پروفیل‌های تولیدی ما با مشابه آلمانی‌ برابری می‌کند

دولت به فکر تدوین استاندارد اجباری برای تولید پروفیل در کشور باشد

مجتمع بوتیا صنعت در سال ۱۳۸۱ تاسیس شد و در سال ۱۳۸۴ با هدف تولید سه محصول مهم از جمله پروفیل یو.پی.وی.سی - شیشه‌های دو جداره و همچنین درب و پنجره‌های یو.پی.وی.سی به بهره‌برداری رسید. مهندس علی رجایی، قائم مقام مدیر عامل شرکت بوتیا صنعت در گفت‌و‌گو با خبرنگار دنیای اقتصاد اساس تاسیس مجتمع بوتیا صنعت را این‌گونه تعریف می‌کند: «این مجتمع در جهت ارتقای کیفی صنعت ساختمان و پلیمر، تحقق سیاست‌های بهینه سازی مصرف سوخت کشور، جلوگیری از اتلاف سرمایه‌های ملی و کاهش هزینه خانوار تاسیس گردیده است.»در‌حال‌حاضر با توجه به نیاز کشور به واحدهای مسکونی، تجاری و اداری و اهمیت به کارگیری مصالح مناسب و همچنین تاثیر بسیار زیاد پنجره‌های پی وی سی با شیشه دو جداره در کاهش مصرف انرژی و عوارض خاص، هم اینک ایجاد واحدهای تولید پروفیل upvc و ساخت درب و پنجره upvc و شیشه‌های دو جداره مورد توجه جدی در کشور قرار گرفته است.

مهندس رجایی، تکنولوژی مورد استفاده در این صنعت را مطابق با تکنولوژی روز دنیا می‌داند و می‌گوید : این تکنولوژی از صاحب نام‌ترین تامین کنندگان ماشین‌آلات از جمله اتریش خریداری شده است و کاملا مطابق با استانداردهای اروپایی است.»

وی توضیح د اد: «این مجتمع در فاز اول طرح با بهره‌برداری از خطوط پیشرفته تولید، سالانه ۶۰۰۰ تن انواع پروفیل upvc جهت استفاده در درب و پنجره‌های لولایی و کشویی و ۱۵۰۰۰۰ متر مربع شیشه‌های دو جداره و ۲۰۰۰۰۰ متر مربع درب و پنجره‌های upvc تولید می‌کند.»

مهندس رجایی ادامه داد: «از آن جایی که سیاست اصلی شرکت در سال ۸۵ بر روی تولید پروفیل متمرکز بوده و به همین دلیل ما اقدام به جذب نمایندگی‌های مختلف کردیم که دراین صورت ما تولید‌کننده پروفیل و شیشه باشیم و محصول را در اختیار نمایندگی‌ها قرار دهیم و این‌ها مونتاژ درب و پنجره‌های upvc را انجام دهند.»

این فعال بخش خصوصی با اشاره به این که هم‌اکنون درب و پنجره‌های upvc به عنوان پنجره‌های کاملا عایق شناخته شده است، خاطرنشان کرد: «به همین منظور در جهان این نوع درب و پنجره جایگزین درب و پنجره‌های آلومینیوم و آهن و حتی چوب شده است با توجه به این که چوب خواص عایق بودن را داراست ولی دوام کافی ندارد و قیمت آن در بسیاری از کشورها گران است و این در حالی است که در اروپا حدود ۵۰ سال است که مردم به مصرف درب و پنجره‌هایی که از upvc ساخته شده است رو آورده‌اند.»

به گفته مهندس رجایی، بیش از ۷۰ درصد سهم بازار درب و پنجره در کشورهای اروپایی متعلق به پنجره‌های upvc می‌باشد و حتی در کشوری چون ترکیه این سهم به ۷۶ درصد می‌رسد.

وی به مزیت‌های گوناگون شیشه‌های دو جداره در درب و پنجره‌های upvc اشاره می‌کند: «علاوه بر مزیت اصلی این شیشه‌ها که عایق بودن آن‌هاست در مقابل اتلاف انرژی می‌توان به فاکتورهایی دیگر از جمله جلوگیری از آلودگی‌های صوتی که در محیط بیرونی وجود دارد و عدم عبور گرد و غبار از آن که بسیار به صرفه است چه از لحاظ بهداشتی و درمانی و چه از لحاظ اقتصادی و عدم انتقال حرارت نیز از دیگر مزایای آن است.»

قائم مقام مدیر عامل مجتمع بوتیا صنعت با اشاره به این نکته که تمامی مواد اولیه لازم در ساخت پروفیل از کشورهای اروپایی وارد می‌شود، اظهار کرد: «ما در تولید پروفیل upvc مواد اولیه‌ای را به کار می‌بریم که پروفیل ما به مرور زمان دچار بی‌رنگی یا زردرنگی نمی‌شود و از استحکام و ضخامت مناسبی برخوردار است.»

