همکاری برای امنیت

دولت جدید و دموکراتیک پاکستان در روز ۲۱ ماه مه سال جاری توافقنامه آتش بسی با یک گروه از طالبان محلی در منطقه توریستی سوات، واقع در ۱۵ کیلومتری اسلام آباد امضا کرد. بر اساس این توافقنامه، ارتش بتدریج از این منطقه خارج خواهد شد و در مقابل شبه نظامیان متعهد به پذیرش اقتدار دولت مرکزی، اخراج اعضای خارجی که اشاره به نیروهای القاعده است و نیز تعطیلی اردوگاههای تمرین نظامی خود شده اند. با اینکه این توافقنامه تاکنون جسته و گریخته از سوی طرفین برای قدرت نمایی و یا ضرب شست نشان دادن به یکدیگر نقض شده اند اما به نظر می رسد که دولت جدید پاکستان رویکردی متقاوت از ژنرال مشرف برای حل این مشکل که محصول سیاست های سه دهه اخیر کشور است، دارد. امضای توافقنامه صلح با طالبان ، به معنای به رسمیت شناختن این گروه با نقوذ و پر تعداد، قانونمند کردن فعالیت های آنها و به این وسیله کشیدن دندان زهری این گروه خشن است.

اگر طالبان دهه هشتاد و نود برای مبارزه با شوروی سابق از سوی امریکا قابل همکاری و حمایت وحتی شایسته حکومت بر افغانستان تشخیص داده شده بود، برای پاکستان این همکاری ضرورتی حیاتی به معنای امنیت و ثبات دارد.