برند خارجی عیب دارد؟

یک شنبه هفته گذشته در محل برگزاری جلسه هیات‌دولت خبرنگاری از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی این سوال را پرسید: «مدتی است تبلیغات برندهای خارجی پوشاک در سطح شهر زیاد شده است. چه برنامه‌ای برای محدود کردن این معضل دارید؟»

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هوشمندانه در برابر این پرسش گفت: «موضوع تبلیغ برند پوشاک در حوزه کاری ما نیست.»

اما مگر تبلیغات برند خارجی پوشاک عیب است؟

اصل طرح این پرسش در بازار جهانی امروز کاملا پوچ، غیرمنطقی و بی‌اساس است!

در دنیای امروز که تولیدکنندگان در رقابت تنگاتنگ با یکدیگر قرار گرفته‌اند تا بتوانند ثانیه به ثانیه سهمشان از بازار را افزایش دهند آیا می‌توان مانع ورود یک کالای خارجی به بازار کشور شد؟

همه اقتصاددانان و اهالی اقتصاد حتی مسوولان امروز به این نتیجه رسیده‌اند که ابزارهایی همچون تعرفه نمی‌تواند مسیر ورود یک کالا به کشور را مسدود کند؛ چرا که اگر تعرفه اعمال شود، آن کالا از طریق قاچاق وارد خواهد شد، اما اوضاع بازار پوشاک در این میان کاملا ویژه و استثنایی است.

در ایران چند برند پوشاک وجود دارد؟ این برندهای پوشاک چقدر برای تبلیغات هزینه می‌کنند؟

چند درصد از ایرانی‌ها نام این برندها را از حفظ هستند؟

این برندها تا چه حد توانسته‌اند سلیقه جوان ایرانی را تامین کنند؟

همه این پرسش ها که پاسخ آنها کاملا مشخص است لازم است برای آن خبرنگاری که چنین سوالی را از وزیر فرهنگ پرسید یکبار مرور شود.

متاسفانه ضعف صنعت پوشاک در کشور ما باعث شده فضا برای ورود پوشاک با برند خارجی روز به روز بیشتر شود و تاسف‌بارتر آنکه میل و سلیقه جوان ایرانی به سمت مصرف این پوشاک نیز روز به روز در حال افزایش است.این روند اگرچه به مذاق برخی‌ها خوش نمی‌آید، اما تا مادامی‌که صنعت پوشاک کشورمان روی پای خود نتواند قرار بگیرد، ادامه خواهد داشت.

نکته جالب‌تر آنکه برندهای خارجی تا جایی به کشورمان نفوذ کرده‌اند که در برخی نمایندگی‌های پوشاک ایرانی مارک‌های خارجی بر روی لباس‌های به اصطلاح تولید داخلی! زده شده است. معنی برند این است؟!