ناتوانی یک شوی لباس در برابر ۲۰سال رهاشدگی فرهنگی
[ فرشته تاجفر* [<br>جشنواره زنان سرزمین من یک حرکت جدید در حوزه طراحی مد و لباس در ایران است که البته خلاف سیاستهای رایج در این زمینه در قالب برنامههای یک نهاد دولتی به معرفی طرحهای داخلی و عمدتا اسلامی میپردازد و از این منظر که بعد از دو دهه غفلت و بیتوجهی حوزه مد و لباس توجه شده و شرایطی را برای عرض اندام طراحان و دستاندرکاران پارچه و لباس فراهم میآورد میتوان آن را اقدامی فرهنگی-اقتصادی قابل قبولی به شمار آورد که در راستای حمایت از این گروههای تولیدکننده صورت میگیرد.
[ فرشته تاجفر* [
جشنواره زنان سرزمین من یک حرکت جدید در حوزه طراحی مد و لباس در ایران است که البته خلاف سیاستهای رایج در این زمینه در قالب برنامههای یک نهاد دولتی به معرفی طرحهای داخلی و عمدتا اسلامی میپردازد و از این منظر که بعد از دو دهه غفلت و بیتوجهی حوزه مد و لباس توجه شده و شرایطی را برای عرض اندام طراحان و دستاندرکاران پارچه و لباس فراهم میآورد میتوان آن را اقدامی فرهنگی-اقتصادی قابل قبولی به شمار آورد که در راستای حمایت از این گروههای تولیدکننده صورت میگیرد. این طرح در پارهای موارد ابتکاراتی داشته که یکی از آنها ورود رنگهای شاد در پوششهای اسلامی است به گونهای که ما برای نخستین بار رنگهای مختلف و روشن چادر را در این جشنواره دیدیم و این تصور که مسوولان حکومتی مروج رنگهای تیره هستند تا اندازهای تعدیل شد. شاید به این دلیل که یک نهاد دولتی این اقدام را انجام میداد و در اصلاح باورهای جهانی تاثیر مهمی داشت و از سوی دیگر این تفکر در جوانان جامعه شکل میگرفت که میتوانند در انتخاب رنگها و فرمها آزاد باشند البته در حد و حدودی که شرع مشخص میکند و این صرفا یک حرکت بود که برای فراگیر شدن باید تداوم پیدا میکرد. موضوعی که اساس برنامههای سیاستگذاران فرهنگی به آن استوار است و در این حرکت فرهنگی به حاشیه رفته است. باید توجه داشت که با برگزاری یک نمایشگاه و شوی زنده لباس در سال نمیتوان پوشش جامعه را متحول کرد آن هم جامعهای که در طول دو دهه دچار رهاشدگی فرهنگی شده و جوانان آن از رسانههای خارجی الگو گرفتهاند. امروزه ماهواره و رسانههای خارجی هرچند دقیقه یک مد و لباس را معرفی و تبلیغ میکنند و این تبلیغها به گونهای است که جاذبههایی را در مخاطبان جوان و نوجوان به وجود میآورد. جاذبههایی که به ورود غیرقانونی این کالاها منجر میشود و بررسیهای اجمالی در مورد پوشش گروههای سنی جوان نشان میدهد که این گروه نسبت به گروههای سنی مشابه در دیگر کشورهای دنیا غیرمتعارفترین پوشش را دارند. کمتر کشوری را میتوان یافت که جوانان آن تا این حد تابع مد باشند و تحت تاثیر تبلیغات آن را مورد استفاده قرار دهند. با توجه به این مساله و با در نظر گرفتن این موضوع که مسوولان اجرایی در حوزههای فرهنگی و اجتماعی در دورههای جنگ و بازسازی، پوشش را دست کم گرفته و نزدیک به ۲۳ سال جوانان ما از الگوها و طرحهای خارجی الگو گرفتند بنابراین نمیتوان به موفقیت جشنواره زنان سرزمین من در مدت زمان کوتاه امیدوار بود
* استاد طراحی لباس دانشگاه الزهرا