مردم‌سالاری و رشد اقتصادی

ارتباط میان مردم‌سالاری، حقوق بشر و آزادی از یک طرف و رشد و توسعه اقتصادی از سوی دیگر چیست؟ درباره ارتباط میان آزادی و رشد اقتصادی، ادبیات گسترده‌ای وجود دارد.

روتان با استناد به علوم سیاسی به ویژه نظرات ساموئل هانتینگتون نتیجه می‌گیرد که این دو در مراحل نخست با یکدیگر ناسازگار هستند. این دیدگاه بسیار شایع است که اقدام‌های سخت و جدی مورد نیاز برای توسعه کامیاب عبارتند از انضباط و مقاومت در برابر فشار گروه‌های هم سود خاص که تنها دولت‌های اقتدارگر می‌توانند چنین شرایطی فراهم کنند. این دیدگاه برای اثبات مدعای خویش، فرآیند رشد و توسعه در ژاپن را نشان می‌دهند و معجزه جنوب شرقی آسیا را نیز مستند کار خویش می‌گیرند. دیدگاه دیگر اما اعتقاد دارد رشد و توسعه آمریکا در قرن هجدهم و کشورهای کاستاریکا، موریتانی و مالزی در نظام‌های مردم‌سالار به رشد و رفاه اقتصادی دست یافته‌اند. نتایج مطالعات ویلیامسون درباره ارتباط آزادی و مردم‌سالاری با رشد و توسعه نشان می‌دهد که در یک مقیاس ۷ رتبه‌ای با فرض ثابت بودن سایر عوامل، هر افزایش یک‌رتبه‌ای در آزادی‌های مدنی و سیاسی موجب یک رشد سالانه تقریبا صد درصدی می‌شود.