کشتی؛ورزشی کهن

مهدی شفاخواه
کشتی در خون ما ایرانیان است. کمتر کسی را می‌توان پیدا کرد که این جمله را قبول نداشته باشد. همچنین کمتر مردی را می‌توان پیدا کرد که در دوران کودکی یا نوجوانی و جوانی حتی برای تفریح هم که شده با دوستان و هم سن و سالان خود کشتی نگرفته باشد.

درواقع ورزش کشتی از دوران باستان به شکل‌های مختلفی در کشور و شهرها برای مردم آشنا بوده و شاید اغراق‌آمیز نباشد اگر بگوییم از دوران بسیار بسیار کهن این ورزش وجود داشته و بخشی از اوقات فراغت انسان‌های اولیه به منظور کسب مهارت و آمادگی لازم به کشتی گرفتن اختصاص داشته است. گذشته از آن کشتی راه مناسبی برای سنجش میزان زور و قدرت افراد به شمار می‌آمد. بسیاری از کتیبه‌هایی که به جا مانده است، ثابت می‌کند که کشتی گرفتن در میان مصریان و آشوریان نیز رواج بسیار داشته و صدها نقاشی از حالات مختلف کشتی گرفتن دیده می‌شود و هر تصویر بیانگر اجرای یک فن کشتی است، چرا که می‌توان کشتی را ورزشی نامید که مختص جنگاوران و سپاهیان بوده است. آن هم مربوط می‌شود به مرام‌های جنگ که پیش از آغاز نبرد طرفین پهلوانان آنان با هم دست و پنجه نرم می‌کردند. کشتی از زمان‌های قدیم نیز در زندگی و سنت‌های ایرانیان درآمیخته است، به طوری که سال‌ها است به یک ورزش ملی و نمادی از جوانمردی تبدیل شده است.
همچنین کشتی جایگاه خاصی در متون کهن و ادبیات فارسی دارد به طور مثال در شاهنامه بسیاری از زورآزمایی‌‌ها و رزم‌های تن به تن به وسیله کشتی انجام گرفته است، که شاید معروف‌ترین و دردناک‌ترین کشتن شاهنامه مربوط به نبرد تن به تن رستم و سهراب می‌شود.
کلمه کشتی به معنی گرفتن کمر است که در ایران باستان از زرتشتیان به ارث رسیده و دلیل این نام‌گذاری بدین سبب بوده که ورزشکاران هنگام غروب آفتاب کمربندهایی را به خود می‌بستند و با گرفتن کمربندهای حریفان همدیگر را زمین می‌زدند.
بعد از بیان تاریخچه این ورزش کهن لازم است به جایگاه این ورزش در المپیک و مسابقات جهانی اشاره شود. به طور کلی در این گونه مسابقات هر دوره حدود ۵۰۰کشتی‌گیر قدم به میدان مسابقه می‌گذارند که در میان آنها کشورهای روسیه، آمریکا، ایران، ترکیه و کوبا از قدرت‌های برتر کشتی جهان به شمار می‌آیند که در این گونه مسابقات کشتی‌گیران ایران افتخارات متعددی کسب کرده‌اند، اما چند صباحی است که تیم ملی از درخشش خوبی در عرصه جهانی برخوردار نیست. این عدم موفقیت می‌تواند از دلایل کاهش گرویدن علاقه‌مندان به سمت این رشته باشد، ولی به راستی علت اصلی این عدم موفقیت چیست؟ برخی کارشناسان عدم تاسیس مدارس آموزش کشتی و نیز کاهش تعداد باشگاه‌های تخصصی فعال در این عرصه را از دلایل این ناکامی می‌دانند.امید است مسوولان ذی‌ربط راهکارهای مناسبی برای مرتفع کردن چنین مشکلاتی در نظر بگیرند. اگر مایل به فرا گرفتن فنون کشتی هستید باید بدانید لوازم و وسایل و هزینه‌هایی برای این ورزش تعریف شده؛ به طور مثال، دو بنده و کتانی کشتی.
