وزارت کشور یا محله‌ آمــد و شــد

امید ایرانمهر
این روزها دیگر کمتر کسی است که از شنیدن خبر تغییر یک مقام مسؤول دولتی (هر چند عالی رتبه) در دولت نهم تعجب کند که تا به حال ۹ وزیر و چندین معاون وزیر، رییس سازمان، استاندار و ... به جمع خروجی‌ها و اخراجی‌های این دولت پیوسته‌اند، به همین دلیل خبرنگاران و فعالان سیاسی هرآن مشغول گمانه زنی درباره استعفا یا برکناری عضوی عالی رتبه یا میانی از کابینه هستند که دولتیان نیز گویی از سخن گفتن درباره «این همه» تغییر بدشان نمی‌آید که همگی از جمله شخص رییس‌جمهور احمدی‌نژاد همواره این تغییرات را در جهت «هماهنگی بیشتر» و «تسریع در حرکت دولت» به سوی تحقق اهداف ارزیابی می‌کنند.

با این وجود اما هنوز برخی تغییرات آنچنان پی‌درپی و عجیب هستند که هر ناظری با مشاهده آنها انگشت به دهان، هاج و واج می‌ماند که این چه رسم تغییر است؟
در این عرصه، «تایید تکذیب‌ها» و «تکذیب تاییدها» به روالی عادی تبدیل شده و در حالی که به عنوان مثال هنوز جوهر حکم جدید رییس کل انتصاب بانک مرکزی خشک نشده، شایعاتی مبنی بر تغییر معاون سیاسی وزیر کشور خبر قبلی را از سکه می‌اندازد که آن اولی اگر قفل تولید را می‌گشاید، این دومی گرهی دیگر به پیچیدگی‌های کلاف سردرگم انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده می‌افزاید.زمزمه‌های «رفتن» یا به روایتی «بردن» سردار علیرضا افشار از اتاق معاونت سیاسی ساختمان بلندمرتبه میدان فاطمی اگرچه به همان سرعتی که تیتر اول رسانه‌های مجازی شده بود، از سوی خود سردار قویا تکذیب شد، اما با انتشار متن حکم علی کردان وزیر کشور خطاب به کامران دانشجو، استاندار تهران بسیار زودتر از آنچه تصور می‌شد رنگ واقعیت به خود گرفت تا همگان در انتظار ورود چهارمین معاون سیاسی به وزارت کشور بنشینند و رکورد تغییرات را به نام وزارتخانه‌ای ثبت کنند که قرار است کمتر از ۹ماه دیگر انتخاباتی مهم را برگزار کند.
ماجرای تغییر سردار افشار هم مثل اکثر تغییرات در دولت اصولگرای محمود احمدی نژاد از یک شایعه رسانه‌‌ای آغاز شد، شایعه‌ای که به صورت شبه سازمان یافته‌ای با سرعتی عجیب در «برخی» رسانه‌های اصول‌گرای اتفاقا حامی دولت منتشر شد تا خبر دهد «فرمانده سابق نیروی مقاومت بسیج هم از وزارت کشور رفتنی شده است و به دنبال استعفایی که داده، همین روزها است که جای خود را به نفر بعدی بدهد و آن نفر بعدی هم به احتمال قریب به یقین استاندار تهران‌؛ کامران دانشجو است. اینچنین بود که رسانه‌های اصولگرا اما منتقد دولت دست به کار شدند، تماس‌ها را آغاز کردند تا مثل بسیاری از اخبار این دستی، تکذیب را از زبان «مستعفی» ماجرا بشنوند و مخابره کنند. از همین رو بود که افشار نیز با رسانه‌ها گفت‌وگو و تاکید کرد استعفایی در کار نبوده اما در عین حال آنچنان که وزیر برکنار شده‌ای در دولت نهم روزی گفته بود «شایعات در این دولت زود به واقعیت تبدیل می‌شوند» گویی با علم به رفتن قریب‌الوقوع از معاونت سیاسی وزارت کشور با کنایه خاطرنشان کرد که «به دعوت آقای احمدی نژاد توفیق خدمت پیدا کردم و تا هر زمان و هر کجا که ایشان مصلحت بدانند خدمتگزار خواهم بود.»
همان زمان بود که سایت اصول‌گرای تابناک در گزارشی با رمزگشایی از گفتار سردار رفته از وزارت کشور نوشت: «در یک صورت سخن سردار افشار و نیز اخبار منتشره هر دو می‌تواند درست باشد؛ چرا که در صورت وقوع این امر و رفتن افشار از وزارتخانه مستقر در میدان فاطمی، استعفایی از جانب وی صورت نگرفته، بلکه همان گونه که وی در مصاحبه‌ خدمت خود را با اشاره آقای احمدی نژاد اعلام داشته است، به نظر می‌رسد این تصمیم از جانب مقامات ارشد دولت گرفته شده است.»