این فعال بخش خصوصی نیز به مشکلات ناشی از مساله تحریم اقتصادی اشاره می‌کند، اما معضل اصلی این صنعت را در داخل کشور می‌داند: «مهم‌ترین مشکل ما در روند تولید، تهیه pvc است. با توجه به این که ۸۰ درصد ترکیب پروفیل ما pvc است، به همین دلیل با مشکل مواجه شده‌ایم. شرکت ما اگر بخواهد به ظرفیت فعلی فاز اول که ۶۰۰۰تن تولید پروفیل در سال است، دست پیدا کنیم باید ۴۸۰۰ تن pvc داشته باشیم و این یعنی این که ما در ماه به ۴۰۰ تن pvc نیاز داریم ولی به دلیل اینکه محصولات پتروشیمی سهمیه‌بندی است، سهمیه ما در ماه ۵۰-۴۰تن بوده است. این روند در سال‌های اول بهره‌برداری شرکت ما را دچار مشکل نمی‌کرد، اما اکنون که باید به ظرفیت اصلی شرکت دست پیدا کنیم و افزایش تولید داشته باشیم و طرح‌های توسعه‌ای خود را پیاده کنیم، مقدار این سهمیه مشکل اساسی ما شده است و باقی‌ نیاز خود را به pvc باید وارد کنیم که به دلیل قیمت‌های بالای جهانی ما را دچار معضل کرده است و همچنین از روزی که محصولات پتروشیمی وارد بورس شده است، قیمت pvc سهمیه‌بندی هم دقیقا دو برابر شده است که اصلا به صرفه نیست.»

مهندس رجایی با بیان این که حال که قیمت pvc در بورس دو برابر شده است، خواستار این هستیم که حداقل تمامی نیاز تولیدی ما را برآورده کنند، تاکید کرد: «اگر نیاز ما برای تولید تماما فراهم شود، دیگر ملزم به واردات آن از خارج کشور نیستیم.» وی حضور رقبای خارجی در بازار را تهدید جدی برای این صنعت در داخل کشور می‌داند: «اولین تولید‌کننده نسل جدید پروفیل pvc در ایران بوتیا صنعت است و سابق بر این پروفیل‌ها اغلب وارداتی از کشور آلمان و ترکیه بوده است که در‌حال‌حاضر نیز کماکان ادامه دارد و حتی چین نیز در این میان از قافله عقب نمانده است. اما ما مدعی هستیم که پروفیل تولیدی ما کاملا در حد بهترین پروفیل آلمانی‌هااست و با بهترین تکنولوژی اروپا تولید شده است.»

وی با اظهار تاسف می‌گوید: «از آن‌جایی که هیچ استانداردی برای تولید پروفیل در ایران وجود ندارد و این محصول شامل استاندارد اجباری ملی نیست، پروفیل‌ها با نازل‌ترین کیفیت وارد کشور می‌شوند، بدون هیچ کنترلی که آیا استاندارد دارد یا ندارد و به دلیل کیفیت پایین این پروفیل‌ها، نگاه مصرف‌کنندگان نیز حتی به پروفیل‌های ساخت داخل تغییر می‌کند که در این خصوص اطلاع رسانی برای مصرف‌کنندگان به صورت برگزاری همایش‌های این‌چنینی ( مبحث نوزده) کاملا ضروری است.»

قائم مقام مدیر عامل مجتمع بوتیا صنعت در ادامه به دریافت لوح‌ها و تقدیرنامه‌های متعدد اشاره می‌کند:« به دلیل رعایت تمامی نکات ایمنی در ساخت شیشه و نیز رعایت مسائل کیفی در تولید پروفیل و شیشه موفقیت خود را تضمین کرده‌ایم که از این میان مرکز تحقیقات ساختمان گواهی‌نامه شیشه را به ما داده است و گواهینامه پروفیل را نیز ظرف چند روز آینده دریافت خواهیم کرد.»

وی افزود: «پروفیل‌های تولیدی ما علاوه بر ۱۵ سال گارانتی، تا ۱۰ سال نیز بیمه شده‌اند و اگر قانون بیمه اجازه می‌داد، مادام‌العمر آن‌ها را بیمه می‌کردیم.»

مهندس رجایی، پایین بودن میزان تعرفه وارداتی پروفیل خارجی را نیز به میان کشید و گفت: «چرا باید اینگونه باشد، کالایی که تولید داخل دارد چرا باید تعرفه‌اش اینقدر پایین باشد و بر عکس محصولی مانند یراق‌آلات پنجره‌های pvc که اصلا تولید داخل نداریم و باید وارد شود، تعرفه‌اش ۴۰ درصد است.»

به گفته وی محصولات تولیدی مجتمع بوتیا صنعت به کشورهای آسیای میانه و کردستان عراق صادر شده است و مذاکراتی هم با چند کشور اروپایی و افغانستان صورت گرفته است.مهندس رجایی با بیان اینکه دولت هیچ حمایتی از ما نکرده است ، گلایه خود را این‌چنین ادامه میدهد: «به نظر کارشناسان وقتی کالایی تولید داخل دارد و در‌حال‌حاضر هم جوابگوی نیاز بازار داخل است، باید تعرفه‌اش بالا باشد تا کالای تولید داخل که سرمایه‌گذاری‌های کلانی هم برای تولید آن‌‌ها صورت گرفته، شناخته شود و با توجه به این که تمامی سازمان‌ها و مسوولان دولتی نیز به پروفیل تولید داخل مهر تایید کیفیت می‌زنند، چرا نباید دولت حمایت کند. بحث تدوین استاندارد اجباری نیز از دیگر مسائلی است که نیاز به همت دولتمردان دارد چرا که باید پروفیل خوب از بد شناخته شود تا مبحث نوزده، اجرایی و به هدف نزدیک‌تر شود.»