برای اطلاع از قیمت و کیفیت این اقلام به میدان منیریه که بورس لوازم ورزشی است، سر زده‌ایم. در گفت‌وگو با یکی از فروشنده‌های فعال در این عرصه دریافتیم، با وجود اینکه در فصل تابستان تعداد مراجعین به ورزش‌های گوناگون به ویژه کشتی افزایش می‌یابد، قیمت‌ها در این فصل تغییر چندانی نمی‌کند و این مساله در مورد کالاهای وارداتی نیز صدق می‌کند.
سعید میرزایی در ادامه می‌گوید: لوازم خارجی کشتی نسبت به نوع ایرانی قیمت بالاتری دارند، زیرا در کنار کیفیت، این محصولات از زیبایی و دوام خاصی برخوردارند. به همین علت با استقبال بیشتری از سوی ورزشکاران مواجهند.
وی در مورد نحوه قیمت‌گذاری گفت: بعد از تعیین قیمت توسط شرکت‌های تولیدکننده، بیست درصد به منظور سود به این نرخ‌ها اضافه می‌شود.
این کالاها به صورت وارداتی توسط تاجران فعال در بخش لوازم و پوشاک ورزشی به صورت عمده وارد کشور می‌شوند و پس از قیمت‌گذاری نهایی از سوی آنها به طور عمده توسط توزیع‌کنندگان داخلی خریداری و پخش می‌شوند.
یکی از اصلی‌ترین تولیدکنندگان لوازم ورزشی کشور چین است. جنس‌های چینی به سه دسته تقسیم می‌شود که جنس‌های درجه یک تقریبا از قیمت بالایی برخوردار است. همچنین در بازار جنس‌های آلمانی و ویتنامی نیز یافت می‌شود که دارای مرغوبیت بالایی هستند.
در همین باره نظر ورزشکاری را که برای خرید کتانی کشتی به میدان منیریه آمده بود، در مورد اجناس ایرانی جویا شدیم، وی گفت: جنس‌های ایرانی از قیمت‌های متفاوتی برخوردار است، اما از تنوع کیفیت این محصولات خبری نیست. در میان این اجناس، کالاهایی را می‌توان یافت که قیمت پایینی دارند، ولی نباید فریب این قیمت‌ها را خورد؛ چرا که ما در صدد استفاده طولانی مدت از این کالاها هستیم. بنابراین خرید یک کالای با کیفیت هر چند گران، برای ما مقرون به صرفه‌تر است. اما در مورد جنس‌های خارجی این مساله صادق نیست، زیرا نسبت به قیمت خود از کیفیت بسیار خوبی هم برخوردارند.
و در آخر مساله آموزش و هزینه کلاس‌های آموزشی مطرح است. در مورد مساله آموزشی باید گفت: تعداد باشگاه‌های فعال در سطح تهران شاید به بیش از ۲۰۰باشگاه برسد که آموزش بهتر را باید در باشگاه‌های تخصصی و حرفه‌ای این رشته جست. در حال حاضر مجموعه‌های آموزشی درجه یک در تهران عموما در مرکز شهر واقع است؛ به طور مثال مجموعه ورزشی هفت‌تیر که در خیابان فیاض بخش - پارک‌شهر واقع است ، از قدیمی‌ترین و معروف‌ترین مجموعه‌های تهران به حساب می‌آید و بیشتر مسابقات لیگ در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
در مورد هزینه کلاس‌های آموزشی هم باید گفت هر باشگاه با شهریه‌های متفاوتی روبه‌رو است که مبلغ آن از ۴۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰تومان متغیر است و نحوه آموزش در این کلاس‌ها با توجه به هزینه‌های آن از استاندارد مناسبی برخوردار نیست که این مساله نظارت بیشتری را از سوی مسوولان می‌طلبد.