اتوبوس های دوطبقه لندن با طراحی جدید برمی گردند

[ محبوبه خوانساری ]
«۴۹ هزار دلار جایزه فردی است که بهترین طراحی را برای اتوبوس های دو طبقه لندن داشته باشد.» این گفته «بوریس جانسون» شهردار جدید لندن است که درصدد احیای خاطرات اتوبوس های قرمز رنگ و دو طبقه لندن با تکنولوژی جدید است.

اتوبوس های معروف لندن که با نام «روت مستر» شناخته می شدند در سال ۲۰۰۵ بعد از نیم قرن خدمت رسانی به شهروندان لندنی و گردشگران از رده خارج شدند.«بوریس جانسون» به یکی از شعارهای خود در زمان تبلیغات انتخابات شهرداری لندن اشاره کرد:«این اتوبوس ها نماد لندن هستند. من در رقابت های انتخاباتی قول طراحی اتوبوس های جدید برپایه طراحی «روت مسترها» را داده بودم.»وی که در موزه حمل و نقل لندن بود، گفت:«لندنی ها این شایستگی را دارند که از اتوبوس های مناسب قرن ۲۱ استفاده کنند و من می خواهم شهروندان درباره اتوبوس های جدید ایده های خود را درمیان بگذارند.» اما شهردار لندن درباره طراح این اتوبوس ها نظر جالبی دارد:«خواه شما یک طراح حرفه ای باشید و برآن اساس اتوبوس را طراحی کنید و خواه کسی باشید که هر روز از اتوبوس استفاده می کنید و ایده های بزرگی برای انجام سفر بهتری دارید. در هر دو صورت ما می خواهیم از شما بشنویم.» اتوبوس های جدید باید ویژگی های کلی خاصی داشته باشند. به طور مثال سوار شدن به آنها آسان و سریع باشد، امکان دسترسی مناسب برای معلولان ایجاد شود و سوخت مورد استفاده در این اتوبوس ها سازگار با محیط زیست و به اصطلاح «سبز» باشد.«روت مسترهای» قدیمی تا سال ۱۹۶۸ ساخته شدند اما آخرین روت مستر در مراسمی رسمی در سال ۲۰۰۵ و با حضور مقامات شهری از رده خارج شد و جای خود را به اتوبوس های یک طبقه درازی داد که از وسط به دو قسمت تقسیم می شدند. «روت مستر ها» فاقد دیواره عقب اتوبوس بودند و به این دلیل مسافران هنگام حرکت این اتوبوس‌های افسانه‌ای می‌توانستند به آسانی سوار یا پیاده شوند. البته این موضوع در عین راحتی مسافران هرساله تبعاتی را هم به دنبال داشت و باعث شده بود که در طول سال به طور میانگین سه مسافر این اتوبوس های دو طبقه به دلیل پیاده شدن در زمان حرکت روت مستر، جان خود را از دست بدهند. در آخرین سفر روت مستر هزاران نفر در خیابان ها تجمع کردند تا از نمادی که به اندازه ساعت بیگ بن برای آنها ارزشمند بود، خداحافظی کنند. نخستین سفر این اتوبوس ها در سال ۱۹۵۶ آغاز و بعد از نیم قرن به عتیقه گرانقیمتی تبدیل و از رده خارج شد.با این که عمر مفید این اتوبوس‌ها ۱۷ سال بود اما به لطف موتورهای جدید توانستند قرن بیستم را بدون دشواری پشت سر بگذارند. هم اکنون حدود ۲۰ روت مستر از ۲هزار و ۷۶۰ اتوبوس از این نوع، در دو مسیر تاریخی شهر به کار جابجایی توریست ها می پردازد. با ایده جدیدی که شهردار لندن دنبال می کند دیگر هیچ قراردادی برای اتوبوس های دو کابینه و یک کابینه که بعد از «روت مسترها» خیابان های لندن را تسخیر کرده بودند ،بسته نمی شود و پیش بینی می شود این اتوبوس ها تا سال ۲۰۱۵ خیابان های لندن را به طور کامل ترک کنند. وقتی در سال ۲۰۰۵ این اتوبوس ها جایگزین اتوبوس های دو طبقه شدند هیچگاه نتوانستند رضایت لندنی ها را جلب کنند. شهروندان لندن معتقدند که اتوبوس های جدید و کم مصرف آلمانی، به خصوص اتوبوس های دراز یک طبقه آکاردئونی فقط اسما مقرون به صرفه هستند چرا که ایستگاه های فعلی مناسب آنها نیست و باید با مشخصات آنها تطبیق داده شود. برخی از مخالفان این طرح شهردار معتقدند که هزینه جایگزینی بسیار بالا است به طوری که در حال حاضر هزینه ۱۳۵ میلیون پوند برای این موضوع تخمین زده می شود اما سخنگوی شهردار لندن می گوید :«خیلی زود است که درباره هزینه ها سخنی گفته شود.»