باشگاه های محلی صنعت خصوصی به مثابه توسعه متوازن

عارفه مه فرخی

۱ - صحبت از توسعه متوازن که به میان می آید، در نگاه کلی به همخوانی پارامترهای اساسی شکل دهنده توسعه بر می‌خوریم. به یقین همه چیز به شکلی موزون رشد می کند و نه یکباره، که در طول زمان. آنچنان این پارامترها منظم و مقتدر رشد می کنند که سازمان اجتماعی را شکل می‌دهند و شکل‌گیری ساختارهای متناسب با آن در عرصه‌های مختلف نیز تبدیل به مقوله‌ای گریزناپذیر می شود.

اصفهان در این فرایند، به نظر از مفهوم توسعه تنها رشد را فهم کرده است و از متوازن، بی شکلی. با نگاهی گذرا و با گذری اندک در سطح شهر اصفهان می توان دید بی نظمی را، بی شکلی را که حاصل همین توسعه نیافتگی است. دود کارخانه‌های حاشیه شهر به همراه دود خودروهای غیر استاندارد... حجم اندک جاده ها و خیابانها، تولید انبوه خودروها، تمرکز غیر سازمان یافته بازارها در اصفهان...

۲ - صنعت خصوصی اگر چه هزینه های هنگفت اجتماعی اقتصادی در پی دارد اما در مفهوم توسعه، صنعت محور است. هزینه است چون با عادات ما ناسازگار است. باری، هم به لحاظ تاریخی و عدم تعریف حقوق خصوصی، هم به لحاظ فرهنگی و عدم رشد فردی. محور است چون موتور محرک توسعه محسوب می شود و گریزی جز صنعت خصوصی برای تولید ثروت نمی‌توان متصور شد. اصفهان اما در این حوزه گامی هرچند کوتاه از دیگران پیشتر است. این نکته ارزشمند می تواند استان را در پیگیری توسعه متوازن به خوبی همراهی کند.

۳ - باشگاههای محلی اما داستان دیگری است. شاید به قرائتی بن مایه ی همه آرزوهایمان در ورزش است. اما نه فقط در ورزش و در هر حوزه ای میتوان از باشگاههای محلی ورزشی الهام گرفت و اقدام به تاسیس نهادهایی این چنین نمود. نهادهایی که بسط جامعه مدنی را نوید می دهد و در یک کلام اصلی ترین نیاز ما در حال حاضر می باشد. اصفهان در این زمینه در سالهای اخیر با سرعت کندی حرکت کرده است. این کندی هم از نبود انرژی اجتماعی می تواند باشد، هم از عدم ارتباط. نبود انرژی اجتماعی، چون انگیزه ها در تولید علم کاهش یافته چون دیگر تقاضایی برای فناوری جوانان نیست، انگیزه کاهش یافته و تاثیر بسزایی بر انرژی اجتماعی داشته است و از عدم ارتباط، چون میان صنایع مختلف و بخشهای متعدد اقتصادی با این حوزه ارتباطی در خور ایجاد نشده است.

باشگاههای محلی هم همین اوضاع را دارند. افرادی با پتانسیلهای قوی درگیر نمی شوند. یا شاید دخالت داده نمی‌شوند. اگر هم چنین نشود آنقدر مشکلات متعدد ایجاد می‌شود که خود دلیلی بر عدم ایجاد انگیزه یا از میان رفتن انرژی اجتماعی می باشد. باشگاههای محلی چون ذاتا مبتدی هستند و عمدتا مستقل و به جایی هم وابسته نیستند به لحاظ مالی و اقتصادی دچار مشکلات عدیده ای هستند ایجاد ارتباط میان صنایع خصوصی و باشگاههای محلی که هر دو بال پرواز پرنده توسعه متوازن هستند می‌تواند به آسانی و با کمترین هزینه منجر به بسط مفهوم توسعه متوازن گردد. از این روست که تاکید می شود بایستی در این حوزه و ایجاد ارتباط دو جانبه و چند جانبه تلاش کرد، هم خودمان و هم دولتمردانمان.