آشنایی با کارتهای حافظه دوربینهای عکاسی دیجیتال
هرچند که سبک عکاسی بر روی فیلم هنوز طرفداران بسیاری دارد، اما عدم نیاز به انجام امور فیزیکی برای دیدن عکسهای گرفته شده با دوربین دیجیتال و همچنین حداقل زمان بین گرفتن و رویت عکس به همراه انتقال عکسها از راه ایمیل و وب سایت و نهایتا عدم پرداخت پول برای دیدن عکسهای دیجیتال میتواند بهانههای خوبی برای استفاده از دوربین عکاسی دیجیتال باشد.
هرچند که سبک عکاسی بر روی فیلم هنوز طرفداران بسیاری دارد، اما عدم نیاز به انجام امور فیزیکی برای دیدن عکسهای گرفته شده با دوربین دیجیتال و همچنین حداقل زمان بین گرفتن و رویت عکس به همراه انتقال عکسها از راه ایمیل و وب سایت و نهایتا عدم پرداخت پول برای دیدن عکسهای دیجیتال میتواند بهانههای خوبی برای استفاده از دوربین عکاسی دیجیتال باشد. کارتهای حافظه میتوانند این بهانهها را بهسادگی در اختیار کاربران قرار دهند. این کارتها انواع زیادی دارند که بعضی از آنها با هم سازگار هستند. حتما هنگام خرید دوربین از فروشنده سوال کنید که نوع کارت دوربین چیست تا وقتی درآینده اگر تصمیم گرفتید آنرا ارتقا بخشید بدانید که چه مدلی باید بخرید.اما سوال اغلب کارکنان این است که چند تا عکس میتوانم با این دوربین بگیرم؟ جواب این سوال دقیقا بستگی به ظرفیت کارت شما و رزولوشن عکسهایی دارد که میگیرید. معمولا کارتهایی که با دوربین فروخته میشود در حداقل ظرفیت مثلا ۸ مگابایت برای حدود ۲۰ عکس با رزولوشن پایین قرار دارد. تعداد عکسی که میتوانید با دوربینتان بگیرید به مدل دوربین، ظرفیت کارت، و پیچیدگی صحنهای دارد که عکس میگیرید. اگر میخواهید بفهمید کارتتان چند تا عکس میگیرد، ظرفیت کارت را به اندازه متوسط هر فایل عکس تقسیم کنید.
اما انواع کارتها کدام هستند:
۱) Secure Digital Card یا SD
این کارتها در اصل برای نگهداری فایلهای موزیک با حفظ حق کپی رایت درست شد، اما بهسرعت در زمینه عکاسی مورد توجه قرار گرفت؛ زیرا بسیار کممصرف و کوچک بود. هماکنون چندین نوع کارت SD وجود دارد.
۲) MiniSD Card
این مدل از نظر کارکرد بسیار شبیه برادر بزرگتر خود یعنی نمونه SD است و فقط از نظر اندازه نصف آن است و معمولا با تلفنهای سلولی پخش کنندههای۳ MP و دوربینهای دیجیتالی که نیاز به اندازه کوچکتر کارت دارند مصرف میشود.
۳) MultiMediaCard یا MMC
این کارتها که از نظر ظاهر بسیار شبیه کارتهای SD است، از نظر کارکرد داخلی متفاوت است. در بعضی از دستگاهها میتوان آنها را با هم عوض کرد، اما این مساله همیشه صادق نیست.
۴) CompactFlash I یا CFI
این کارتها اندازهای مانند بسته کبریت دارند و ازجمله اولین نمونههایی هستند که در دنیای دوربینهای دیجیتالی استاندارد شدند و ظرفیتی بین ۸ مگابایت تا ۸ گیگابایت دارند.
۵) CompactFlash II یا CFII
کارتهای فوق معادل نمونه CFI هستند با این تفاوت که ضخامت آنها معادل ۷/۱ میلیمتر بیشتر از نمونه قبلی است. در ضمن دستگاههایی که دارای اسلات CFII هستند میتوانند نمونههای CFI را بخوانند، اما عکس آن صادق نیست. این کارتها با ظرفیت تا یک گیگابایت فروخته میشوند.
۶) XD-Picture Card یا xD
این کارت که توسط الیمپوس و فوجی بهطور مشترک تهیه شد برای جایگزینی کارتهای SM بود. اندازه این کارتها معادل تمبر ولی ظرفیت آنها تا ۸ گیگا بایت میرسید.
۷) Memory Stick یا MS
سونی در سال ۱۹۹۹ اقدام به تهیه Memory Stick کرد تا آنها را در دوربینهای عکاسی دیجیتال و فیلمبرداری خودمصرف کند. اکثر نت بوکهای سونی دارای بخشی برای خواندن Memory Stick هستند بنابراین انتقال بین دوربین و کامپیوتر راحت انجام میشود.