تخصصی شدن اوقات فراغت

در فضایی که جهان روز به روز نو می‌شود و تحولات شگرفی را تجربه می‌کند، مجهز شدن انسان‌ها به تخصص‌های لازم امری گریزناپذیر است.

اگر تا چند دهه پیش فراگیری زبان خارجی ضرورت چندانی را ایجاب نمی‌کرد، اما امروزه توجه به این مساله حتمی شده است.

آموزش‌های تخصصی دیگر از جمله سواد رسانه‌ای، کامپیوتر، روابط زناشویی، اعتماد به نفس و غیره نیز الزامی می‌شوند.

اوقات فراغت فرصت بسیار مطلوبی برای رشد و تعالی کودکان، نوجوانان و جوانان و در نتیجه آینده‌سازان کشور است.

واقعیت این است که مسائل مطرح در زندگی شهری همچون استرس‌ها، فشارهای کاری، شرایط سخت زندگی در آپارتمان، استفاده بهینه از اوقات فراغت را بیش از پیش کرده است.

خدامراد مومنی، یک روانشناس با بیان این که برخورد کلیشه‌ای از مشکلات اساسی بحث اوقات فراغت است، به ایسنا می‌گوید: بیشتر کشورهای دنیا به مساله اوقات فراغت به صورت تخصصی می‌نگرند؛ در حالی که ما همچنان به فکر پرکردن اوقات فراغت و نه برنامه‌ریزی و استفاده بهینه از آن هستیم.

وی نبود اراده تغییرات خلاقانه در بخش اوقات فراغت که بتواند جوانان را جذب کند از جمله مشکلات دیگر مطرح در این زمینه عنوان و تصریح می‌کند: متاسفانه ما هر دو سال برنامه‌های تکراری را برنامه‌ریزی می‌کنیم و در واقع طی سال‌های قبل شاهد هیچ تغییر جذاب و جدیدی نبوده‌ایم. وی با تاکید بر این که این روش باید در تمام ابعاد زندگی ما نهادینه شود، خاطرنشان می‌کند: باید روی خمیرمایه‌های شخصیتی و روانی افراد کار شود و تنها به فکر القای دستوراتی از بیرون نباشیم که در این قضیه خانواده،‌ آموزشگاه‌ها و مدارس و نیز سازمان‌های فرهنگی مسوول هستند. همچنین علیرضا قاسمی، جامعه‌شناس در این زمینه اظهار می‌کند: اوقات فراغت باید نشاط‌آور باشد و بتواند استعدادهای شخصی را تقویت کند. از سوی دیگر لازم است شرایطی فراهم شود تا مردم بتوانند به طور رایگان یا با هزینه کم از امکانات و اماکنی نظیر پارک‌ها، سینماها، کتابخانه‌ها، تئاتر، اردوها و ... برای پرکردن اوقات فراغت استفاده کنند. علی رحیمی، روانشناس معتقد است: برنامه‌ریزی مطلوب در زمینه اوقات فراغت و هدایت نوجوانان و جوانان به سمت برنامه‌های مفید و موردعلاقه، فرصت تفکرات منفی را از این قشر می‌گیرد و همچنین گرایش آنها را از حضور در فضاهای تخریب‌کننده همچون «اکس‌پارتی» بازمی‌دارد.