مردم زباله‌های الکترونیکی را دور نمی‌ریزند

جان آدِفِمی آدِگبایته یکی از متخصصین شرکت کننده در این همایش و مدرس یکی از کارگاه‌های جنبی نمایشگاه بود. او که از فعالان کشور نیجریه در زمینه برنامه‌ریزی پسماند الکترونیکی است درباره نحوه مدیریت پسماندهای الکترونیکی گفت: اولین قدم برای برنامه‌ریزی جهت بازیافت پسماند الکترونیکی بررسی وضع موجود و پیش‌بینی وضع آینده است. در غیر این صورت مسلماً اقدام موثری نمی‌تواند انجام شود. کنوانسیون بازل نمونه موثری برای شناخت وضع موجود کشورها طراحی کرده است که می‌تواند الگو قرار بگیرد. به طوری که پردازش اطلاعات مورد مطالعه در زمینه عوامل درگیر، شرایط و معیارهای جغرافیایی و زیر ساخت‌ها شما را برای یک استراتژی جهت مدیریت مناسب پسماندهای الکترونیکی آماده کند. عوامل درگیر در مدیریت پسماندهای الکترونیک دامنه وسیعی را شامل می‌شود که از تولیدکنندگان و توزیع کنندگان تجهیزات الکترونیکی تا مصرف‌کنندگان و همچنین جمع‌آوری کنندگان و کسانی که آن‌ را دفع می‌کنند در بر می‌گیرد. در ضمن افراد دیگری نیز در این دایره جای می‌گیرند که شامل استفاده‌کنندگان و فروشندگان اجناس دست دوم هستند. بنابراین برای یک برنامه‌ریزی موفق جایگاه تمامی این عوامل بدون در نظر گرفتن کوچکی یا بزرگی، سطح تحصیلات یا حضور در چرخه رسمی یا غیررسمی باید مورد ارزیابی قرار گیرد. داده‌ها و اطلاعات دریافتی از کشوری به کشوری متفاوت است. اما معمولاً در بخش خصوصی و دولتی این کار آسان‌تر انجام می‌شود، زیرا افراد در این بخش آگاه‌تر هستند غالباً شرکت‌های دولتی و خصوصی پس از طی عمر مفید تجهیزات الکترونیکی آنها را به بازیافت کننده‌ها می‌فروشند. اما مردم معمولاً زباله‌های الکترونیکی را دور نمی‌ریزند زیرا امیدوارند روزی آنها دوباره به دردشان بخورد. آنها به خاطر هزینه‌‌ای که پرداخته‌اند فکر می‌کنند این اجناس واجد ارزش هستند و از این که به طور رایگان آن را به مراکز بازیافت بسپارند امتناع می‌کنند در حالی که این زباله‌ها می‌تواند برای خودشان و محیط‌زیست بسیار خطرناک باشد.