حرکت فیل‌گونه مناطق ویژه هند

نمایی از ساختمان شرکت نوکیا درهند
گروه مناطق آزاد و ویژه: هند، نخستین کشور آسیایی است که در سال ۱۹۶۵ به فکر تاسیس منطقه ویژه اقتصادی (SEZ) افتاد. هدف اولیه این کشور، ساماندهی تولیدات و فرآوری صادرات بود. نخستین تجربه هندی‌ها در منطقه کاندلا به بار نشست. در واقع کاندلا، موتور محرکه صنایع هند برای ورود به بازار جهانی بود که نقشی بارز در رشد اقتصادی این کشور داشته است. اهداف مناطق ویژه هند این‌گونه تعریف شده است:

- تعمیم فعالیت اقتصادی به نقاط غیرمرکزی کشور
- رشد صادرات کالا و خدمات
- توسعه سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی
- خلق فرصت‌های شغلی
- تسهیل فعالیت صنعتی
رویه هندی‌ها در اداره مناطق ویژه آزاد خودشان همان رویه جهانی است که شامل مواردی از قبیل معافیت از حقوق گمرکی و مالیات فروش و خدمات، اعطای تسهیلات بانکی و... می‌شود.
و اما آمار تجاری مناطق ویژه هند نشانگر رشد این مناطق و رویکرد صادرات گرای آنها است.
گفته می‌شود که در‌حال‌حاضر حدود ۱۸۱۹ واحد تولیدی بزرگ در این مناطق مشغول به کارند. در این میان باید به نقش زنان در اقتصاد مناطق ویژه هند نیز اشاره کنیم که ۳۷درصدنیروی کار این مناطق را تشکیل می‌دهند.
نوکیا به هندوستان رفت
وقتی در سال ۲۰۰۵ مدیران شرکت بزرگ نوکیا با هندی‌ها به توافق رسیدند که در جنوب این کشور منطقه ویژه تولید سخت‌افزار الکترونیک و گوشی همراه راه بیندازند، بسیاری از کشورهای آسیایی از جمله کشور خودمان، فرصت را از دست رفته دیدند. داستان نیامدن نوکیا به ایران که به بازار مصرف خاورمیانه و آسیا نزدیک‌تر است، چنان پیچیده می‌نماید که فعلا از روایت آن می‌گذریم.
به هر حال «نوکیا» در یکی از مناطق جنوبی هند باسرمایه‌گذاری ۲۰۰میلیون دلاری ظاهر شد و از سال ۲۰۰۶ خط تولید خود را راه انداخت. ۵۰درصد محصولات تولیدی این شرکت روانه بازارهای خارجی (عمدتا آسیا و خاورمیانه) می‌شود. ضمن اینکه ۲۳هزار فرصت شغلی در این کشور ایجاد کرده است.
منبع: سایت انگلیسی مناطق ویژه هند