من از دنیای بی‌کودک می‌ترسم

حمیدرضا صفایی

دبیر ویژه نامه

"من از دنیای بی کودک می‌ترسم.........." این جمله همیشه مرا تکان داده است. جمله‌ی شاعرانه‌ای که سال‌ها پیش بر زبان دوست روزنامه‌نگارم جاری شد و بعدها بر پیشانی کتابی نشست تا در دنیای شعر نامی جاودان باشد. به راستی اگر این جهان از صدای خنده‌ی کودکان تهی می‌شد، دنیای نوجوانی به چه شکل در می‌آمد و ما بزرگسالان در این جهان خشونت‌بار چه‌گونه می‌زیستیم.

در غیاب کودکان و دنیای احساسات بی‌شائبه‌ی آن‌ها ما چه بلایی بر سر دنیایمان می‌آوردیم که اگر تا کنون زندگی در شاهرگ‌های حیات جهان جاری است به یمن حضور آن‌هاست.

دغدغه‌ی کودکان و کار با آن‌ها و برای آن‌ها سال‌هاست که سرلوحه‌ی کارهای من و خیلی از دوستانی است که به خاطر کودکان زندگی می‌کنند.

شاید از آن روزی که کلید چاپ ویژه‌نامه‌ی "دنیای کودک و نوجوان" در روزنامه‌ی دنیای اقتصاد زده شد و پیش خبر آن در روزنامه‌ انتشار یافت، مدت زیادی نگذرد. خبری که دهان به دهان گشت و سیل تلفن‌های همراهانی را در پی داشت که با تماس‌های مشتاقانه از زمان دقیق انتشار آن می‌پرسیدند و لاجرم این کار ما را در قدم برداشتن بی‌وقفه در راهی که پیش گرفته‌ایم، مصمم‌تر کرد.

اصلا همه چیز از تلفن‌های خوانندگان فهیم و متفاوت روزنامه‌ی دنیای اقتصاد شروع شد. تلفن‌هایی که ضمن تشکر از محتوای غنی این روزنامه به گلایه‌ای همیشگی ختم می‌شد! پس جایگاه خانواده و فرزندان ما در این رسانه کجاست؟ مسئله‌ای که شاید ما نیز گاهی به آن فکر کرده‌ بودیم، اما در جامه‌ی عمل پوشاندن به آن همیشه مردد بودیم.

تا این که بالاخره در یکی از همین غروب‌های پاییزی، تماس پسر خردسالی با بخش ویژه‌نامه‌های روزنامه ما را به خود آورد. او با صدای کودکانه‌اش از ما سراغ "سرزمین رویا " آرایشگاه مخصوص کودکان را می‌گرفت. مطلبی که ما در یکی از شماره‌های "بازارنامه" یعنی ضمیمه‌ی رایگان دنیای اقتصاد در روزهای شنبه به آن پرداخته بودیم. این تماس و چندین تماس کودکانه از همین دست و مکالمات همکاران بخش ویژه‌نامه‌ها با آن‌ها ما را مطمئن کرد که باید در راستای این نیاز قدمی برداریم.

پس از درج پیش‌خبر چاپ این ویژه‌نامه در روزنامه تماس متخصصان، پزشکان و دیگر دست‌اندرکاران حوزه‌ی کودک و نوجوان ما را در مسیر این کار قرار داد و این بود که همه چیز به سرعت شکل گرفت و نتیجه کار نشریه‌ای شد که اکنون در دستان شماست.

ادعا نمی‌کنیم که کار بی‌نقصی را ارائه داده‌ایم که این ابتدای راه است. اما امیدواریم با راهنمایی متخصصین و همکاری خوانندگان به ویژه مادران ارجمند بتوانیم به نیازهای خانواده‌ها و فرزندانشان پاسخی درخور بدهیم. پاسخی که شایسته‌ی خانواده‌ی بزرگ خوانندگان رسانه‌ی محبوب دنیای اقتصاد باشد. به امید آن روز.