اثرات تمدن‌ساز تجارت

آیا تجارت می‌تواند باعث فروکش ‌کردن تنش‌های قومی شود؟ لیبرال‌های کلاسیک قرون هفدهم و هیجدهم چنین تاثیری برای تجارت قائل بودند. اکنون این فرضیه قدیمی در کشور رواندا مورد آزمون قرار می‌گیرد که در حال تقویت اقتصاد جنگ‌زده این کشور و نیز ترمیم جراحات کهنه پس از کشتار قومی است. دولت رواندا، ایجاد کشتزارهای قهوه را تشویق می‌کند تا مردم از هر دو گروه قومی با هم کار کنند. این تماس روزانه با تقویت روابط و اجتماعات کاری، به روند آشتی و سازش سرعت بخشیده است. بی بی‌سی در این باره گزارشی تهیه کرده است.

نظامیان هوتو در نسل کشی سال ۱۹۹۴ حدود ۸۰۰،۰۰۰ توتسی و هوتویی میانه‌رو را به قتل رساندند. آیمی اوموزا و باتریس کاریگیروا

دو زن از ۱۰۰ زنی هستند که در کشتزار قهوه نزدیک کیگالی پایتخت رواندا کار می‌کنند و دانه‌های قهوه را چیده و تمیز می‌کنند.

درک و شناخت متقابل

آیمی که پدر و مادرش را در درگیری قومی از دست داده است، می‌گوید باید کار کند تا بتواند از خواهر و برادر کوچکترش نگهداری کند. او می‌گوید با این که دستمزد ناچیز است کشت قهوه نقش مهمی در اتحاد مردم دارد. او دو سال است که در اینجا کار می‌کند. او گفت: من نمی‌توانم متنفر باشم. حتی کسانی که پدر و مادرم را کشتند، مدتی بعد مردند، پس چرا من باید با کاشتن بذر تنفر، دشمنی بیشتری به وجود آورم. در اینجا ما با هم دوست هستیم چون همگی مشکلات یکسانی داریم.

همسر باتریس کاریگیروا و اکثر اقوامش در کشتار قومی کشته شدند. تنها بازمانده خانواده وی برادرش است که در ارتش خدمت می‌کند. او گفت شغلی که دارم به من امید آینده بهتری می‌دهد و اجازه می‌دهد تا با سایر زنان در صلح و آرامش زندگی کنم. پس از جنگ به دلیل بلاهایی که بر سر من آورده بودند، نمی‌خواستم با هیچ‌کس زندگی کنم. اما با گذشت زمان و زندگی و کار کردن با مردم اینجا، زخم‌هایم التیام یافت.

او گفت شنیدن سرگذشت زندگی سایر کارگران اینجا که برخی هیچ فامیلی ندارند، به روند التیام بخشی من کمک کرد. او می‌گوید: می‌دانم که مشکلات من بدتر از سایرین نیست. قهوه نقش مهمی در پیشرفت این کشور داشته است. ما در توافق و سازگاری با رواندایی‌های سایر مناطق زندگی می‌کنیم. اگر همه ما در خانه می‌ماندیم به همان شیوه سابق فکر و رفتار می‌کردیم، اما با آمدن به کشتزارهای قهوه، چیزهای بسیاری آموخته‌ایم.

قهوه درجه یک

رواندا تصمیم گرفته است تا در تولید قهوه‌های خاصی متمرکز شود که در دهه ۱۹۹۰ در آمریکا و اروپا محبوبیت یافت و از طریق معاملات تجارت عادلانه به فروش می‌روند. در ۱۹۹۰ رواندا ۴۵۰۰۰ تن قهوه صادر می‌کرد اما پس از جنگ داخلی تولید به شدت کاهش یافت. رقابت از سوی کشورهای تازه وارد مثل ویتنام باعث شد تا دولت به سمت قهوه درجه یک برود و امیدوار است تا سال ۲۰۱۰ سطح تولید را به ۱۹۹۰ برساند. مسوول کمیسیون وحدت و آشتی رواندا در مورد اهمیت قهوه برای کشور می‌گوید: «هیچ وقت آشتی در خلاء اتفاق نمی‌افتد. باید یک برنامه عملی داشته باشیم. برنامه‌ای که مردم را دور هم جمع کند. کشت قهوه این کار را می‌کند. هنگامی که مردم با هم کار می‌کنند و قهوه را تمیز می‌کنند ابتدا شروع به گفت‌و‌گو در مورد کسب و کار می‌کنند و سپس صحبت به امور خانوادگی کشیده می‌شود. این گونه است که روابط تقویت شده و آشتی اتفاق می‌افتد.