آوازها و لحنها؛ غمگین و قدیمی
نگاهی به بازار موسیقی در ماه گذشته<br>ماه گذشته هر چند شاید برای دوستداران موسیقی مخصوصا علاقهمندان به موسیقی سنتی ماه بدی نبود، ولی برای فعالان بازار موسیقی که از این راه ارتزاق میکنند، زیاد خوشایند نبود، چرا که همچنان در این بازار آنچه که حرف اول را میزند...
نگاهی به بازار موسیقی در ماه گذشته
ماه گذشته هر چند شاید برای دوستداران موسیقی مخصوصا علاقهمندان به موسیقی سنتی ماه بدی نبود، ولی برای فعالان بازار موسیقی که از این راه ارتزاق میکنند، زیاد خوشایند نبود، چرا که همچنان در این بازار آنچه که حرف اول را میزند... رکود است و رکود و چندان کار مطرح و در خوری به بازار نمیآید و اگر هم میآید مانند شوک کوچکی بر پیکر بیماری بدحال است که میتوان انتظار تنها حرکت کوچکی از او داشت. دوستداران موسیقی سنتی و خاص شجریان و آنهایی که توانستند بلیتهای کنسرت را تهیه کنند، آخر خرداد ماه و اوایل تیر ماه را با لذتی شیرین سپری کردند. همچنین آنهایی که توانستند به کنسرت گروه خنیا به سرپرستی پری ملکی بروند. اما در این میان سهم بازار و فعالان شاید سود ناچیزی حاصل از فروش بلیت بود.این مساله باعث شده است که فعالان این بازار کمتر رغبتی برای دنبال کارهای جدید رفتن از خود نشان بدهند؛ چرا که ترس از عدم بازگشت سرمایه آنها را از این کار منع میکند. اما بعضا بعضی از آنان دلخوش شوکها هستند. مثل عرضه شدن آلبوم پنج گروه آریان به نام «با تو بی تو» در اواسط خرداد ماه و یا «نوای اساتید» آخرین اثر عرضه شده علیرضا افتخاری به بازار. این آلبوم که اولین کار افتخاری در سال جدید است، توانست اندکی بازار را از حالت رکود خارج کند. افتخاری در این آلبوم به بازخوانی برخی از ترانههای ماندگار و مردمی قدیمی پرداخته است که به عنوان مثال میتوان به «دیگه عاشق شدن ناز خریدن فایده نداره»، اشاره کرد که شاید بارها و بارها بسیاری آن را زیر لب زمزمه کردهاند و بعضا برخی از خوانندگان آن سوی آبها نیز آن را بازخوانی کردهاند. این آلبوم هر چند که نمیتوان نکته بدیع یا تازهای از موسیقی پیدا کرد، ولی هر چه هست با توجه به طیف مخاطبان افتخاری آن را به عنوان اثری نام برد که توانست هم اندکی علاقهمندان به موسیقی ایرانی را راضی کند و هم اندکی از اندوه در سینه فعالان این بازار بکاهد.
با این حالاکثر فعالیت این قشر این روزها متمرکز بر آثار پرفروش قدیمی است. اکثر این آلبومها هم مربوط به سال گذشته میشوند؛ سالی که پربار و نیکو بود. از سوی دیگر تعداد کارهای در خور و قابل توجه ارائه شده در سال جدید به تعداد انگشتهای دو دست نمیرسد و این مساله باعث میشود که دایره فعالان بازار بسیار محدود شود. چرا که به گفته آرش وطنخواه مگر یک آلبوم هر چقدر هم که خوب باشد چقدر میتواند مخاطب به سوی خود بکشد آن هم با توجه به گستردگی این شغل و همچنین پخش شرکتی آن. در حال حاضر اکثر فعالان این بازار که عمده فعالیت آنها بر تکفروشی استوار است، در طیفهای مختلف این آثار را به عنوان پرفروشترینها معرفی میکنند.
سنتی: نوای اساتید (افتخاری)، مولویه (ناظری)، سعدینامه (عقیلی)، وطنم ایران (معتمدی)، روی در آفتاب (قربانی)، غوغای عشقبازان (محمدرضا شجریان)، دریای بیپایان (عقیلی)، اشتیاق و سوگواران خموش (قربانی) گل صد برگ (شهرام ناظری). سنتی بیکلام: آن و آن (علیزاده- حدادی)، رنگهای هفت دستگاه، دو نوازی دف (برادران سامانی)، نغمههای خوابگرد (گروه ضربانگ)، گروهنوازی (پایور)، ۲۰قطعه برای تار (جلیل شهناز)، پیانوی شماره ۲ (محجوبی). پاپ با کلام: با تو بی تو (آریان-کریسدیبرگ) از تو دورم (فریدون). بیکلام پاپ: اشتیاق (راوی)، تنها در باران (هومن راد). تلفیقی: یار آسمانی (علیاکبر مرادی- اولاش اوزدمیر)، تا بیکران دور دست (کیهان کلهر- اردان ارزنجان)، به تماشای آبهایی سپید (حسین علیزاده، ژیوان گاسپاریان، ترنج (محسن نامجو) ابرها (مجموعهای از آهنگسازان مختلف در ۲لوح فشرده). محلی: ژوان (نصیری) کوروش (اسداللهی)، زرنگیس (وحدتی)، ذرپارت بختیاری، کانیسپی (کامکارها). مقامی: دو تار حاج قربان سلیمانی، ذکر قادری، میرزا آغه غوثی.
موسیقی فیلم: زیر تیغ، لاکپشتها هم پرواز میکنند، خاک سرخ، خیلی دور خیلی نزدیک، برداشت، زندگی جای دیگری است.