این‌گونه بود که معاون وزیر «دعوت شده از سوی احمدی نژاد» با تصمیم «مقامات ارشد دولت» مستعفی تلقی و برکنار شد تا استاندار تهران به منظور تصدی مهم‌ترین معاونت وزارت کشور که نقشی مستقیم در قبال انتخابات ایفا می کند، به ساختمان فاطمی برود. این آمدن و آن رفتن اما به همین سادگی نبود که از انتشار شایعه صدور حکم معاونت سیاسی برای آقای استاندار تا خبر عدم تمایل وی برای تصدی این مقام ماجرای زار چرخ‌خورد و گرفتار تایید و تکذیب‌های بسیاری شد که پس از تکذیب افشار حکم کردان برای مشاورت فرهنگی افشار معاونت سیاسی دانشجو منتشر شد و در کنار تایید وزارت کشوری‌ها و خود دانشجو، استانداری در اقدامی عجیب اطلاعیه داد و انتساب مقام مسوول خود را به معاونت وزارت کشور تکذیب کرد!
اینچنین است که تغییر معاون سیاسی وزارت کشور که براساس رسمی دیرینه ریاست ستاد انتخابات کشور نیز برعهده اوست، می‌رود که به رسمی تثبیت شده در دولت نهم تبدیل شود، که مهم‌ترین وزارتخانه دولت ۳ سال و نیمه‌ محمود احمدی‌نژاد در کنار دو وزیر و یک سرپرست، با احتساب کامران دانشجو که هنوز تا نوشتن این سطور آمدن یا نیامدنش به ساختمان فاطمی در هاله‌ای از ابهام است، چهار معاون سیاسی را از سر گذرانده است.
حالا همه می‌دانند که سردار علیرضا افشار نیز به علی جنتی و مجتبی ثمره هاشمی می‌پیوندد که هر یک دوره‌ای را به عنوان مسوول برگزاری انتخابات گذرانده‌اند که علی جنتی ناکام از برگزاری حتی یک انتخابات ساختمان فاطمی را ترک کرد و ثمره هاشمی و افشار هر یک با به انجام رساندن انتخاباتی به ندای «داعی» ترک مسوولیت کردند.
اما این همه در حالی است که این بار انتخابات در راه، رییس دولت را نیز مدعی می‌بیند و چون این رفت و آمدها در وزارت کشور به نظر می‌رسد قصد ندارد به معاونت سیاسی محدود بماند، روزبه‌روز بر ابهامات ماجرا افزوده می‌شود که در کنار تغییر معاون وزیر، خود وزیر نیز هر لحظه در آستانه تغییر اختیاری یا اجباری است. علی کردان از همان روز اولی که مدرک صحت تحصیلی‌اش مورد تردید نمایندگان مجلس واقع شد و چالش برانگیزترین رای اعتماد مجلسیان به وزیر معرفی شده‌ای از سوی احمدی نژاد (البته پس از وزارت نفت) را به نمایش گذاشت، معلوم بود روزهای سختی را پیش رو خواهد داشت. چه برسد به حالا که نه تنها دکترای افتخاری‌اش از آکسفورد (آنچنان که خود نیز در نامه‌ای به رییس‌جمهور اذعان کرد) از درجه‌ اعتبار ساقط شده‌، بل لیسانس و فوق لیسانس‌اش نیز محل تردید قرار گرفته است؛ به گفته یکی از اعضای هیات رییسه مجلس تنها «فوق دیپلم» وزیر کشور قطعی شده و بیش از هر زمان دیگری آنچنان که علی مطهری نماینده تهران نیز چند روز قبل اعلام کرده بود احتمال استیضاح وی وجود دارد.
با این اوصاف به نظر می‌رسد در آستانه آغاز رقابت‌های انتخاباتی برای کسب مقام ریاست‌جمهوری، وزارت کشور که طی سه سال گذشته بیشتر به محلی برای آمد و شد مدیران دولتی تبدیل شده هنوز شرایط مشخصی حتی برای برنامه‌ریزی‌های میان مدت نیز ندارد که هنوز به درستی مشخص نیست استاندار تهران قصدی برای رفتن به ساختمان میدان فاطمی دارد یا نه؛ طرفه آن‌که نام افراد تازه‌ای مثل مرتضی تمدن مشاور اقتصادی احمدی نژاد نیز برای جایگزینی افشار به میان آمده است. گرچه به نظر می‌رسد این ماجرا در دراز مدت به سود مجموعه وزارتخانه مهم کشور نخواهد بود، اما رفتن افشار کمتر از ۹ ماه مانده به انتخابات، بار دیگر نشان داد تغییر مدیران میانی وزارت کشور مثل معاونان و استانداران مثل بسیاری دیگر از وزارتخانه‌ها ربطی به این شرایط نامعلوم پیدا نمی‌کند و با قوت ادامه خواهد داشت که سید مهدی هاشمی سرپرست پیشین وزارت کشور جایی گفته بود «تغییرات مدیریتی هیچ‌گاه در سطح کشور متوقف نمی‌شود» شاید حتی وقتی پای انتخابات در میان است! به قول سردار افشار:«تا هر زمان و هرکجا که مصلحت بدانند.» هرچند در این میانه معلوم نباشد مصلحت چه کسانی در این همه تغییرات نهفته است.