گیوه، بهترین پای پوش در هوای گرم تابستان

هوای گرم، کار زیاد و انتظار‌های طولانی برای پیدا کردن وسیله برای رسیدن به کارهای روزمره این روزها همه را کلافه کرده به خصوص وقتی به خانه می‌رسند، پاهایشان از گرما، سخت عرق کرده و همه را می‌آزارد.

اگر شما هم جزو این دسته از افراد هستید و نمی‌دانید چه‌طور از مشکلات پاهایتان خلاص شوید ما به شما توصیه می‌کنیم از گیوه استفاده کنید. اگرچه امروزه به گیوه بیشتر به عنوان پای‌پوش قدیمی نگاه می‌شود و کفش‌های پلاستیکی و چرمی جای آن را گرفته‌اند ولی هنوز در بسیاری از مناطق ایران بهترین پای‌افزار است. گیوه‌ یا «کلاش‌» پای‌افزاری‌ راحت‌، مقاوم‌ و ارزان‌ است‌ که‌ در جوامع‌ کوچ‌نشین‌، روستایی‌ و شهرنشین‌ مورد استفاده‌ قرار می‌گیرد، سادگی‌ ابزار کار و در دسترس‌ بودن‌ مواد اولیه‌ برای‌ تولید آن‌، وجود گذرگاه‌های صعب‌العبور مناطق کوهستانی کردستان، باختران و فارس، کم‌ بودن‌‌ راه‌های ارتباطی ماشین رو، نوع معیشت مبتنی بر دامداری‌ و کشاورزی‌ و ضرورت‌ تحرک‌ فراوان در فصول سه‌‌گانه‌ بهار و تابستان و پاییز (که‌ فصل‌های کار هستند) پاافزاری‌ می‌خواهد که‌ سبک، راحت،‌ مقاوم،‌ خنک و در عین حال ارزان باشد و خود عشایر، روستاییان، ‌جوامع‌ شهری و‌ نیمه شهری با امکانات موجود در منطقه قادر به‌ تولید آن باشند. وجود نیروی کار در دسترس‌، موجب‌ رواج‌ پیشه‌ گیوه‌کشی‌ در کردستان‌ به‌ ویژه‌ در ناحیه‌ اورامانات‌ شده‌ است‌. گیوه را باید یکی از جالب‌ترین‌ و ارزنده‌ترین‌ صنایع‌ دستی روستایی‌ ایران دانست. این پوشش‌ قدیمی روزگاری‌ در فصل تابستان مورد استفاده‌ فراوان قرار می‌گرفت‌.

در سال‌های اخیر به دلیل رواج کفش ماشینی و جایگزین‌ شدن آن به جای پای افزارهای قدیمی، گیوه ‌در اکثر مناطق ایران رونق‌ و اعتبار دیرین‌ را از دست‌ داده‌ و صنعتگران شاغل‌ نیز به علت کمی ‌درآمد و کاهش‌ تقاضا به‌ مشاغل‌ دیگر روی‌ آورده‌اند ولی‌ زیبایی‌ و تنوع و‌طرح‌های متعدد باعث شده گیوه هنوز هم‌ دارای متقاضیان فراوانی‌ باشد و استقبال ‌قابل‌ توجهی در بهار و تابستان از آن شود. رویه‌ گیوه از ریسمان و نخ‌ پرگ یعنی ریسمان‌های پنبه‌ای بافته، و زیر یا ‌ته آن را گاه از چرم و غالبا از لت‌های به هم فشرده‌ و درهم‌ کشیده می‌سازند. مراکز عمده‌ تولید گیوه‌ در کردستان‌، آبادی‌ اورامانات‌ و هجیج‌ است‌ و در قصبه‌ نودشه‌، گیوه‌کشی‌ از مشاغل‌ عمده‌ مردمان‌ محسوب‌ می‌شود.

رویه گیوه از پارچه‌ نازک‌ نخی، کتیرا و نخ‌ تابیده (قرقره) تهیه می‌شود، از این رو با پوشیدن آنها نه تنها عرق پاهای شما را جذب می‌کند بلکه به دلیل نوع بافتی که دارد اصولا عرق نمی‌کنید. علاوه بر این در تولید گیوه از رنگ‌، برای گیوه‌های تخت زیره‌ای‌ و برای گیوه‌های طرح جدید (تخت چرمی‌ و پلاستیکی) میخ پوست‌ دباغی‌ شده، پاشنه‌های لاستیکی، کف‌‌های لاستیکی، چسب، پوست‌، نری گاو، پارچه‌ نخی و موی بز استفاده می‌شود.

در تولید گیوه‌ یا کلاش‌ سه‌ نوع‌ کار انجام‌ می‌شود: کار خانگی‌ که‌ شامل‌ بافت‌ رویه‌ گیوه‌ است‌ و به‌ وسیله‌ زنان‌ و مردان‌ در اوقات‌ فراغت‌ انجام‌ می‌شود، کار کارگاهی‌ که‌ مربوط‌ به‌ ساختن‌ کف‌ و تخت‌ گیوه‌ و دوخت‌ رویه‌ به‌ آن‌ است‌ و مرحله‌ اتصال‌ رویه‌ و تخت‌ گیوه‌ که‌ آن‌ را «پرگامارونی‌» می‌نامند.