ثروتمندان ۲۸ برابر فقیران پوشاک می‌خرند

عکس: آکو سالمی

بازار نامه- مرکز آمار ایران نهادی معتبر و مرجع در زمینه محاسبات، گردآوری و اننتشار هرگونه آمار اقتصادی است.

تحلیل آمارها از اوضاع اقتصادی و بخش‌های مختلف می‌تواند در درجه اول مسوولان و سپس مردم را به شناسایی دقیق اوضاع کمک کند.

در صنعت پوشاک آن طور که باید، آمار مشخص و مستندی وجود ندارد. دلیل آن هم خیلی ساده است.

حجم زیادی از انواع لباس‌هایی که در داخل کشور تولید و توزیع می‌شود توسط کارگاه‌های خانگی یا به اصطلاح زیرزمینی (منظور کارگاه‌هایی که مجوز ندارند) تولید می‌شوند که چون وزارت صنایع و معادن آنها را نمی‌شناسند لذا آمارهای تولید آنها نیز در دسترس نیست.

در برخی خیابان‌های مرکزی تهران و در ساختمان‌های قدیمی چرخ‌های بزرگ خیاطی وجود دارد که در طول روز حجم زیادی از انواع تریکوهای مردانه، زنانه و بچه‌گانه تولید می‌کند.

بر روی نحوه تولید این پوشاک هیچ نظارتی وجود ندارد و لذا نخ‌ها و رنگ‌هایی که در آنها به کار می‌رود نیز مشمول نظارت نیستند. این در حالی است که به اعتقاد کارشناسان نساجی نباید از هر نوع نخی یا رنگی در دوخت لباس‌های زیر یا لباس‌های زنانه و بچه‌گانه استفاده شود.

استفاده از الیاف مصنوعی و شیمیایی در لباس‌های زیر پوشاک بچه‌گانه می‌تواند اثر سوء پوستی و حتی عوارضی در سیستم بدن به همراه داشته باشد.

بعضی اوقات افراد به یک نوع بیماری پوستی دچار می‌شوند و کلی هم به پزشک مراجعه می‌کنندتا آن بیماری درمان شود، غافل از اینکه دوای آن عدم استفاده از یک‌سری پوشاک است!

لذا شایسته است و توصیه می‌‌شود برای خرید پوشاک مورد نیاز حتما به فروشگاه‌ها و بوتیک‌های معتبر مراجعه کنید. ضمن اینکه جنس الیاف و نخ به کار رفته در لباس توسط لیبل در قسمت داخل لباس‌ها مشخص شده است. لباس‌های زیر باید حتی‌الامکان از جنس الیاف طبیعی (پنبه) باشند.

اما بحث مورد نظر در این گزارش بیشتر تاکید بر روی یافته‌های مرکز آمار ایران است.

مرکز آمار ایران در تازه‌ترین گزارش خود سهم هزینه‌های غیرخوراکی دهک دهم به دهک اول در سال ۱۳۸۵ را منتشر کرده است.

این گزارش نشان می‌دهد گروه‌های ثروتمند جامعه ۲۸ برابر گروه‌های فقیر و کم‌درآمد جامعه برای خرید پوشاک و کفش هزینه می‌کنند. به بیان ساده‌تر به ازای هر هزار تومان خرید پوشاک توسط گروه‌های کم‌درآمد، ۲۸ هزار تومان ثروتمندان جامعه لباس خریداری می‌کنند.

تحلیل کلی که می‌توان درباره فاصله قابل توجه هزینه‌های پوشاک بین ثروتمندان وفقرای جامعه ارایه کرد این است که در کشورما اهمیت به لباس و پوشش تن رابطه مستقیم با سطح رفاه افراد دارد!

خانواده‌‌هایی که در طول ماه به سختی می‌توانند هزینه‌های اجاره خانه، خورد و خوراک، تحصیل و بیماری را بپردازند هرگز حتی فکر خرید یک دست پوشاک را هم نمی‌کنند. چه برسد به آنکه وقت صرف رفتن به پاساژهای تجاری و دیدن ویترین بوتیک‌ها را کند! البته این فرهنگ غلط و منسوخ شده است، اما واقعیتی است که در جامعه ما وجود دارد.

اما گروه پوشاک بازارنامه دنیای اقتصاد توصیه می‌کند خرید پوشاک باید به اندازه خرید مواد غذایی برای افراد یک جامعه اهمیت داشته باشد.

کشور ما به لحاظ میانگین سنی مردم آن، کشوری تقریبا جوان محسوب می‌شود اما آمار مصرف پوشاک در آن این واقعیت را تکذیب می‌کند!

برای جوانان باید پوشاک نو و خرید آن اهمیت داشته باشد. افراد باید لااقل با تغییر فصل، پوشش خود را تغییر دهند.

حتی توصیه می‌کنیم تغییر پوشاک به تن شده باید هفتگی باشد.تحلیل اطلاعات اقتصادی خانوارها در سال ۸۴ نشان می‌دهد میانگین هزینه‌ای که خانواده‌ها برای خرید پوشاک کرده‌اند در مقایسه با هزینه خوراکی بسیار اندک بوده است. خانواده‌های ایرانی در طول سال حدود ۵درصد از کل هزینه‌های سالانه آن را صرف خرید پوشاک می‌کنند.

آمار خرید پوشاک در ایران نشان می‌دهد نرخ تعویض لباس در کشور ما بسیار پایین است. البته وضعیت برای گروه‌های پردرآمد جامعه درست بر عکس است.