاه بار دیگر سودها خصوصی شود. دولت‌ها و کشورهای بزرگ صنعتی از بحران مالی شدید و کسادی بانک‌ها در دهه‌ ۱۹۳۰ یک چیز را آموخته‌اند. افراط کاری‌هایی که زمینه‌ها‌ی چنین کسادی اقتصادی را فراهم آوردند، نباید بار دیگر تکرار شوند. واقعیت این است که این حوزه‌ مالی بود که با افراط کاری در کسب حداکثر بهره‌، بروز بحران کنونی را باعث شد و روند رو به رشد رونق اقتصادی در کشورهای صنعتی را قطع کرد. این بحران اکنون می‌تواند به رکود اقتصادی و افزایش بیکاری بیانجامد.در لحظه‌ کنونی مساله این است که بحران را بتوان کنترل کرد. از جمله اینکه باید بانک‌هایی که در معرض مخاطره قرار گرفته‌اند را نجات داد، زیرا فروپاشی بانک‌ها می‌تواند باعث بروز یک سلسله معضلات دیگر شود. به‌منظور جلوگیری از بروز و گسترش زیان‌های غیرقابل پیش‌بینی در دیگر حوزه‌های اقتصادی، وزیران امور دارایی و روسای بانک‌های مرکزی هفت کشور بزرگ صنعتی، در مورد یک اقدام برنامه‌ریزی شده به توافق رسیدند. بدین گونه قرار است از ورشکستگی شریان‌های اصلی مالی ممانعت به عمل آید و اعتماد بشدت آسیب‌دیده‌ سرمایه‌گذاران احیا شود.در مشورت‌هایی که میان نمایندگان هفت کشور صنعتی صورت گرفت، قرار است سیر بشدت نزولی این وضعیت با اتخاذ اقداماتی قطع شود. از جمله‌ این اقدامات تجدید سرمایه‌گذاری برای بانک‌هایی است که در معرض ورشکستگی قرار گرفته‌اند. از آنجا که سرمایه‌گذاران خصوصی پول خود را در اختیار این بانک‌ها قرار نمی‌دهند، از آنجا که بانک‌ها پول به یکدیگر قرض نمی‌دهند و از آنجا که اعتماد متقابل میان بانک‌ها از میان رفته است، در چنین وضعیتی، این دولت‌ها هستند که باید وارد عمل شوند.در آمریکا دولت و پارلمان این کشور یک بسته‌ کمکی ۷۰۰میلیارد دلاری را به تصویب رسانده‌اند. در بریتانیا قرار است بانک‌هایی که بشدت در معرض خطر قرار دارند، دولتی شوند. آلمان مجبور به چنین کاری نیست، ولی دست دولت آلمان برای هر نوع وضعیت اضطراری باز است و در این زمینه آمادگی کامل دارد. این بطور مشخص بدان معنا است که دولت فدرال با تزریق پول به بانک‌های در معرض خطر، به کمک آنها خواهد شتافت. در صورتی‌ که دولت سرمایه‌ نقد در اختیار این بانک‌ها بگذارد، بدان معناست که بخشی از سهام این نهاد را در تصاحب خواهد کرد، ولی نه برای همیشه. دولت در مدت بازسازی این نهاد بانکی، در مالکیت بانک سهیم خواهد بود.در آلمان، برخلاف کشورهای آمریکا، بریتانیا و اسپانیا، از ورشکستگی شرکت‌های ساختمان‌سازی خبری نیست. میزان سپرده‌های بانکی در آلمان ۱۱‌درصد است و این در مقایسه با آمریکا رقمی است بسیار بالا. سپرده‌های بانکی در ایالات متحده‌ آمریکا منهای نیم‌درصد است.